Gewilde Bybelverse vanaf خروج 2

Deel

تڏهن خدا سندن دانهون ٻڌي پنهنجي انهيءَ عهد کي ياد ڪيو، جيڪو هن ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب سان ٻڌو هو. خدا بني اسرائيل تي نظر ڪئي ۽ سندن سار لڌائين.

گھڻي عرصي گذرڻ کان پوءِ مصر جو اهو فرعون بادشاهہ مري ويو ۽ ٻيو فرعون بادشاهہ بڻيو. پر بني اسرائيل اڃا تائين غلاميءَ جي ڪري آهون ڀريندا ۽ روئندا ٿي رهيا. سندن روئڻ جيڪو غلاميءَ جي مصيبت جي ڪري هو، سو خدا تائين وڃي پهتو.

پوءِ جڏهن ٻار وڏو ٿيو تڏهن هوءَ کيس فرعون جي ڌيءَ وٽ وٺي آئي. هن کيس پنهنجو پٽ بڻايو ۽ سندس نالو موسيٰ رکيائين، جو چيائين تہ ”مون هن کي پاڻيءَ مان ڪڍيو آهي.“

فرعون جي ڌيءَ هن کي چيو تہ ”هن ٻار کي کڻي وڃي منهنجي طرفان نپاءِ. آءٌ تو کي انهيءَ جو اجورو ڏينديس.“ سو اها عورت انهيءَ ٻار کي کڻي ويئي ۽ کيس نپايائين.

ان وقت فرعون جي ڌيءَ درياءَ تي وهنجڻ آئي. سندس ٻانهيون درياءَ جي ڪناري تي گھمڻ لڳيون. اوچتو فرعون جي ڌيءَ جي نظر انهيءَ ٽوڪري تي پيئي. هن پنهنجي ٻانهيءَ کي موڪليو تہ اهو کڻي اچي.

پوءِ جڏهن موسيٰ وڏو ٿيو تہ هڪ ڏينهن ٻاهر پنهنجي هم‌قوم عبرانين وٽ ويو، جتي سندن تڪليفون ڏٺائين. هن ڏٺو تہ هڪڙو مصري سندس هڪ عبراني ڀاءُ کي ماري رهيو هو. موسيٰ هيڏانهن هوڏانهن نهاريو. جڏهن ڏٺائين تہ اتي ٻيو ڪو ماڻهو ڪونهي تڏهن انهيءَ مصريءَ کي ماري سندس لاش واريءَ ۾ لڪائي ڇڏيائين.