Gewilde Bybelverse vanaf 2 Brenhinoedd 4

Dyma Eliseus yn ateb, “Be alla i wneud? Dwed wrtho i, be sydd gen ti’n y tŷ?” “Does gen i ddim byd ond jar bach o olew, syr,” meddai.

Dyma wraig un oedd yn aelod o’r urdd o broffwydi yn dod at Eliseus a pledio am ei help. “Roedd fy ngŵr i’n un o dy ddynion di,” meddai, “ac fel ti’n gwybod, roedd e’n ddyn duwiol. Ond mae e wedi marw, a nawr mae rhywun roedd e mewn dyled iddo wedi dod i gasglu’r ddyled, ac mae am gymryd fy nau fab yn gaethweision.”

Yna dyma Eliseus yn dweud wrthi, “Dos i fenthyg llestri gan dy gymdogion. Byddi angen casglu cymaint ag y medri o lestri gweigion.

Yna dos i’r tŷ gyda dy feibion, a chau’r drws tu ôl i ti. Tywallt olew i bob un llestr a rhoi’r rhai llawn ar un ochr.”

Pan oedd hi wedi llenwi’r llestri i gyd, dyma hi’n dweud wrth ei mab, “Tyrd â photyn arall i mi.” Ond dyma fe’n ateb, “Does dim mwy ar ôl.” A dyma’r olew yn darfod.

Pan aeth hi i ddweud wrth y proffwyd beth oedd wedi digwydd, dyma fe’n dweud wrthi, “Dos i werthu’r olew a thalu dy ddyledion. Wedyn cei di a dy feibion fyw ar yr arian fydd dros ben.”

Felly dyma hi’n mynd i wneud hynny, ac yn cau’r drws arni hi a’i dau fab. Wrth i’w meibion ddod â mwy a mwy o lestri iddi, roedd hi’n eu llenwi gyda’r olew.

Yna dyma fe’n mynd at y plentyn a gorwedd arno, gan roi ei geg ar geg y plentyn, ei lygaid ar ei lygaid a’i ddwylo ar ei ddwylo. Dyma fe’n ymestyn drosto nes i gorff y plentyn dwymo.