Gewilde Bybelverse vanaf Marko 4

Deel

Isúso uštyjá, priphendiá balvaliake te na phurdel i phendiá valnenge: “Štyl! Pirijačen!” I balvál štylyja i jaciá divno štylypen. “Ne, so tumé strahádyne? – phendiá Jov lénge, – kaj isyn tumaró patiaibén?”

Piristrahade sykliaibnýtka phučenas jekh jekhestyr: “Ne kon Jov isyn adasavó, so i balvál i mórjo (derjáv) Les kandéna?”

Isúso dro dová časo sys sutó pe korma, čhuvi šeranduny tel šeró. Sykliaibnýtka džangavenas Les, i phendlé Léske: “Sykliakiribnáskiro! Túke so, usajékh isyn, so ame xasjovasa?”

I rakirdiá lénge: “Ripiren mištó davá, so tumé kakaná šunéna: savjása mierasa tumé mierinena, adiáke tumen javéna te mierinen i iščo (inké) butýr.

Isúso rakirdiá duredýr: “Devléskiro Kralipén isyn sýrby jekh manúš, savó sieinela félda; i ratý manúš isyn sutó, pe zlóko (pe ránko) uštéla, i prodžána (nakhena) dyvesá, ziárki ĥazdénape i barjona, a manúš kokoró na džinéla, syr davá saró kerélape.

Konéste isyn kaná, mek te šunél!”