1
زَبور 14:50-15
هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا
HPKB
وتی شُگرگزاریئے کُربانیگا هُدایا پێش کن و وتی کئولا گۆن بُرزێن اَرشئے هُدایا پوره کن. سکّی و سۆریانی رۆچا منا بلۆٹ، من ترا نجاتَ دئیان و تئو منا شان و شئوکتَ دئیئے.“
Vergelyk
Verken زَبور 50:14-15
2
زَبور 10:50-11
چیا که جنگلئے سجّهێن هئیوان منیگ اَنت، هزاران کۆهانی دَلوَت. کۆهستگانی سجّهێن بالی مُرگان جاهَ کاران و هر چے که زمینا گردیت منیگ اِنت.
Verken زَبور 50:10-11