Gewilde Bybelverse vanaf زَبور 22

Deel

او منی هُدا، او منی هُدا! تئو چیا منا تهنا اِشت؟ په چے چه منی رَکّێنگا دور ائے، چه منی آه و پِریاتان سکّ جتا ائے.

تئیی درگاها پریاتِش کرت و رکّتنت، تئیی سرا تئوکلِش کرت و پَشَل و شرمندگ نبوتنت.

زمینئے چارێن کُنڈ آییا یاتَ کننت و دێم په هُداوندا پِرَ ترّنت، سجّهێن کئومانی هاندان و کُٹُم آییئے بارگاها سرا جَهلَ کننت. چیا که بادشاهی هُداوندئیگ اِنت و هما اِنت که کئومانی سرا هاکمیَ کنت.

منی پُچّان وتی نیاما بهرَ کننت و جامگئے سرا پالَ جننت.

په آیان که اَنگت ودی نبوتگ‌اَنت آییئے اَدل و اِنساپا جارَ جننت. گوَشنت: ”آ هما اَت که اے کاری کرت.“