بچار، باندا همے وهدا من اَنچێن تْرندێن ترۆنگلے گوارێنان که چه اِد و پێش مِسرا هچبر نبوتگ، چه هما وهدا بگر که مِسرئے بُنپد اێر کنگ بوتگ تان رۆچِ مرۆچیگا. نون هُکم دئے که تئیی هما مال و دَلوَت و اے دگه سجّهێن چیزّ که ڈَنّا اَنت، آیان پناهێن جاگهے ببرنت. هر مردم و دَلوَت که ڈَنّا بوت و پناه کنگ نبوت، اے ترۆنگل آییا لگّنت و آ مِریت.“‘“