Gewilde Bybelverse vanaf دَرگوَز 34

Deel

هُداوند جار جنانا موسّائے دێما گوَست: ”هُداوند آن، هُداوند، رهمان و مِهربانێن هُدا من آن. گزبئے آرَگا دێرَ کنان و چه مِهر و وپایا پُرّ آن. گۆن هزاران نَسلا وتی مِهرا برجاهَ داران و رَدکاری و سَرکشّی و گناهانَ بَکشان بله رَدکاریا بے سِزایا گوَزگَ نئیلان. پت و ماتانی رَدکاریانی سِزایا چُکّ و نُماسگانَ دئیان، تان سئیمی و چارمی نَسلا.“

دگه هچّ هُدائے پرستشا مکن، چێا که منِ هُداوند که منی نام هَسود اِنت، هَسَدّیگێن هُداے آن.

هُداوندا گوَشت: ”بچار، نون من اَهد و پئیمانے کنان. من تئیی سجّهێن مردمانی دێما اَنچێن اَجَبَّتێن کارَ کنان که اَنگت سجّهێن دنیایا هچّ کئوما ندیستگ و تئیی سجّهێن مردمَ گِندنت که منِ هُداوندئے کار چۆن باکَمال اِنت، همے کار که من په تئو کنانی.