Популярні біблійні вірші з Marcus 3

Поділитись

Oir giḋ bé neaċ do ḋéana toil Dé, is é so mo ḋearḃráṫair, agus mo ḋeirḃṡiúr, agus mo ṁaṫair.

A deirim riḃ go fírinneaċ, Go maiṫfiṫear na huile ṗeacaḋ do ċlannuiḃ na ndáoine, agus gaċ blaisṗéime dá laiḃéoruid: Aċd giḋ bé déaras blaisṗeíme a naġaiḋ an Spioraid Náoiṁ, ní ḟáġann sé maiṫfeaċus ċoiḋċe, aċd atá sé cionntaċ ón ḃreiṫeaṁnus ṡiorruiġe

Agus ma ḃíonn ríoġaċd roinnte na haġaiḋ féin, ní héidir leis a ríoġaċd sin seasaṁ. Agus ma ḃíonn tiġ rionnte na aġaiḋ féin, ní héidir leis a tiġ sin seasaṁ.

Agus an tan do ċidís na spioraidiġe neaṁġlana é, do ṡléaċdaidís do, agus do éiġṁidís, ag ráḋ, Is tusa Mac Dé.