Популярні біблійні вірші з Marcus 5

Поділитись

Agus duḃairt seisean léi: A ’nġean ó, do ṡlánuiġ do ċreideaṁ ṫú. Imṫiġ i síoṫċáin, agus bí slán ó’n ngearán.

Agus ḃí bean ann go raiḃ a cuid fola ag imṫeaċt uaiṫi ar feaḋ ḋá ḃliain déag, Agus ḃí mórán fuilingṫe aici ó iomad doċtúirí, agus ḃí a raiḃ an tsaoġal aici caiṫte aici leó, agus ní raiḃ aon ḟeaḃus uirṫi, aċ í ag dul i n-olcas

Agus do ṫriomuiġ sruṫ a cod’ fola an neómat san, agus d’aiṫin sí ar a colainn go raiḃ sí leiġiste ó’n ngearán.

Agus do rug sé ar láiṁ ar an gcailín agus duḃairt sé léi: Talita cúmí, ’sé sin, ar ṁíniú, Eiriġ, (adeirim leat) a ċailín.

Le línn na ḃfocal san a ráḋ ḋó, ṫáiníg cuid de ṁuintir uaċtaráin na sinagóige, agus duḃradar: Tá t’inġean tar éis ḃáis. Cad ab áil leat ag cur a ṫuille trioblóide ar an Máiġistir? Agus d’airiġ Íosa an focal san agus duḃairt sé le h-uaċtarán na sinagóige: Ná bíoḋ eagal ort, aċ aṁáin creid.

Óir duḃairt sé leis: Imṫiġ amaċ as an nduine, a spioraid ṡailiġ. Ansan do ċeisdiġ sé é: Cad is ainim duit? Agus duḃairt seisean: Legión is ainim dom, óir is líonṁar sinn.