Популярні біблійні вірші з Mga Taga-Galacia 6

Поділитись

Busa dili kita magtinapulan sa pagbuhat ug maayo kay kon magmadasigon kita moabot ang panahon nga makaani gayod kita sa bunga niini.

Busa samtang may kahigayonan kita, buhaton ta ang maayo ngadto sa tanang mga tawo labi na gayod sa atong isigkamagtutuo.

Pagtinabangay kamo sa pagpas-an sa inyong mga alantuson kay niining paagiha matuman ninyo ang sugo ni Cristo.

Ayaw limbongi ang inyong kaugalingon pinaagi sa pagtuo nga makalimbong kamo sa Dios. Ang ipugas sa tawo mao usab ang iyang anihon.

Kon magtanom siya diha sa uma sa lawasnon niyang mga tinguha, gikan niini maani niya ang kamatayon. Kon magtanom siya diha sa uma sa Espiritu, maani niya gikan sa Espiritu ang kinabuhing walay kataposan.

Mga igsoon, kon usa kaninyo makasala, kinahanglan nga kamong mga hamtong na sa pagtuo maoy magpabalik kaniya apan buhata ninyo kini uban ang kalumo. Ug bantayi nga dili usab kamo matintal.

Kon may maghunahuna nga bililhon siya bisan kon ang tinuod mao nga wala diay siyay bili, naglimbong lamang siya sa iyang kaugalingon. Ang tagsatagsa angay nga magsusi sa iyang kaugalingong binuhatan. Kon maayo kini, makapasigarbo siya sa iyang nahimo sa walay pagtandi niini ngadto sa nabuhat sa uban. Kay ang matag usa kinahanglan magpas-an sa iyang kaugalingong palas-anon.