Популярні біблійні вірші з Mga Taga-Efeso 1

Поділитись

Naghangyo usab ako nga malamdagan unta ang inyong salabotan aron masayod kamo unsa ang paglaom nga alang niini gitawag kamo ug aron masayran ninyo ang kadagaya sa mga panalangin nga gisaad niya sa iyang balaang katawhan. Giampo ko usab nga masayran ninyo ang kadako sa iyang gahom nga ania kanato nga nagtuo kaniya. Kining gahoma nga ania kanato mao ang iyang gigamit sa pagbanhaw ug pagpalingkod kang Cristo sa iyang tuo didto sa langit. Didto naghari si Cristo labaw sa tanang mga hari ug sa mga anaa sa gahom ug sa mga namunoan ingon man sa mga pangulo. Labaw gayod siya sa tanan dili lamang niining panahona kondili sa umaabot usab.

Sa wala pa buhata ang kalibotan gipili na kita sa Dios diha kang Cristo aron mahimo kitang balaan ug walay sala sa iyang atubangan. Tungod sa gugma, daan nang gitakda sa Dios nga himoon kitang iyang mga anak pinaagi kang Jesu-Cristo. Mao kini ang iyang kagustohan.

Kay gilukat kita pinaagi sa dugo ni Cristo, sa ato pa, napasaylo na ang atong mga sala. Pagkadako gayod sa grasya sa Dios

Magpasalamat kita sa Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesu-Cristo nga nagpanalangin kanato sa tanang espirituhanong gasa sa langit diha sa atong pagkahiusa kang Cristo.