متي 13 Popüler Kutsal Kitap Ayetleri

Paylaş

۽ جيڪو ڀليءَ زمين ۾ پوکيو ويو هو، سو اُهو آهي جو ڪلام ٻُڌي ٿو ۽ سمجهي ٿو؛ ۽ سچ پچ ڦل جهلي ٿو، ۽ ڪو سؤڻو ٿو ڏئي، ڪو سٺوڻو، ڪو ٽيهوڻو.

۽ جيڪو ڪنڊين ۾ پوکيو ويو هو سو اُهو آهي، جو ڪلام ٻڌي ٿو پر دنيا جو فڪر ۽ دولت جو فريب ڪلام کي گهُٽيو ڇڏي، ۽ اُهو ڦل جهلڻ کان رهجيو وڃي.

جڏهن ڪو انهيءَ بادشاهت جو ڪلام ٻڌي ٿو ۽ سمجهي نٿو، تڏهن شيطان اچي جيڪي اُنهيءَ جي دل ۾ پوکيل آهي سو ڪڍي ٿو وڃي. هي اُهو آهي جو گس تي پوکيو ويو هو.

۽ جيڪو ٽڪرائتين جاين تي پوکيل هو، سو اُهو آهي جو ڪلام ٻُڌي ٿو، ۽ هڪدم خوشيءَ سان اُنهيءَ کي قبول ٿو ڪري؛ تڏهن بہ هن منجهہ اڃا پاڙ نہ لڳي آهي، تنهنڪري ٿوري وقت تائين اُهو جٽاءُ ڪري ٿو؛ ۽ جڏهن اُنهي ڪلام جي سبب سختي يا ستائڻ شروع ٿو ٿئي، تڏهن يڪدم هو ڀلجيو وڃي.

آسمان جي بادشاهت ٻنيءَ ۾ لڪل خزاني مثل آهي، جو ڪنهن ماڻهوءَ لڌو، ۽ لڪائي رکيائين؛ ۽ خوشيءَ وچان وڃي جيڪي وٽس هو، سو وڪڻي اُها ٻني خريد ڪيائين.

۽ ڪي ڀليءَ زمين تي ڪِريا ۽ اُنهن ڦل جهليو، ڪن سؤڻو، ڪن سٺوڻو ۽ ڪن ٽيهوڻو.

ڇڏيو تہ لاباري پوڻ تائين ڀلي ٻئي گڏ پيا اُڀرن: پوءِ لاباري مهل آئون لاهيارن کي چوندس تہ پهرين جهنگلي ٻوٽا ميڙي اُنهن جا گَڏا ٻَڌي رکو تہ ساڙجن: پر ڪڻڪ منهنجي ڀانڊي ۾ گڏ ڪجو.