ข้อพระคัมภีร์ยอดนิยมจาก Rómhánaigh 7

A bhuí le Dia go bhfuasclófar mé trí Íosa Críost ár dTiarna. Má fhágtar fúm féin mé, mar sin, is amhlaidh a bhím ag fónamh do dhlí Dé le mʼaigne agus ag fónamh do dhlí an pheaca le mo cholainn.

Tá a fhios agam nach aon ní ar fónamh atá lonnaithe ionam, is é sin le rá sa chuid chollaí díom, mar bíonn fonn an dea-ghnímh orm ach ní bhfaighim ionam é a chur i gcrích.

An mhaith is áil liom ní dhéanaim í, ach an t‑olc nach áil liom is é a dhéanaim.

Ach más é an ní nach áil liom a dhéanaim ní mise a chuireann i gcrích é feasta ach an peaca atá lonnaithe ionam.

Aithním mar sin an prionsabal seo a bheith ann: nuair is áil liom an mhaith a dhéanamh is é an t‑olc a bhíonn i mo ghaobhar. Mar is aoibhinn liom dlí Dé i mo chroí istigh

Ach más é an ní nach áil liom a dhéanaim aontaím dá réir go bhfuil an dlí go fónta.