Versete biblice populare din Johanes 19

Împărtășește

Un aus Jesus dän Wienädikj jekjräajen haud, säd hee: Nu es aules foadich jebrocht! Dan buach hee dän Kopp rauf un jeef sienen Jeist opp.

Nohäa, un aus Jesus wist, daut nu aules jeworden wia, un doamet de Schreft erfelt wort soo aus jeschräwen stunt, säd hee: Mie darscht!

Aus Jesus siene Mutta sach un uk dän Jinja, dän hee goot wia, bie ar stonen, säd hee to siene Mutta: Fru, kjikj emol, daut es dien Sän! Un dan säd hee to däm Jinja: Kjikj emol, daut es diene Mutta! Un von de Stund aun neem hee däa no sien Hus.

Oba aus see no Jesus kjeemen un sagen, daut hee aul jestorwen wia, bruaken see am nich de Been. Oba eena von de Soldoten stuak am met däm Spies en de Sied, un doa rand Bloot un Wota rut.

Dit wort soo jedonen, daut aules soo passieed aus jeschräwen steit: “Jie sellen am kjeen Been bräakjen.” Un opp eene aundre Städ sajcht de Schreft: “See woaren dän seenen, dän see derchjestoaken haben.”

Un hee druach sien ieejnet Kjriez, un jinkj doamet no eenen Plauz, dän see Schädelplauz nanden, en hebräisch, Golgata.

Un de Soldoten flochten eene Kroon von Stachels un saden am dee opp dän Kopp, un hongen am eenen bleiwrooden Äwarock om.