Marka 9
9
1I mówił im [dalej]: Zapewniam was, niektórzy z tych, którzy tu stoją, nie zasmakują śmierci,#Mk 13:30; J 8:52; Hbr 2:9 aż zobaczą Królestwo Boże#Mk 1:15; 4:26; Łk 22:18 przybyłe w mocy.#Mt 24:30; Mk 13:26
Przemienienie Jezusa
(Mt 17:1-13; Łk 9:28-36)
2Po sześciu#9:2 Po sześciu dniach, μετὰ ἡμέρας ἓξ; w Łk 9:28: około ośmiu dni, ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ; Mk 9:2L. zaś dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana,#Mt 4:21; Mk 5:37; 14:33 i tylko ich samych wprowadził na wysoką górę,#9:2 Może chodzić o Hermon lub wzniesienie w jego okolicach. Jezus bowiem był blisko Cezarei Filipowej, gdy Piotr złożył swoje wyznanie o Jezusie jako Mesjaszu (Mk 8:27; Mt 16:13). Z Hermonu roztacza się widok na cały kraj. na osobność. Tam doznał wobec nich przemienienia.#2Kor 3:18; Flp 3:21 3Jego szaty stały się lśniące, bardzo białe#Ps 104:2; Dn 7:9; Mt 28:3 – takie, jakich folusznik na ziemi nie zdoła wybielić. 4I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, i prowadzili rozmowę z Jezusem. 5Wtedy Piotr odezwał się i powiedział do Jezusa: Rabbi,#Mt 23:7; J 1:38 dobrze nam tu być. Rozbijmy trzy namioty:#Kpł 23:42; Ne 8:15 Tobie jeden, Mojżeszowi jeden i Eliaszowi jeden. 6Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, gdyż byli bardzo przestraszeni. 7Wyłonił się też obłok,#Wj 24:15-16 który zacienił ich, a z obłoku rozległ się głos: Ten jest moim ukochanym Synem,#Mt 3:17; Mk 1:11; 2P 1:17 Jego słuchajcie.#Dz 3:22 8I nagle, gdy rozejrzeli się wokół, nikogo już nie zobaczyli; był z nimi tylko sam Jezus.
Sprawa Eliasza
(Mt 17:9-13)
9A gdy schodzili z góry, surowo im przykazał, aby nikomu nie opowiadali o tym, co widzieli,#Mk 5:43; 8:30 dopóki Syn Człowieczy nie powstanie z martwych.#Mk 8:31 10Zachowali więc to słowo, jednak rozprawiali między sobą, co to znaczy powstać z martwych.
11Zaczęli Go też pytać: Dlaczego znawcy Prawa mówią, że najpierw musi przyjść Eliasz?#Ml 3:23; Mk 6:15; Łk 1:17 12On zaś powiedział im: Eliasz, przybyły wcześniej, wszystko naprawi;#Dz 1:6; 3:21 lecz jak napisano o Synu Człowieczym?#Mk 14:21 Że#9:12 Że, ἵνα, w sensie wyjaśniającym. ma wiele wycierpieć#Mk 8:31 i zostać wzgardzony.#Iz 53:3; Łk 23:11 13Ale mówię wam, że Eliasz już przyszedł#Mt 11:14 – i uczynili mu to, co chcieli, tak jak zostało o nim napisane.
Uzdrowienie opętanego i lekcja o wierze
(Mt 17:14-21; Łk 9:37-43)
14Gdy przyszli do uczniów, zobaczyli wokół nich wielki tłum oraz znawców Prawa, którzy z nimi rozprawiali.#Mk 2:16; 11:27; 12:28; Dz 23:9#9:14 rozprawiali, συζητοῦντας πρὸς αὐτούς, lub: spierali się z nimi. 15I zaraz, gdy cały tłum Go zobaczył, [ludzi] ogarnęło zdziwienie, tak że przybiegli i zaczęli Go witać. 16I zapytał ich: O czym z nimi rozprawiacie? 17Wtedy odpowiedział Mu ktoś z tłumu: Nauczycielu,#J 11:28; 13:13 przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego.#Mk 9:25; Łk 11:14 18[Ten], gdziekolwiek go chwyci, rzuca nim, [chłopiec] zaś pieni się, zgrzyta zębami i sztywnieje. Powiedziałem Twoim uczniom, aby go wypędzili,#Mk 3:15 ale nie mogli. 19On wówczas odpowiedział im tymi słowy: O rodzie#9:19 o rodzie, γενεά, o rodzaju, o pokolenie (ὦ γενεὰ ἄπιστος). bez wiary!#Mt 8:26; Mk 4:40 Jak długo będę przy was? Jak długo będę was znosił? Przyprowadźcie go do Mnie! 20I przyprowadzili go do Niego. A gdy duch Go zobaczył, zaraz nim szarpnął,#Mk 1:26 rzucił go na ziemię i pokrytego pianą zaczął tarzać. 21I zapytał jego ojca: Od jak dawna to się z nim dzieje? A on powiedział: Od dzieciństwa. 22Często też wrzucał go nawet w ogień i wodę, by go zgubić – ale jeśli coś możesz, zlituj się nad nami i pomóż nam. 23Jezus zaś powiedział do niego: Co się tyczy tego: Jeśli coś możesz, to: Wszystko jest możliwe dla wierzącego.#Mk 11:22-23; J 11:40 24Ojciec chłopca zaraz wykrzyknął: Wierzę! Zaradź mojej niewierze.#Łk 17:5#9:24 Lub: Ratuj mnie w mojej niewierze, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. 25Jezus więc, gdy zobaczył, że zbiega się tłum, skarcił ducha nieczystego, mówiąc mu: Duchu niemy i głuchy! Ja ci rozkazuję: Wyjdź z niego i nigdy już do niego nie wchodź. 26Wtedy wykrzyknął, mocno nim szarpnął i wyszedł – i [chłopiec] stał się niczym martwy, tak że wielu mówiło, że umarł. 27Jezus jednak chwycił go za rękę, podniósł go – i wstał.
28Gdy zaś przyszedł do domu, Jego uczniowie pytali Go na osobności: Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić? 29Wówczas powiedział do nich: Ten rodzaj nie może wyjść inaczej, jak tylko przez modlitwę i post.#9:29 i post, και νηστεια, 𝔓45vid (III); wyr. brak w א* B (IV), ws; Mk 9:29L.
Druga zapowiedź śmierci
(Mt 17:22-23; Łk 9:43-45)
30Po wyjściu stamtąd przechodzili przez Galileę,#Łk 24:6 lecz nie chciał, aby ktoś o tym wiedział. 31Zaczął bowiem pouczać swoich uczniów i mówić im, że Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi, [ci] zabiją Go, ale – zabity – po trzech dniach zmartwychwstanie.#Mt 16:21; Mk 8:31; 10:32-34; Dz 2:23; 3:13 32Oni jednak nie rozumieli tych słów,#Mk 6:52; Łk 2:50; 18:34; J 10:6; 12:16; 16:18 a bali się Go zapytać.
Lekcja o wielkości i przychylności
(Mt 18:1-5; Łk 9:46-48)
33Przyszli do Kafarnaum.#Mt 17:24 Gdy już był w domu, zapytał ich: O czym rozprawialiście w drodze? 34Oni zaś milczeli, gdyż w drodze rozprawiali o tym, kto [z nich] jest większy.#9:34 większy, μείζων, można rozumieć w sensie: największy. 35Wtedy usiadł, przywołał Dwunastu i powiedział im: Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech się stanie ze wszystkich ostatnim i sługą#9:35 sługą: tu: διάκονος. wszystkich.#Mt 20:25-26; Mk 10:42-44; Łk 22:24-27 36Następnie wziął dziecko, postawił je pośród nich, wziął je w ramiona#Mk 10:13-16 i powiedział: 37Ktokolwiek w moim imieniu przyjmie jedno z takich dzieci,#Mt 10:40-42 Mnie przyjmuje, a ktokolwiek Mnie przyjmuje, nie Mnie przyjmuje, lecz Tego, który Mnie posłał.
38[Wtedy] Jan powiedział do Niego: Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto w Twoim imieniu wypędzał demony i zabranialiśmy mu, bo nie dołączył do nas.#Lb 11:27-29; Mt 12:28; Łk 9:49-50 39A Jezus powiedział: Nie zabraniajcie mu, gdyż nie ma takiego, kto by dokonał cudu w moim imieniu i zaraz mógł o Mnie powiedzieć źle.#1Kor 12:3 40Kto bowiem nie jest przeciw nam, ten jest za nami.#Mt 12:30; Łk 11:23 41Bo ktokolwiek napoiłby was kubkiem wody#Mt 10:42 w imię tego, że jesteście Chrystusowi,#Rz 8:9; 1Kor 3:23 zapewniam was, na pewno nie straci swojej zapłaty.#Łk 6:35
Ostrzeżenie przed pobłażliwością dla zła
(Mt 18:7-10; Łk 17:1-3)
42A ktokolwiek przyczyniłby się do upadku#9:42 przyczynił się do upadku, σκανδαλίσῃ, lub: zraził. jednego z tych małych,#Mt 18:6; Łk 17:1-2; Rz 14:21 którzy wierzą we Mnie, lepiej by mu było, aby u jego szyi zawieszono ośli kamień młyński#9:42 ośli kamień, μύλος ὀνικός: duży, wierzchni, płaski kamień obracany przez osły przy mieleniu ziarna. i wrzucono do morza. 43Jeśli więc twoja ręka przywodzi cię do upadku,#9:43 przywodzi cię do upadku, σκανδαλίζῃ σε, lub: jest dla ciebie przeszkodą. odetnij ją;#Mt 5:30; 18:8 lepiej jest dla ciebie kalekim wejść do życia, niż mając dwoje rąk odejść do Gehenny,#9:43 Gehenna, γέεννα, גֵּיהִנֹּם (ge hinnom), była doliną rozciągającą się wzdłuż pd murów Jerozolimy. Dawniej składano w niej ofiary Molochowi (Jr 7:31; 19:5-6; 32:35). Kres temu położył Jozjasz (2Krl 23:10). Potem miejsce to zamieniono w śmietnisko miejskie, w którym spalano śmieci. Lęgło się tam robactwo, a ogień nie przestawał się tlić. Stąd miejsce to stało się synonimem kary Bożej (Iz 66:24); Mk 9:46L. w ogień nieugaszony,#Mt 3:12; 25:41 44gdzie ich robak nie kończy, a ogień nie gaśnie.#9:44 W. 44, οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται, A D (V); wyr. brak w א B (IV), wd; Mk 9:44L. 45Również, jeśli twoja stopa przywodzi cię do upadku, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie wejść do życia kulawym, niż mieć dwie stopy i być wrzuconym do Gehenny, 46gdzie ich robak nie kończy, a ogień nie gaśnie.#9:46 W. 46, οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται, A D (V); wyr. brak w א B (IV), wd; Mk 9:46L. 47I jeśli twoje oko przywodzi cię do upadku,#Mt 5:29; 18:9 wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do Królestwa Bożego,#Mk 1:15; 4:26; 10:14-15; 14:25 niż mieć dwoje oczu i być wrzuconym do Gehenny, 48gdzie ich robak nie kończy,#Iz 66:24; Mt 25:41 a ogień nie gaśnie.
49Każdy bowiem ogniem będzie posolony.#Kpł 2:13; 1Kor 3:13-23 50Dobra jest sól, gdyby jednak sól stała się niesłona, czym byście ją przyprawiali?#9:50 Sól jako związek chemiczny nie traci smaku. Może chodzić o: (1) sól ziołową; (2) znaną na Bliskim Wschodzie praktykę wymiany izolacyjnej warstwy soli w piekarnictwie (Mk 9:50L); (3) idiom w rodzaju: „prędzej kaktus mi na dłoni wyrośnie”. W tym trzecim przypadku słowa Jezusa mogły znaczyć: w nawiązaniu do solenia ogniem, dobra jest sól, ale solą albo się jest, albo nie. Sól nie jest czymś, co da się przyrządzić. Nikt tego nie robi. Miejcie w sobie naturalny składnik, zdolny wywierać wpływ na otoczenie, i niech dzięki temu wasze relacje przenika pokój. Miejcie sól w samych sobie#Mt 5:13 i zachowujcie pokój między sobą.#Rz 12:18; 14:19; 2Kor 13:11; 1Ts 5:13; Hbr 12:14
Obecnie wybrane:
Marka 9: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej
