Marka 6
6
Jezus wzgardzony w Nazarecie
(Mt 13:53-58; Łk 4:16-30)
1Potem wyszedł stamtąd i udał się w swoje ojczyste strony,#Mt 2:23#6:1 ojczyste strony, πατρίς, l. ojczyzna, zob. Mk 6:4. Nazaret leżał ok. 30 km na pd zach od Kafarnaum. a szli za Nim Jego uczniowie. 2Kiedy nastał szabat, zaczął nauczać w synagodze,#Mt 4:23; Mk 1:21, 39; Łk 6:6; 13:10; Dz 13:14 a wielu słuchających dziwiło się#Mt 7:28; Mk 1:22; 6:51 i mówiło: Skąd On to ma? I co to za mądrość, która jest Mu dana? I takie dzieła mocy#6:2 dzieła mocy, δυνάμεις, l. cuda. dzieją się przez Jego ręce?! 3Czy to nie jest ten cieśla,#6:3 Mt 13:55 określa Jezusa synem cieśli. To również prawdziwe. Po śmierci Józefa to Jezus mógł przejąć warsztat. Słowo cieśla, τέκτων, znane jest już z pism Homera. Początkowo odnosiło się do rzemieślnika pracującego w drewnie, potem rozciągnęło się na pracujących w metalu i kamieniu, a nawet na rzeźbiarzy. syn Marii,#6:3 Określenie to mogło: (a) być wyrazem lekceważenia, mężczyznę bowiem łączyło się z imieniem ojca, zob. Sdz 11:1-2; J 4:41; 8:41; 9:29; (b) wskazywać, że Józef już od dawna nie żył. brat Jakuba, Jozesa, Judy i Szymona?#Mt 12:46; Mk 3:31; Ga 1:19 I czy Jego sióstr nie ma tu przy nas?#6:3 Przyjmując, że Jezus liczył 30 lat, miał sześcioro rodzeństwa i Maria rodziła dzieci co dwa lata, najmłodsze dziecko w rodzinie Jezusa mogło liczyć 18 lat. I zaczęli szukać powodów do odsunięcia się od Niego.#Mt 11:6; J 6:61#6:3 szukać […] Niego, ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ, l. szukać w Nim powodów do uprzedzeń, robić wokół Niego skandal; „szukać dziury w całym”. 4Wówczas Jezus powiedział do nich: Nie jest prorok bez czci, chyba tylko w swoich ojczystych stronach,#Łk 4:24; J 4:44 pośród swoich krewnych i we własnym domu. 5I nie był w stanie dokonać tam żadnego dzieła mocy, tylko na kilku niedomagających#6:5 niedomagających, ἀρρώστοις, l. słabowitych, stąd: chorowitych, niesprawnych; hl u Mk. nałożył ręce i uzdrowił ich.#Mk 5:23 6I dziwił się#Iz 59:16 ich niewierze.#6:6 niewierze, ἀπιστίαν, l. niedowiarstwu. Wspólnota może stać się miejscem niewiary, której podstawą może być lekceważąca poufałość i oswojenie się z tym, co Boskie. Obchodził też okoliczne wsie i nauczał.#Mt 9:35; Mk 6:56; Łk 8:1; 13:22
Rozesłanie Dwunastu
(Mt 10:5-15; Łk 9:1-6)
7I przywołał do siebie Dwunastu i zaczął ich wysyłać#Mt 10:1; Mk 3:13, 16; Łk 10:1 po dwóch, dając im władzę#Mt 10:1; Mk 3:15; 16:17; Łk 10:19-20 nad duchami nieczystymi. 8Polecił im, aby nic nie brali na drogę oprócz laski – ani chleba, ani torby podróżnej, ani miedziaka w trzosie – 9lecz by obuli sandały i nie przywdziewali dwóch tunik.#6:9 tunika, χιτών, lniana część garderoby wkładana wprost na ciało i noszona pod wierzchnią odzieżą. 10I powiedział im: Gdziekolwiek wejdziecie do domu, tam pozostawajcie, aż stamtąd wyjdziecie. 11A jeśli w którymś miejscu nie przyjęliby was ani nie wysłuchaliby was, wychodząc stamtąd, strząśnijcie pył z waszych stóp#Ne 5:13; Dz 13:51; 18:6 na świadectwo dla nich. 12Oni więc wyszli i głosili, aby [ludzie] się opamiętali.#Mt 4:17; Mk 1:4, 15 13Wyganiali przy tym wiele demonów,#Mk 5:13 namaszczali też oliwą wielu niedomagających i uzdrawiali [ich].
Historia Jana Chrzciciela
(Mt 14:1-12; Łk 9:7-9)
14I usłyszał [o Nim] król Herod,#6:14 Herod Antypas, siódmy syn Heroda Wielkiego, tetrarcha Galilei i Perei (4 r. p. Chr.-39 r. po Chr.), uchodził, jak widać, za króla, choć był tylko reprezentantem władzy Rzymu. Śmierć Heroda Antypasa uważana była za karę za ścięcie Jana Chrzciciela, Mk 6:14L. gdyż Jego imię stało się głośne i mówiono: Jan Chrzciciel#Mk 8:28 powstał z martwych i dlatego dają o sobie znać przez niego te dzieła mocy. 15Inni utrzymywali: To jest Eliasz.#Ml 3:23; Mt 16:14; Mk 9:11 Jeszcze inni głosili: To prorok#Pwt 18:15; Mt 21:11; Mk 8:28; Łk 24:19; Dz 3:22 – jak jeden z proroków. 16Herod, gdy to usłyszał, powiedział: To Jan, którego ja kazałem ściąć, on zmartwychwstał.
17Sam Herod bowiem posłał, schwytał Jana i związał go w więzieniu#Mt 4:12; 11:2; Łk 3:19-20 z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa, gdyż wziął ją za żonę. 18Jan bowiem powtarzał Herodowi: Nie wolno ci mieć żony twego brata.#Kpł 18:16; 20:21#6:18 Tj. żony przyrodniego brata Heroda Filipa I (syna Mariamne II i Heroda Wielkiego), z którą związał się w 27 r. po Chr. 19Herodiada zaś odczuwała niechęć do niego i chciała go zabić, ale nie była w stanie. 20Herod bowiem obawiał się Jana,#Mt 21:26 przekonany, że to człowiek sprawiedliwy i święty,#Łk 1:75; Ef 4:24; Hbr 12:10-11 i ochraniał go, a kiedykolwiek go słuchał, bardzo się niepokoił, jednak słuchał go chętnie.#Mk 4:16; 12:37
21Nastał jednak odpowiedni dzień, kiedy Herod na swoje urodziny#Rdz 40:20 wyprawił ucztę#Est 1:3; 2:18 dla swoich dostojników, chiliarchów#6:21 Chiliarcha, χιλίαρχος, dowódca garnizonu, tj. ok. 600 żołnierzy, trybun (wojskowy). oraz ważnych [osobistości] z Galilei. 22Gdy weszła córka tej właśnie Herodiady#6:22 Chodzi o jej córkę Herodiadę (imienniczkę) l. o Salome, która poślubiła później tetrarchę Filipa. Zob. ofertę Achaszwerosza (Est 5:3). i zatańczyła,#6:22 Taniec taki mógł uchodzić za niestosowny dla osób tej rangi, co córka królowej (Mk 6:22L). urzekła Heroda i spoczywających wraz z nim przy stole. Król zwrócił się do dziewczynki: Poproś mnie, o co chcesz, a dam ci. 23Przysiągł jej natomiast wiele: O cokolwiek mnie poprosisz, dam ci – choćby połowę mojego królestwa.#Est 5:3, 6; 7:2 24Wtedy wyszła i powiedziała swojej matce: O co mogłabym poprosić? Ta zaś odpowiedziała: O głowę Jana Chrzciciela. 25Weszła więc zaraz z pośpiechem do króla i poprosiła: Chcę, abyś mi zaraz dał na półmisku głowę Jana Chrzciciela. 26Król bardzo się zasępił, ale ze względu na przysięgę i spoczywających wraz z nim przy stole nie chciał jej odmówić. 27Zaraz więc wysłał król przybocznego#6:27 przyboczny, σπεκουλάτωρ, żołnierz ze straży przybocznej, l. kat. i rozkazał przynieść jego głowę. Poszedł zatem i ściął go w więzieniu. 28Następnie przyniósł jego głowę na półmisku i dał ją dziewczynce, a dziewczynka dała ją swojej matce. 29Gdy usłyszeli o tym jego uczniowie,#Mt 9:14 przyszli, wzięli jego zwłoki i złożyli je w grobowcu.
Powrót Dwunastu
30Potem apostołowie#Mt 10:2; Łk 6:13; 17:5; 22:14; 24:10; Dz 1:2, 26 zeszli się u Jezusa i opowiedzieli Mu#Łk 9:10 o wszystkim, czego dokonali i czego nauczali. 31Wtedy powiedział im: Niech teraz każdy z was uda się osobno na samotne miejsce#Mt 14:13 i tam trochę odpocznijcie. Wielu bowiem było tych, którzy przychodzili i odchodzili, tak że nie mieli nawet sposobności zjeść.#Mk 3:20
32Odpłynęli więc łodzią#Mk 4:36; 6:45 na samotne miejsce, osobno. 33Lecz zobaczyli ich, jak odpływają, i wielu ich rozpoznało, tak że lądem ze wszystkich miast zbiegli się tam i wyprzedzili ich.
34A gdy wyszedł, zobaczył wielki tłum i zlitował się nad nimi,#Mt 9:36; 15:32; Mk 8:2 gdyż byli jak owce nie mające pasterza#Ez 34:6 – i zaczął ich uczyć wielu rzeczy.
Nakarmienie pięciu tysięcy
(Mt 14:15-21; Łk 9:11-17; J 6:1-13)
35A gdy godzina była już późna, Jego uczniowie podeszli do Niego i powiedzieli: Miejsce to jest puste i godzina już późna. 36Rozpuść ich,#Mt 15:39 niech idą do okolicznych zagród i wsi i kupią sobie coś do jedzenia. 37A On im na to: Wy dajcie im jeść.#2Krl 4:42-44 Wtedy Go zapytali: Czy mamy odejść, nakupić chleba za dwieście denarów#6:37 Dwieście denarów to ośmiomiesięczny dochód najemnego pracownika. i dać im zjeść? 38On zaś zapytał: Ile macie chlebów?#Mt 15:34; Mk 8:5 Idźcie i zobaczcie. A gdy upewnili się, odpowiedzieli: Pięć i dwie ryby. 39Wtedy polecił im posadzić wszystkich grupami na zielonej trawie. 40Rozłożyli się więc gromada przy gromadzie, po stu i po pięćdziesięciu. 41A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo,#Mk 7:34; J 11:41 pobłogosławił#Mk 8:7; 14:22 i łamał chleby, po czym dawał swoim uczniom, aby kładli przed nimi; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. 42I jedli wszyscy, i nasycili się. 43I zebrali dwanaście pełnych koszów kawałków, a także [to, co pozostało] z ryb. 44Tych zaś, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.
Jezus wobec praw natury
(Mt 14:22-27; J 6:16-21)
45I zaraz wymógł na swoich uczniach, aby wsiedli do łodzi i pierwsi popłynęli na drugą stronę#Mt 8:18; Mk 4:35 w kierunku Betsaidy,#Mt 11:21; Mk 8:22; Łk 9:10#6:45 Chodzi o Betsaidę na zach brzegu, a nie o Betsaidę Juliusza. aż On rozpuści tłum. 46Po rozstaniu się z nimi odszedł na górę,#Mk 3:13; J 6:15 aby się pomodlić.#Mk 1:35; Łk 5:16; 6:12; 9:28 47A gdy nastał wieczór, łódź była na środku morza, On sam zaś na lądzie. 48Wówczas zobaczył ich, jak męczyli się przy wiosłowaniu, wiatr bowiem był im przeciwny, i około czwartej straży nocnej#6:48 Tj. między 3:00 a 6:00 rano. przyszedł do nich, idąc po morzu, i chciał ich wyminąć. 49Oni jednak, gdy Go zobaczyli idącego po morzu, pomyśleli, że to zjawa,#Łk 24:37 i krzyknęli; 50wszyscy bowiem zobaczyli Go i przestraszyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich tymi słowy: Odwagi,#J 16:33 to Ja jestem, nie bójcie się!#Pwt 31:6; Iz 41:13; 43:1-2; Mt 17:7#6:50 Lub: przestańcie się bać. 51I wszedł do nich do łodzi, a wiatr ustał;#Mk 4:39 oni zaś zaczęli się w sobie bardzo, niezwykle, dziwić.#Mk 6:2; 7:37 52Nie rozumieli bowiem [tego, co zaszło] z chlebami, gdyż ich serce było zatwardziałe.#Mk 8:17-21#6:52 Lub: nieczułe.
Jezus nadzieją chorych
(Mt 14:34-36)
53A gdy przeprawili się na drugą stronę, przypłynęli do ziemi Genezaret#Łk 5:1; J 6:24-25 i [tam] zacumowali. 54Zaraz gdy wyszedł z łodzi, rozpoznano Go. 55Obiegli zatem cały ten kraj i tam, gdzie, jak słyszeli, przebywa, zaczęli znosić na posłaniach tych, którzy mieli się źle. 56Gdziekolwiek więc wchodził do wsi albo do miast, albo do osad,#Mk 6:6 na placach układali słabych#Dz 5:15 i prosili Go, aby mogli dotknąć choćby skraju Jego szaty; ci zaś, którzy Go dotknęli, byli uratowani.#Mk 3:10; 5:27-28; Łk 6:19; Dz 19:12
Obecnie wybrane:
Marka 6: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej
