Jonasza 1
1
Powołanie Jonasza i jego ucieczka
1I stało się Słowo JHWH do Jonasza,#1:1 Jonasz, יוֹנָה (jonaʰ), czyli: gołąb. syna Amitaja,#2Krl 14:25#1:1 Amitaj, אֲמִתַּי (’amittaj), czyli: syn mojej prawdziwości l. wierności. tej treści: 2Wstań, idź#1:2 Wstań, idź: קוּם לֵךְ (kum lech), lub: Idź natychmiast. do Niniwy,#Rdz 10:8-11; Jo 3:3#1:2 Niniwa: ostatnia stolica starożytnej Asyrii. Wg Rdz 10:11 zbudował ją Nimrod; zajmowała ok. 7,25 km2 na wsch brzegu Tygrysu, Jo 1:2L. tego wielkiego miasta,#1:2 Lub: do tej stolicy. i wołaj przeciwko#1:2 Lub: Ogłoś wyrok na nie. niemu,#1:2 przeciwko niemu, tj. na jego mieszkańców (synekdocha). gdyż ich zło wzniosło się przed moje oblicze.#1:2 Jego zło wzniosło się przed moje oblicze. Lub: dotarło aż do Mnie jego zło. Termin לְפָנָי (lefanaj) często oznacza pełną wiedzę, świadomość rzeczy, por. Rdz 6:13; Iz 65:6; Jr 2:22; Tr 1:22. 3Lecz Jonasz wstał,#1:3 Jonasz wstał, aby uciec, kontrastuje z poleceniem: Wstań, idź do Niniwy. Kontrast ten nabiera szczególnego zn. w kontekście Jo 4:2-3. aby uciec do Tarszisz#1:3 Tarszisz, תַרְשִׁישׁ (Tarszisz), odległy port lub region (Iz 23:6; Jr 10:9; Ez 27:12; 38:13; 2Krn 9:21; 20:36, 37) na wybrzeżu Morza Śródziemnego na zach od Izraela (Ps 72:10; Iz 23:6, 10; 66:19), Jo 1:3L. sprzed oblicza#1:3 sprzed oblicza JHWH, מִלִּפְנֵי יְהוָה (millifne JHWH), tj. sprzed oblicza kogoś dysponującego mocą (Rdz 43:33) l. spod władzy (Rdz 13:9; 24:51; 34:10; 2Krn 14:6; Jr 40:4); Jonasz wstał, aby uciec za morze, porzucił zlecone mu zadanie. JHWH. Zszedł zatem do Jafy,#1:3 Jafa: port znany jako Jepu w Listach z Amarna (XIV w. p. Chr.) i Japu w inskrypcjach neoas. (IX-VIII w. p. Chr.). Tędy transportowano dobra (Joz 19:46; 2Krn 2:15-16; Ezd 3:7). Zajęty przez Izrael w okresie machabejskim (ok. 148 r. p. Chr.; 1Mch 10:76). znalazł okręt płynący do Tarszisz, uiścił jego opłatę i zszedł na niego, aby udać się z nimi do Tarszisz sprzed oblicza JHWH.
4Jednak JHWH zrzucił wielki wiatr na morze,#1:4 Lub: Morze (Śródziemne). powstał wielki sztorm na morzu i okręt liczył się z rozbiciem.#1:4 Personifikacja okrętu. 5I przestraszyli się żeglarze, każdy zawołał do swojego boga;#2Krl 17:29 wrzucili też do morza sprzęty,#1:5 Zob. użycie tego słowa w: 1Sm 17:22; 1Krl 10:21; 1Krn 15:16; Iz 18:2; Jr 22:7. które były na okręcie, aby odciążyć go od nich. A Jonasz zszedł na tyły#1:5 tyły, יַרְכָה (jarchaʰ), ładownia pod pokładem l. rufa; pokrewne ak. arkat eleppi, które ozn. rufę; wzmianka o zejściu wskazuje na miejsce pod pokładem. Jedyny w Biblii przypadek użycia tego słowa w odniesieniu do okrętu. W innych przypadkach słowo to ozn.: (1) tyły, na przykład budynku (Wj 26:22, 27; 36:27, 32; Ez 46:19), komnatę z tyłu domu (1Krl 6:16; Ps 128:3; Am 6:10), tylne części człowieka (przenośnie: tylną granicę; Rdz 49:13); (2) odległą część jaskini (1Sm 24:4), dno cysterny (Iz 14:15), dolną część Szeolu (Ez 32:23), najbardziej odległe zakątki górskie (Sdz 19:1, 18; 2Krl 19:23; Iz 37:24), najwyższy szczyt góry (Ps 48:3) oraz pn geograficzną – jako najdalszy zakątek ziemi (Iz 14:13; Ez 38:6, 15; 39:2). statku,#1:5 statek, סְפִינָה (sefinaʰ), tj. statek z pokładem; hl; od aram.? Termin ten w językach semickich odnosi się do statków z paroma pokładami. W tym przypadku ozn. raczej ładownię, Jo 1:5L. położył się i twardo zasnął. 6Wtedy podszedł do niego dowódca załogi#1:6 dowódca załogi, רַב הַחֹבֵל (raw hachowel), tj. główny żeglarz, Jo 1:6L. i powiedział do niego: Co tobie, że tak twardo śpisz? Wstań, wołaj do swojego Boga! Może Bóg pomyśli#1:6 pomyśli, lub: przemyśli, zob. Jb 12:5; Ps 40:18. o nas i nie zginiemy.
7I powiedzieli każdy do swego bliźniego: Chodźmy, rzućmy losy,#Lb 26:55; Joz 7:14-18; 14:2; 18:6; 1Sm 10:20-21; 14:41-42; Prz 16:33; Dz 1:26 aby się dowiedzieć, kto jest powodem, że spotkało nas to zło!#1:7 zło, רָעָה (ra‘aʰ), u Jonasza 8 razy jako: zło (1:2, 7, 8; 3:8, 10), nieszczęście (3:10), przygnębienie (4:1), niedola (4:2). Rzucili więc losy i los padł na Jonasza. 8Wtedy zapytali go: Powiedzże nam, kto jest powodem, że spotkało nas to zło? Jaki jest twój zawód? Skąd pochodzisz? Gdzie twój kraj? I z któregoś ty ludu? 9I odpowiedział im: Jestem Hebrajczykiem,#Rdz 40:15; Wj 1:19; 1Sm 4:6 czczę#1:9 czczę, יָרֵא (jare’), lub: boję się. ja JHWH, Boga niebios,#Ezd 1:2; Ne 2:20; Dn 2:37#1:9 Kompozycja graficzna frg. 19. 4QXIIᵃ (l. 2, w. 9), który nie zachował się w całości, wskazuje, że tekst był w nim o klkn liter dłuższy niż w MT. Brakujące litery to być może ujęte w nawiasach: וא[ת אלהי הארץ אני ירא אשר עש]ה (weet elohe haarec ani jare, aszer asa). Wprawdzie nie zostały one poświadczone w żadnym ms hbr., ale na ich istnienie może wskazywać wolna przestrzeń w 4QXIIᵃ, a także obecność w G36 49 613, AethP: και της γης. Jeśliby przyjąć, że słowa te występowały w 4QXIIᵃ, to przekład w. 9. brzmiałby następująco: I powiedział do nich: Jestem Hebrajczykiem, czczę JHWH, Boga niebios oraz Boga ziemi, który uczynił morze i ląd. który uczynił morze i ląd.#Rdz 1:9-10
10Wtedy ogarnął tych ludzi wielki strach i powiedzieli do niego: Co ty zrobiłeś?! Bo dowiedzieli się ci ludzie, że ucieka on sprzed oblicza JHWH, gdyż im to powiedział. 11Powiedzieli mu też: Co mamy z tobą zrobić, aby morze uspokoiło się i odstąpiło od nas, bo morze coraz bardziej szaleje?#1:11 bo morze coraz bardziej szaleje: idiom: bo morze idzie i szaleje: הַיָּם הוֹלֵךְ וְסֹעֵר (hajjam holech wesoer), Jo 1:11L. 12Wtedy powiedział do nich: Weźcie mnie i wrzućcie do morza, a morze uspokoi się i odstąpi od was, gdyż ja wiem,#1:12 G oddaje ptc. יוֹדֵעַ (jodea’) przez pf.: ἔγνωκα, jestem świadom. że z mojego powodu jest ten wielki sztorm nad wami. 13Lecz ci mężczyźni wiosłowali, aby wrócić na ląd, nie byli jednak w stanie, gdyż morze coraz bardziej szalało.
14Wówczas zawołali do JHWH i powiedzieli: Ach, JHWH! Niech nie zginiemy przez duszę tego człowieka i nie wkładaj na nas krwi niewinnej,#Jr 26:15 gdyż Ty, JHWH, tak, jak ci się spodobało, uczyniłeś.#Ps 115:3; 135:6#1:14 Ps 115:3; 135:6. 15Wzięli więc Jonasza i wrzucili go do morza; wówczas morze przestało się burzyć. 16I ogarnął tych ludzi wielki lęk przed JHWH, dlatego przygotowali dla JHWH ofiarę#1:16 przygotowali […] ofiarę, וַיִּזְבְּחוּ־זֶבַח (waizbechu zewach), tj. ofiarowali ofiarę, przykład konstrukcji emf., w której czynność jest wyrażona przez przedmiot tejże czynności. Ich akt ofiarowania łączył się z przygotowaniem ofiary. Być może całe wyrażenie: […] Przygotowali dla JHWH ofiarę i złożyli przysięgi, przedstawia sobą hend.: Przygotowali ofiarę i solennie przysięgli. Nie chodziłoby więc o to, że złożyli ofiarę na pokładzie, ale o to, że ją wyznaczyli i przysięgli, że ją złożą po dotarciu na ląd, Jo 1:16L. i złożyli śluby.#Ps 61:6; 76:12#1:16 złożyli śluby, ויִּדְּרוּ נְדָרִים (wajjidderu nedarim), pod. konstrukcja jak w przypadku: ofiarowali ofiarę. Chodzi o podkreślenie gorliwości, z jaką złożyli przysięgi.
Obecnie wybrane:
Jonasza 1: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej