Joba 9

9
Job: Człowiek nierówny Bogu
1A Job odpowiedział w te słowa:
2Doprawdy,#9:2 Doprawdy, אָמְנָם (‘omnam): charakterystyczne dla Jb, zob. Jb 12:2; 19:4; 34:12; 36:4. wiem, że tak jest.
Jak mógłby śmiertelnik mieć rację#9:2 Lub: usprawiedliwić się, wykazać się racją przed Bogiem.
przed Bogiem?
3Gdyby chciał się z Nim spierać,#9:3 spierać, לָרִיב: procesować, dochodzić racji przed sądem.
nie odpowiedziałby nawet
na jedną rzecz
spośród tysiąca!#9:3 Gramatycznie podmiotem nieodpowiadającym mógłby być zarówno Bóg, jak i człowiek.
4Mądry On sercem i potężny siłą;#Iz 55:9
któż Mu się oprze i wyjdzie cało?
5On przenosi góry, zanim się
spostrzegą,
przewraca je w swoim gniewie.
6Przesuwa ziemię z jej miejsca,
tak że drżą jej filary.
7Mówi do słońca – i ono
nie wschodzi,#Wj 10:21-23; Jb 3:5
i kładzie pieczęć na gwiazdach.
8Sam rozpościera niebiosa
i kroczy po falach morskich.
9On stworzył Niedźwiedzicę,
Oriona, Plejady
i Gwiazdozbiór Południa.#Jb 38:31
10Czyni rzeczy wielkie
[i] niezbadane,
i cuda, których nie ma liczby.#Jb 5:9; Ps 72:18; 136:1-26; Jr 10:12-13; Am 4:13; 5:8-9; 9:5-6; Rz 11:33
11Oto przechodzi koło mnie,
a tego nie widzę,
mija – i nie zauważam Go.
12Oto zabiera – i kto Mu odbierze?
Kto Mu powie: Co czynisz?#Iz 45:9; Rz 9:20
13Bóg nie cofa swojego gniewu,
ugięli się pod nim#9:13 Tj. pod gniewem. pomocnicy
Rahaba.#Jb 26:12; Ps 74:13; 89:11; Iz 30:7; 51:9
14Jakże ja miałbym Mu
odpowiedzieć?
Jakich słów dobrać przy Nim?
15Choćbym miał rację, nie umiałbym
[Mu] odpowiedzieć,
błagałbym o litość mojego
sędziego.
16Choćbym zawołał, a On
odpowiedział,#9:16 Wg GB: On by nie odpowiedział, καὶ μὴ ὑπακούσῃ.
nie uwierzyłbym, że usłyszał
mój głos,
17Ten, który burzą mnie uderza
i bez przyczyny mnoży moje rany.
18Nie daje mi odetchnąć na duchu,
lecz nasyca mnie goryczą.
19Co do siły – oto jest mocarzem,
a co do słuszności – kto Go
pozwie?
20Choćbym miał rację, usta by
mnie potępiły,
choćbym był nienaganny –
wykazałby#9:20 Lub: dowiodłyby – tj. usta – mojej podłości l. pokrętności. mą podłość.
21Jestem nienaganny!
Nie znam własnej duszy!
Gardzę swoim życiem!
22[Wszystko] to jedno!
Dlatego mówię:
On gubi nienagannego
i bezbożnego.#Jb 34:9; Kzn 9:2-3
23Gdy bicz nagle zabija,
z rozpaczy niewinnych szydzi.
24Gdy ziemia wydana jest w rękę
bezbożnika,
oblicze jej sędziów zakrywa –
jeśli nie On, to kto?
25A moje dni były szybsze niż
goniec,
przemknęły, nie zobaczyły nic
dobrego.
26Pomknęły jak łodzie z trzciny,
jak orzeł pikujący na żer.
27Gdy pomyślę: Zapomnę o mej
skardze,
odmienię oblicze, wypogodnieję,
28to lęk przebiega wszystkie me
kości,
wiem, że mnie nie uznasz
niewinnym.
29Skoro Ja [i tak] jestem potępiony,#9:29 jestem potępiony, אָנֹכִי אֶרְשָׁע, lub: uznano, że postąpiłem bezbożnie.
po co na próżno się staram?
30Choćbym się obmył#9:30 Lub: wykąpał, רָחַץ. wodą
ze śniegu
i umył ługiem swe ręce,#Jr 2:22
31to i tak pogrążyłbyś mnie
w bagnie#9:31 bagnie, za em. na hbr. שֻׂחוֹת (suchot), zob. Iz 5:25; wg MT: w dole, שַׁחַת. W obu przypadkach może chodzić o to samo; wg G: w brudzie, ἐν ῥύπῳ.
i brzydziłyby się mną moje szaty.
32Bo On nie jest człowiekiem jak ja,
bym Mu mógł odpowiedzieć,
byśmy razem mogli stanąć przed
sądem.#Kzn 6:10; Jr 49:19
33Nie ma między nami rozjemcy,
który położyłby rękę na nas obu,
34odsunął ode mnie Jego rózgę,
tak bym nie musiał się jej bać.
35Mówiłbym i nie bał się Jego,
bo nie tak [mogę] ja [sam] ze sobą.#9:35 bo nie tak [mogę] ja [sam] ze sobą, כִּי לֹא־כֵן אָנֹכִי עִמָּדִי, tj.: (1) a nie mogę tego o własnych siłach; (2) a teraz nie jest tak ze mną; (3) כֵן rozumiane jest jako przys właściwie, a עִמָּדִי em. na: z Nim, עִמּוֹ, a zatem: bo nie jest właściwie między mną a Nim; (4) a że nie jest tak, to sam muszę mówić za siebie, Jb 9:35L.

Obecnie wybrane:

Joba 9: SNPD4

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj