Hebrajczyków 4
4
O odpoczynku, w który wprowadza wiara
1Bójmy się zatem, aby czasem – choć obietnica wejścia do Jego odpoczynku pozostaje aktualna#4:1 Aktualność obietnicy ozn., że jest ona wciąż możliwa do wykorzystania. Nie zrealizował jej Jozue, skoro została powtórzona w o wiele późniejszych Psalmach (Hbr 4:3, 7-8; Ps 95:7-8). – ktoś z was nie uznał, że go ona nie dotyczy,#Hbr 12:15#4:1 Lub: że jest z niej wykluczony, że [dla niego] jest za późno, że nie zdąży [z niej skorzystać], że jest poza jej nawiasem. 2gdyż i nam, podobnie jak tamtym, oznajmiona została dobra nowina; im jednak zwiastowane słowo nie przyniosło korzyści, ponieważ nie byli złączeni w wierze z tymi, którzy usłyszeli.#1Ts 2:12#4:2 ponieważ […] usłyszeli, lub: ponieważ nie byli tej samej wiary, co ci, którzy usłyszeli, μὴ συγκεκερασμένους τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν 𝔓46 13vid (200) A B; ponieważ nie było złączone, συγκεκερασμενος א (IV); ponieważ nie było połączone z wiarą słuchających, των ακουσαντων D* (V); ws: w każdym przyp. rzecz sprowadza się do wniosku: obietnica spełnia się dzięki wierze słuchającego, zob. w. 3 i J 7:17; Hbr 4:2L. 3Do odpoczynku bowiem wchodzimy [my], którzy uwierzyliśmy – jak stwierdził:
Jak przysiągłem w moim gniewie:
Nie wejdą do mojego odpoczynku #
Ps 95:11; Hbr 3:11
– pomimo [Jego] dzieł dokonanych od założenia świata.#Za 12:1; Ef 1:4; Obj 13:8 4Tak bowiem stwierdził gdzieś o dniu siódmym: I odpoczął Bóg siódmego dnia od wszystkich swoich dzieł.#Rdz 2:2; Wj 20:11#4:4 Szabat jest cieniem odpoczynku w Chrystusie i Jego obietnicach, zob. Kol 2:16-17. 5A tutaj znowu: Nie wejdą do mojego odpoczynku.#Ps 95:11; Hbr 3:11 6Jeśli więc niektórzy mają do niego wejść, a ci, którym najpierw zwiastowano dobrą nowinę, nie weszli z powodu nieposłuszeństwa,#Hbr 3:18 7to znowu wyznacza pewien dzień, „dzisiaj”, i mówi po tak długim czasie za pośrednictwem Dawida to, co przedtem zostało powiedziane:
Dziś, jeśli usłyszycie Jego głos,
nie znieczulajcie waszych serc. #
Ps 95:7-8; Hbr 3:7-8, 15
8Gdyby ich bowiem Jozue wprowadził do odpoczynku,#Pwt 31:7; Joz 22:4 [Bóg] nie mówiłby po takim czasie o innym dniu. 9A zatem pozostaje odpoczynek szabatni#4:9 odpoczynek szabatni, σαββατισμός. dla ludu Bożego;#J 14:1-3; Hbr 11:10, 16 10kto bowiem wszedł do Jego odpoczynku, ten też odpoczął od swoich dzieł,#Obj 14:13#4:10 Wejście do odpoczynku daje o sobie znać odpoczynkiem od dzieł swoich (Hbr 4:10), tzn. stanem, w którym dzięki opisanej wyżej wierze człowiek staje się już niepodatny na zaparcie się Boga. jak Bóg od swoich.#Rdz 2:2 11Postarajmy się#Flp 3:13-14 zatem wejść do tego odpoczynku,#4:11 To staranie się ozn. konsekwentne, niezachwiane (Rz 4:19) i szczere trwanie w wierze (Hbr 3:12; 4:12), albo – innymi słowy – trzymanie się Tego, który jest niewidzialny, jak gdyby się Go widziało (Hbr 11:27), albo – jeszcze innymi słowy – trzymanie się słów obietnicy, choćby do śmierci (Hbr 11:13), choćby na własną szkodę (Hbr 11:25, 36-39), wbrew nadziei (Rz 4:18), na przekór próbom (Hbr 11:17), przeciwnościom i okolicznościom mogącym podważać wiarę w to, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go poszukują (Rz 4:19-22; Hbr 4:11; 10:39; 11:6). Zob. także przyp. do Hbr 3:18. aby ktoś z was nie upadł, tak jak w tym przykładzie nieposłuszeństwa.#Hbr 3:18 12Gdyż Słowo Boże#4:12 Słowo Boże, ὁ λόγος τοῦ θεοῦ, to słowo, które Bóg wypowiada ustami swoich świadków lub za pośrednictwem ich pism i spełnia, wg swojej woli, wobec każdego słuchacza, ilekroć jest ono powtarzane lub czytane (Hbr 4:13; Ps 107:20; 147:18; Iz 40:8; 55:11; Rz 10:17; Ga 3:8; Ef 5:26; 1Ts 2:13; Jk 1:18; 1P 1:23). Słowo zwiastowania, słyszane lub spisane, jest z jednej strony słowem człowieka lub drukiem w książce, z drugiej jednak staje się Słowem Boga, gdy – wypowiadane lub czytane – zostaje przez Ducha Świętego ożywione lub natchnione i przez to wykonuje Boży zamiar (zob. Iz 55:10-11; J 16:9-11; Rz 10:17). jest żywe#1P 1:23 i skuteczne, ostrzejsze niż jakikolwiek obosieczny miecz,#Iz 49:2; Ef 6:17; Obj 19:15 przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku,#1Ts 5:23 zdolne osądzić#Jr 23:29; J 12:48 zamysły i zamiary serca;#1Kor 14:24-25 13i nie ma stworzenia zdolnego skryć się przed Jego obliczem,#Ps 33:13-15; 139:7-12; Prz 5:21; Jr 16:17; 23:24; Dn 2:22 przeciwnie, wszystko jest obnażone i odsłonięte#4:13 odsłonięte, τετραχηλισμένα, hl. przed oczami Tego, przed którym przyjdzie nam zdać sprawę.#Łk 8:17; Rz 2:16; 1Kor 4:5
O Jezusie Chrystusie, prawdziwym Arcykapłanie
14Mając więc wielkiego Arcykapłana,#Hbr 2:17; 7:26; 9:11#4:14 Hbr 4:14-7:28 rozważa, w oparciu o Ps 110:4, arcykapłaństwo Jezusa. Wyższość tego arcykapłaństwa wyraża się tym, że: (1) przeszedł On przez niebiosa (Hbr 4:14; por. Kpł 16:15, 17; Obj 1:9-11); (2) nie doświadczył grzechu (Hbr 4:15); (3) jest kapłanem wg porządku Melchizedeka (Hbr 5:6, 9; 7:1-10); (4) jest sprawcą wiecznego zbawienia (Hbr 5:9) i trwałego przebaczenia. Wywód na temat arcykapłaństwa Jezusa uczy nas pośrednio, że: (1) prawdziwe współczucie wyrasta z własnych doświadczeń (Hbr 4:15; Jk 1:3); (2) synostwo nie zwalnia od nauki posłuszeństwa i od dochodzenia do doskonałości przez cierpienie (Dz 9:16; Hbr 5:8-9; 1P 4:1); (3) w życiu modlitewnym Bóg prowadzi nas najpierw do stanu łez i wołania, następnie do rozpoznania Jego wielkości i niezależności budzącej w nas bogobojność, w końcu wysłuchuje nas w sposób wykraczający poza nasze oczekiwania (Ef 3:20). który przeszedł przez niebiosa,#Ef 4:10; Hbr 8:1; 9:24 Jezusa,#Hbr 3:1; 6:20 Syna Bożego, trzymajmy się mocno#Hbr 6:19; 10:23 tego, co wyznajemy.#4:14 Lub: wyznania, ὁμολογία, zob. Hbr 2:1; 3:6, 14. 15Nie mamy bowiem takiego Arcykapłana, który by nie mógł współodczuwać naszych słabości,#4:15 słabość, ἀσθένεια, ozn. niedomagania naszego człowieczeństwa, w tym choroby. lecz doświadczonego#4:15 Zob. Hbr 2:18; doświadczony, επειρασμένος, ozn. też: kuszony. Pokusy i próby są częścią życia; zmagania z nimi nie są grzechem. we wszystkim, na [nasze] podobieństwo,#Flp 2:7; Hbr 2:17-18; 5:1-2 z wyjątkiem grzechu.#J 8:46; 2Kor 5:21; Hbr 7:26; 1P 2:22; 1J 3:5 16Zbliżajmy się zatem z ufną odwagą#Hbr 10:19, 22; 1J 3:21 do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę#J 1:16; Rz 5:2; Ga 6:18 ku pomocy w stosownej porze.
Obecnie wybrane:
Hebrajczyków 4: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej