Hebrajczyków 3
3
Wyższość Jezusa Chrystusa nad Mojżeszem
1Stąd, bracia święci,#1P 1:15 uczestnicy powołania niebieskiego,#1Kor 1:9; Ef 1:18; 4:1; Flp 3:14; Hbr 6:4#3:1 powołania, κλήσεως, lub: wezwania; autor powołuje się na godność adresatów, którą posiadają lub tracą w zależności od stosunku do Jezusa. skupcie się#Hbr 2:1 na Apostole i Arcykapłanie#Hbr 4:14; 6:20; 7:26; 8:1; 9:11 naszego wyznania,#3:1 wyznania, τῆς ὁμολογίας ἡμῶν, lub: wyznawania, tj. Tego, którego wyznajemy, lub tego, co w związku z Nim wyznajemy. na Jezusie,#3:1 Jezus, Syn Boży, przedstawiony jest jako Apostoł (ἀπόστολος) i Arcykapłan (ἀρχιερεύς) wyznawanych przez nas ewangelicznych prawd w odróżnieniu od prawd opartych na posłannictwie i Prawie Mojżesza. Ze względu na Jego godność i dzieło, Jezusa można nie tylko postawić obok Mojżesza, ale także bez trudu stwierdzić, że Jego znaczenie jest o wiele większe. Jezus i Mojżesz byli wybawicielami, ale o ile Mojżesz wyprowadził lud z niewoli egipskiej do odpoczynku ziemi obiecanej, o tyle Jezus wyprowadził nas z niewoli grzechu do odpoczynku, który zapewnia wiara (Hbr 2:14-15; 4:3, 9). Z Mojżeszem łączy Go wprawdzie wierność, ale przewyższa On Mojżesza tak, jak chwała budowniczego przewyższa chwałę zbudowanego przez Niego domu i jak syn Pana domu przewyższa sługę domu (Hbr 3:6). Apostoł, ἀπόστολος, nawiązuje do posłannictwa Jezusa (Mt 10:40; 15:24; Mk 9:37; Łk 9:48; J 4:34; 5:24, 30, 36-38). 2wiernym Temu, który Go ustanowił, podobnie jak Mojżesz w całym Jego domu.#Lb 12:7 3Został On przecież uznany za godnego o tyle większej chwały od Mojżesza,#Pwt 34:12 o ile większym uznaniem#3:3 Uznanie, τιμή, tj. poważanie, szacunek, cześć, dostojność (Hbr 2:7). niż dom cieszy się jego budowniczy.#Za 6:13; Mt 16:18 4Każdy bowiem dom jest przez kogoś budowany, tym zaś, który wszystko zbudował,#Rdz 1:1; 1Kor 3:9; 2Kor 5:1; Ef 2:10; Hbr 11:10 jest Bóg. 5Mojżesz wprawdzie, jako zaufany [sługa],#3:5 zaufany [sługa], θεράπων, lub: powiernik. był wierny w całym Jego domu#Lb 12:7 dla poświadczenia tego, co miało być powiedziane,#J 5:46 6ale Chrystus, jako Syn, [jest] ponad Jego domem. Tym domem my jesteśmy,#Ef 2:19; 1Tm 3:15; 1P 2:5#3:6 Być domem nie zn. być budynkiem, lecz rodziną (Łk 8:21; J 8:31-36; Ef 2:19; 1P 2:5). jeśli tylko#J 8:31; Kol 1:23; Hbr 3:14 zachowamy odwagę#3:6 odwaga, παρρησία, ozn. postawę wypływającą z wolności i braku lęku; (1) w odniesieniu do mowy ozn. śmiałość i szczerość wypowiedzi (Dz 2:29); (2) w sprawach publicznych ozn. otwartość (J 7:13); (3) w relacjach z wysoko postawionymi ozn. odwagę i pewność siebie (Dz 4:13); (4) w odniesieniu do Boga ozn. ufność i otwartość (Hbr 10:35). i chlubę nadziei.#Hbr 6:11#3:6 Autor traktuje adresatów, jeśli chodzi o etap ich duchowego rozwoju, jako znajdujących się w stadium przejściowym między wyjściem z Egiptu a wejściem do ziemi obiecanej. Powrót do Egiptu był teoretycznie możliwy, choć nigdy do niego nie doszło, a wejście do ziemi obiecanej nie dokonało się z powodu niewiary. Życie duchowe też ma swoją pustynię. Uczestnicy powołania niebieskiego przechodzą tam nie test osobistej doskonałości, lecz próbę wiary. Zachować odwagę to nie ulec znieczuleniu na głos Boży, zachować świeżość wiary, a udział w nadziei traktować za zaszczyt (2Kor 13:5). Dobrym wyjaśnieniem tego i temu podobnych fragmentów Hbr jest przypowieść o siewcy (Łk 8:4-15). 7Dlatego, jak mówi Duch Święty:#Ps 95:7-11; Hbr 9:8; 10:15; 2P 1:21; Rz 8:11-14
Dziś, jeśli usłyszycie Jego głos,
8 nie znieczulajcie waszych serc
jak w czasie buntu,
w dniu doświadczania na pustyni,
9 gdzie wasi ojcowie poddawali [Mnie]
próbie #
Wj 17:2, 7; Lb 20:2-5; Pwt 6:16; Ps 78:18, 41 –
i oglądali moje dzieła
przez czterdzieści lat.#3:9 Bóg nie oczekuje od nas wiary ślepej, lecz posłusznej objawieniu. Boga znieważa niewiara ludzi, którzy w niej trwają, mimo że widzą Jego dzieła.
10 Dlatego zniechęciłem się # 3:10 Gr. προσοχθίζω można tłum.: zniechęciłem się, obraziłem się, rozgniewałem się, obrzydziłem sobie. do tego
pokolenia i powiedziałem:
Zawsze błądzą sercem; nie poznali
też moich dróg,
11 toteż przysiągłem w moim gniewie:
Nie wejdą do mojego odpoczynku.#Lb 14:21-23; Pwt 1:34-35; Ps 95:7-11; Hbr 4:3-5#3:11 Sparafrazowany cytat za G.
Przestroga przed niewiarą
12Uważajcie, bracia, aby nie było w kimś z was złego serca niewiary#Mt 13:58; Mk 16:14#3:12 złego serca niewiary, καρδία πονηρὰ ἀπιστίας: ἀπιστία ozn. niechęć do wiary, co można by ująć w wyrażeniu: [niechętne] do wiary. Serce niewiary to serce człowieka, który nie ufa Bogu, pomimo że stawiany jest wobec dowodów Jego działania (zob. Hbr 3:9, 15). – w odstępstwie#Mt 24:4-5, 11-13; J 15:4-6; 1Tm 4:1; 6:10; 2Tm 4:2-5; Hbr 2:1-3; 6:4-6; Jk 5:19-20; 1J 2:23 od Boga żywego,#Ps 84:3; Dn 6:27; Mt 16:16; J 6:51; Rz 9:26; 2Kor 6:16; Hbr 9:14; 10:31; 12:22; 1P 2:4 13ale zachęcajcie się#Dz 14:22; 1Kor 14:3, 31; 1Ts 5:11; 1Tm 6:2; Hbr 10:25 nawzajem każdego dnia, dopóki trwa to, co się nazywa dzisiaj,#3:13 Dzisiaj to czas łaski Bożej, który nie będzie trwał nieskończenie, gdyż Bóg swoje dzieła zaczyna i kończy we właściwym czasie; człowiek zaś ma wpływ tylko na dzisiaj – jutro do niego nie należy. aby przez zwodniczość grzechu#Jr 17:9; Ef 4:22#3:13 zwodniczość grzechu, ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας, dobrze widać na przykładzie przypowieści o siewcy (Łk 8:4-15); zob. Hbr 10:24-25. żaden z was nie uległ znieczuleniu#2Kor 13:5 – 14staliśmy się bowiem uczestnikami Chrystusa,#Rz 8:17#3:14 Być współuczestnikiem Chrystusa to korzystać z dóbr zapowiadanych w Jego obietnicach. jeśli tylko początkową podstawę#3:14 podstawa, ὑπόστασις, ozn. to, co sprawia, że coś jest tym, czym jest, oraz: to, co sprawia, że coś staje się tym, czym ma być; i zależnie od kontekstu tłum. jest słowami: istota, podstawa (Hbr 1:3; 3:14); podstawa spełnienia się (Hbr 11:1). Nasz udział w Chrystusie uwarunkowany jest zachowaniem pierwotnej ufności, mającej podstawowe znaczenie wiary, oddania w pozostawaniu w zapoczątkowanej przez Boga rzeczywistości zbawienia (zob. Hbr 3:2, 6; 3:19 oraz Ga 5:2-4). zachowamy#Hbr 3:6 niewzruszoną aż do końca#Hbr 6:11 – 15w słowach bowiem:
Dziś, jeśli usłyszycie Jego głos,
nie znieczulajcie swoich serc
jak w [czasie] buntu,#Ps 95:7-8; Hbr 4:7-8#3:15 Sparafrazowany cytat za G.
16kim właściwie byli ci, którzy usłyszeli i zbuntowali się? Czyż nie byli to ci wszyscy, którzy wyszli z Egiptu za sprawą Mojżesza?#Wj 17:1-7; Lb 20:2-13; Pwt 9:7 17Na kogo gniewał się przez czterdzieści lat? Czy nie na tych, którzy zgrzeszyli i których zwłoki porozrzucał po pustyni?#Lb 14:16, 29; 1Kor 10:5, 10 18I którym to przysiągł, że nie wejdą do Jego odpoczynku,#Lb 14:22-23, 30; Pwt 1:34-35; Ps 95:11; Hbr 4:6, 11#3:18 Odpoczynek, κατάπαυσις, opisuje (1) życie w ziemi zapewnionej obietnicą Boga (zob. też Hbr 4:8; por. Joz 1:13); (2) odpoczynek dla ludu Bożego (Hbr 4:9), czyli nasz udział w danych nam w Chrystusie obietnicach (Hbr 4:3). W ten odpoczynek mamy starać się wejść (Hbr 4:11), a uniemożliwia je niewiara w sensie nieposłuszeństwa Słowu Boga (Hbr 3:18-19; 4:6), niepewność, że to, co On obiecał, ma też moc uczynić (Rz 4:21). jeśli nie tym nieposłusznym? 19Widzimy więc, że nie mogli wejść z powodu niewiary.#Mt 13:58; J 3:36
Obecnie wybrane:
Hebrajczyków 3: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej