Księga Kaznodziei 3
3
W zgodzie z przemijaniem
1Wszystko ma swój czas
i każda sprawa ma swą porę
pod niebem:
2Czas rodzenia i czas umierania;
czas sadzenia i czas
wykorzeniania.
3Czas zabijania i czas leczenia;
czas burzenia i czas budowania.
4Czas płaczu i czas śmiechu;
czas żalu i czas tańców.
5Czas rozrzucania kamieni
i czas ich zbierania;
czas przytulania i czas
bez przytulania.
6Czas szukania i czas gubienia;
czas przechowywania i czas
wyrzucania.
7Czas rozdzierania i czas zszywania;
czas milczenia i czas mówienia.
8Czas miłości i czas nienawiści;
czas wojny i czas pokoju.
9Jaki pożytek ma pracujący
z tego, że się trudzi?
10Widziałem zadanie, które Bóg zadał ludziom, aby się nim zajmowali. 11Wszystko uczynił pięknym w swoim czasie, również wieczność włożył w ich serca, tak jednak, by człowiek nie mógł doszukać się [sensu] dzieła, którego dokonał Bóg, od początku do końca.
12Poznałem, że
nic nie jest dla nich lepsze
niż to, by się radować
i czynić dobrze – póki żyją.
13Również to, że każdy człowiek może jeść i pić, i widzieć to, co dobre, przy całym swoim trudzie, jest darem Boga.
14Wiem także, że:
Wszystko, co Bóg czyni,
trwać będzie na wieki –
nic do tego dodać
i nic ująć z tego,
Bóg natomiast to czyni,
aby bano się Jego.
15To, co było, znów będzie,
i co ma być, już było,
Bóg także poszukuje#3:15 poszukuje, יְבַקֵּשׁ (jewaqqesz), lub: troszczy się, dąży, stawia za cel, stara się, chce, pragnie, domaga się.
tego, co szukane.#3:15 tego, co szukane, אֶת־נִרְדָּף (’et-nirdaf): gonione, ścigane, prześladowane. Wg G: To, co się stało, już jest, i cokolwiek ma się stać, już się stało, a Bóg będzie poszukiwał tego, co szukane, τὸ γενόμενον ἤδη ἐστίν καὶ ὅσα τοῦ γίνεσθαι ἤδη γέγονεν καὶ ὁ θεὸς ζητήσει τὸν διωκόμενον.
16I jeszcze to widziałem pod słońcem:
Miejsce prawa? Tam może być
niegodziwość.
A miejsce sprawiedliwości?
Tam może być bezbożny.#3:16 bezbożny, הָרָשַׁע (haresza‘), wg BHS: przestępca, הַפָּשַׁע, wg G: bezbożny, ἀσεβής.
17Powiedziałem sobie w swym sercu:
Sprawiedliwego i bezbożnego
będzie sądził Bóg,
bo na każdą sprawę jest pora,
właściwa pora na każdy czyn.
18I powiedziałem sobie w swym sercu: Ze względu na synów ludzkich Bóg, by ich oczyścić,#3:18 Lub: wypróbować, wyselekcjonować, poddać próbie. chce im pokazać, że są zwierzętami – sami dla siebie. 19Bo los synów ludzkich i los zwierząt – los ich taki sam. Jak ci umierają, tak umierają tamte – i wszyscy mają takiego samego ducha.#3:19 Lub: takie samo tchnienie, l. jednego (l. takiego samego) ducha, רוּחַ אֶחָד (ruach ’echad), πνεῦμα ἓν. Człowiek nie ma żadnej przewagi nad zwierzęciem. Bo wszystko jest marnością. 20Wszystko idzie na jedno miejsce.
Wszystko powstało z prochu
i wszystko w proch się obraca.
21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się ku górze, a duch zwierząt zstępuje w dół, do ziemi?
22Zauważyłem więc, że nie ma nic lepszego niż to, by człowiek cieszył się ze swoich dzieł – taki jest jego dział. Bo:
Kto może mu pokazać,
co stanie się po nim?
Obecnie wybrane:
Księga Kaznodziei 3: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej