Powtórzonego Prawa 1

1
Prolog Czas i miejsce zdarzenia
1Oto słowa,#1:1 Oto słowa, אֵלֶּה הַדְּבָרִים (’elleʰhaddewarim): drugi człon tego wyrażenia: דְּבָרִים (dewarim) służy za hbr. tytuł Księgi. które Mojżesz wypowiedział#1:1 Lub: Oto mowy, które Mojżesz wygłosił. do całego Izraela za Jordanem,#1:1 za Jordanem, בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן, lub: w Zajordaniu, zob. Pwt 1:1L. na pustyni, w Araba, naprzeciw Suf,#1:1 Tj. Khirbet Sufah, 6 km na pd wsch od Medeby? pomiędzy Paran#Lb 10:12; 12:16 i pomiędzy Tofel i Laban,#1:1 Tj. Libna (Lb 33:20)? i Chaserot, i Di-Zahab.
2Z Horebu do Kadesz-Barnea,#Pwt 33:2; Lb 13:26 drogą przez góry Seir, jest jedenaście dni.#1:2 Tj. 233 km. 3A w czterdziestym roku,#Lb 14:33-34 w jedenastym miesiącu, w pierwszym [dniu] tego miesiąca,#1:3 Tj. 1 Szebata (styczeń/luty) 1406 r. p. Chr. (przy wcześniejszym datowaniu), Pwt 1:2L. Mojżesz przemówił do synów Izraela zgodnie z tym, co przykazał mu w związku z nimi JHWH. 4[Stało się to] po tym, jak pobił Sychona, króla Amorytów, który mieszkał w Cheszbonie, i Oga, króla Baszanu, który mieszkał w Asztarot w Edrej.#Lb 21:21-35; Pwt 2:26-3:22
5Za Jordanem, w ziemi moabskiej, Mojżesz postanowił wyłożyć to Prawo. Oto jego słowa.#1:5 Lub: mówiąc.
Mowy Mojżesza Mowa pierwsza: Wspomnienie o przeszłości Obietnica
6 JHWH, nasz Bóg, przemówił do nas na Horebie: Dość już macie przebywania na tej górze. 7Skierujcie się i wyruszcie, a idźcie w stronę pogórza Amoryty i do wszystkich jego sąsiadów w Araba, na pogórzu i na nizinie,#1:7 na nizinie, וּבַשְּׁפֵלָה, lub: w Szefeli. w Negebie i na wybrzeżu morza, do ziemi Kananejczyka i do Libanu, aż do Wielkiej Rzeki, rzeki Eufrat. 8Spójrz, położyłem przed wami tę ziemię. Wejdźcie i posiądźcie [ją] – tę ziemię, którą JHWH przysiągł#1:8 JHWHprzysiągł, נִשְׁבַּע יְהוָה: wg PS: przysiągłem, נשׁבעְתִּי, pod. G. dać waszym ojcom: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi – im#1:8 im: brak w PS. i ich potomstwu po nich.#Rdz 15:18-21; 26:4; 28:13; 35:12; Pwt 6:10; 9:5; 29:13; 30:20; 34:4
Ustanowienie starszych
(Wj 18:13-27)
9A powiedziałem do was w tamtym czasie: Nie jestem w stanie nosić was sam. 10JHWH, wasz Bóg, rozmnożył was i oto dzisiaj jesteście liczni jak gwiazdy na niebiosach. 11Oby JHWH, Bóg waszych ojców, przydał wam podobnie tysiąckrotnie i oby błogosławił wam tak, jak wam zapowiedział. 12Lecz jakże sam poniosę wasze troski i#1:12 W PS brak spójnika. wasze ciężary, i wasze spory? 13Wybierzcie sobie#1:13 wybierzcie sobie, הָבוּ לָכֶם, lub: dajcie sobie, pod. G: δότε ἑαυτοῖς, Pwt 1:13L. dla waszych plemion ludzi mądrych, roztropnych i doświadczonych,#1:13 doświadczonych, וִידֻעִים, lub: znanych, szanowanych. a ustanowię ich waszymi naczelnikami. 14Odpowiedzieliście mi tymi słowy: Dobra to rzecz, którą poleciłeś [nam] uczynić. 15Wziąłem więc naczelników waszych plemion, ludzi mądrych i doświadczonych, i ustanowiłem ich waszymi naczelnikami i książętami tysięcy, i książętami setek, i książętami pięćdziesiątek, i książętami dziesiątek, i urzędnikami#1:15 urzędnikami, שֹׁטְרִים (szoterim), lub: sekretarzami, organizatorami, zarządcami, zob. Pwt 1:15L. dla waszych plemion.
16W tym czasie przykazałem waszym sędziom: Wysłuchujcie#1:16 Wg PS: Słuchajcie, שׁמעו, imp. [spraw] między waszymi braćmi i rozsądzajcie sprawiedliwie między człowiekiem a jego bratem oraz między przychodniem.#Pwt 10:19; 16:11, 14; 24:14, 17, 19-21; 26:11-13; 27:19 17Nie bądźcie stronniczy w sądzie,#Pwt 10:17#1:17 nie bądźcie stronniczy w sądzie: לֹא־תַכִּירוּ פָנִים, idiom: nie miejcie względu na twarze. wysłuchujcie tak małego, jak wielkiego, nie drżyjcie przed nikim, gdyż sąd należy do Boga. A sprawę, która będzie dla was za trudna, przedkładajcie mnie. Ja się nią zajmę. 18Przykazałem wam też w tamtym czasie wszystkie sprawy, którymi mieliście się zająć.
19Wyruszyliśmy zatem z Horebu, jak nam rozkazał JHWH, nasz Bóg, i przeszliśmy całą tę wielką i straszną pustynię, którą widzieliście po drodze na pogórze Amoryty – i przyszliśmy do Kadesz-Barnea.
20Wtedy powiedziałem do was: Przyszliście na pogórze Amoryty, które daje nam JHWH, nasz Bóg. 21Spójrz! JHWH, twój Bóg, położył przed tobą tę ziemię. Wstąp, bierz [ją] w posiadanie, tak jak polecił ci JHWH, Bóg twoich ojców! Nie bój się i nie lękaj się!#Pwt 10:12; 13:4-5
Wspomnienie o zwiadzie w ziemi Kanaan
22Wtedy podeszliście do mnie – wy wszyscy – i powiedzieliście: Poślijmy przed sobą ludzi, aby zbadali tę ziemię i zdali nam sprawę o drodze, którą mamy do niej wkroczyć, i o miastach, do których mamy wejść.#1:22 do których mamy wejść, אֲשֶׁר נָבֹא אֲלֵיהֶן; wg PS: na które mamy najechać l. przeciw którym mamy wystąpić, אֲשֶׁר נָבֹא עֲלֵיהֶן. 23Rzecz tę uznałem za dobrą w moich oczach, wziąłem więc spośród was dwunastu ludzi,#1:23 W 1QDeutᵃ (1Q4): מכמה שני עשר א[נשים. W MT i PS liczebnik główny. po jednym człowieku z plemienia.#Lb 13:4-15 24I skierowali się, i poszli [w górę] pogórza, doszli do doliny Eszkol i zbadali ją. 25Wzięli też w swoje ręce [nieco] z owocu tej ziemi i znieśli do nas, a zdając nam sprawę, powiedzieli: Ziemia, którą daje nam JHWH, nasz Bóg, to dobra ziemia.
26Jednak nie chcieliście [tam] wejść i sprzeciwiliście się poleceniu#1:26 poleceniu, פִּי (pi), tj. ustom; pod. Pwt 1:43. JHWH, waszego Boga.#Pwt 9:23; Hbr 3:16 27Szemraliście w swoich namiotach i mówiliście: Z nienawiści wyprowadził nas JHWH z ziemi egipskiej, aby wydać nas w rękę Amoryty – na naszą zgubę. 28Dokąd więc mamy iść? Nasi#1:28 Wg PS: I nasi. bracia sprawili, że stopniały nam serca!#1:28 stopniały nam serca, הֵמַסּוּ אֶת־לְבָבֵנוּ: idiom: utraciliśmy odwagę l. nadzieję. Mówili: Lud [tam] jest większy i wyższy od nas,#1:28 Wg PS: większy i liczniejszy, pod. G. miasta#1:28 Wg PS: i miasta. wielkie, obwarowane pod niebiosa, a ponadto widzieliśmy tam synów Anakitów.#Lb 13:22, 28, 33; Pwt 2:10, 11, 21; 9:2; Joz 21:11
29Wtedy powiedziałem do was: Nie drżyjcie i nie bójcie się ich! 30JHWH, wasz Bóg, który idzie przed wami, On będzie walczył za was, dokładnie tak, jak uczynił z wami w Egipcie, na waszych oczach, 31a też na pustyni, gdzie, jak widziałeś, JHWH, twój Bóg, nosił cię, tak jak ojciec#1:31 ojciec, אִישׁ, tj. człowiek l. ktoś. nosi swego syna,#Dz 13:18 przez całą drogę, którą szliście, aż do waszego przyjścia na to miejsce. 32W drodze tej jednak nie byliście ufni JHWH, waszemu Bogu, 33Temu, który szedł przed wami w drodze, aby wyszukać wam miejsce na obóz, w ogniu nocą, aby wskazać wam drogę, którą macie iść, a za dnia – w obłoku.
Przypomnienie skutków zlekceważenia obietnicy
(Lb 14:20-35)
34A gdy JHWH usłyszał głos waszych słów, rozgniewał się i przysiągł tymi słowy: 35Nikt z tych ludzi, z tego niegodziwego pokolenia, przenigdy nie zobaczy tej dobrej ziemi, którą przysiągłem dać#1:35 dać: brak w PS. waszym ojcom,#Hbr 3:18 36oprócz Kaleba, syna Jefunego – on zobaczy i jemu dam tę ziemię, którą przeszedł, a także jego synom, dlatego że był w pełni za JHWH.#Lb 13:6, 8, 16, 30; 14:24, 30, 38
37Także na mnie rozgniewał się JHWH z powodu was, mówiąc: Ty również tam nie wejdziesz!#Lb 20:2-13; Pwt 3:26; 4:21; 32:51 38Jozue,#Wj 17:9-14; 24:13; Lb 13:8; 27:18; Pwt 31:3 syn Nuna, ten, który staje przed tobą – on tam wejdzie; jego wzmocnij, gdyż on sprawi, że Izrael weźmie ją na własność. 39Także wasze dzieci,#1:39 dzieci, טַף, tj. przychówek. o których mówiliście, że staną się łupem, i wasi synowie, którzy nie znają dziś dobra ani zła#Pwt 30:15-20; Jo 4:11#1:39 Tj. nie rozróżniają między dobrem a złem. – oni tam wejdą. Im ją dam i oni ją posiądą. 40Wy zaś zawróćcie i wyruszcie na pustynię drogą ku Morzu Czerwonemu!
Wspomnienie o klęsce w bitwie z Amorytami
(Lb 14:39-45)
41Wówczas odpowiedzieliście mi tymi słowy: Zgrzeszyliśmy przeciwko JHWH.#1:41 PS i G dod.: naszemu Bogu. [Teraz] my wyruszymy i będziemy walczyć, dokładnie tak, jak przykazał nam JHWH, nasz Bóg! I przypasaliście każdy swój oręż do walki i lekkomyślnie#1:41 Lub: gorączkowo. weszliście na pogórze.#1:41 na pogórze, הָהָרָה; wg Lb 14:40: na skraj góry, אֶל־רֹאשׁ־הָהָר. To zróżnicowanie może świadczyć o różnym pochodzeniu wiadomości. 42Jednak JHWH powiedział do mnie: Powiedz im: Nie wyruszajcie i nie wszczynajcie walki, gdyż nie ma Mnie pośród was, abyście nie zostali pobici przed obliczem waszych wrogów. 43A choć wam to powiedziałem, nie posłuchaliście i sprzeciwiliście się poleceniu JHWH,#1:43 PS dod.: waszego Boga. postąpiliście pochopnie#1:43 postąpiliście pochopnie, וַתָּזִדוּ, lub: dumnie, zarozumiale. i weszliście na górę. 44Wówczas Amoryta#1:44 Amoryta, הָאֱמֹרִי: wg PS: Amalekita i Kananejczyk, העמלקי והכנעני. zamieszkujący na tej górze wyszedł wam na spotkanie i ścigali was, jak to robią pszczoły,#Wj 23:28 i bili was#1:44 bili was, וַיַּכְּתוּ אֶתְכֶם, lub: gnietli was. w Seir aż po Chormę.#Lb 21:3 45Potem wróciliście i płakaliście przed obliczem JHWH, lecz JHWH nie słuchał waszego głosu i nie wysłuchał was.#1:45 nie wysłuchał was, וְלֹא הֶאֱזִין אֲלֵיכֶם, idiom: i nie skłonił ku wam ucha. 46I mieszkaliście w Kadesz przez wiele dni – przez te dni, przez które [tam] mieszkaliście.

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj