Dzieje Apostolskie 20
20
Odwiedziny Pawła w Macedonii
1A gdy rozruchy ustały, Paweł posłał po uczniów i po dodaniu im otuchy, pożegnał się i odszedł, aby iść do Macedonii.#Dz 19:21; 1Kor 16:5; 1Tm 1:3 2Przeszedł też tamte strony, wieloma mowami dodał im otuchy i przybył do Grecji,#20:2 Dz 20:1-6 może streszczać cały rok służby Pawła (por. 2Kor 10:10). Nie ma tu jednak mowy o pobycie Pawła w Troadzie (2Kor 2:12), o spotkaniu Tytusa w Macedonii (2Kor 2:13-7, 16) ani o wizycie w Illyrii (Rz 15:19-20), gdzie mógł powstać 2Kor (zob. 2Kor 13), za pośrednictwem którego Paweł próbował przezwyciężyć trudności powstałe w tym kościele. 3gdzie zabawił trzy miesiące;#20:3 Zob. chronologia życia Pawła: Dz 9:30L. a gdy zamierzał odpłynąć do Syrii, ze strony Żydów#Dz 13:45 doszło do spisku#Dz 9:24; 20:19; 23:12 przeciwko niemu, stąd powziął postanowienie, żeby wracać przez Macedonię. 4Towarzyszył mu#20:4 aż do Azji, αχρι (μεχρι D) της Ασιας, dod.: A (V) D; dodatku brak: 𝔓74 א (IV) B. W rzeczy samej Trofimos dotarł do Jerozolimy (Dz 21:29), a Arystarchos do Rzymu (Dz 27:2; Kol 4:10), więc wyrażenie to mogłoby się odnosić tylko do Sopatrosa. zaś Sopatros,#20:4 Sopatros, Σώπατρος, skr. Σωσιπατρος, [syn] zbawionego ojca (?); Dz 20:4L. [syn] Pyrrusa#20:4 Pyrrus, Πύρρος, czyli: ognisty. z Berei, a z Tesaloniczan Arystarchos#Dz 19:29; 27:2; Kol 4:10; Flm 24#20:4 Arystarchos, Ἀρίσταρχος, czyli: najlepszy zarządca. i Sekundus,#20:4 Sekundus, Σεκοῦνδος, łac. Secundus, czyli: drugi. również Gajusz#20:4 Gajusz, Γάϊος, czyli: ziemski, należący do Gai (matki-ziemi). z Derbe i Tymoteusz,#Dz 16:1-3; Flp 1:1; 2:19-22; Kol 1:1; Flm 1; Hbr 13:23 z Azjatów natomiast Tychikos#Ef 6:21-22; Kol 4:7; 2Tm 4:12; Tt 3:12#20:4 Tychikos, Τυχικός, czyli: szczęśliwy. i Trofimos.#Dz 21:29; 2Tm 4:20#20:4 Trofimos, Τρόφιμος, czyli: wykarmiony, wykształcony. 5Ci poszli naprzód i czekali na nas#20:5 Po raz drugi pojawia się nas (zob. Dz 16). Czy przez cały ten czas Łukasz przebywał w Filippi? Wiemy natomiast, że od teraz towarzyszył Pawłowi aż do Rzymu. w Troadzie. 6My zaś odpłynęliśmy z Filippi#Dz 16:12 po Dniach Przaśników#Wj 23:15; Dz 12:3#20:6 Dni te następowały po święcie Paschy; zaznaczały początek żniw. Obchodzono je przez 7 dni, od 15 dnia miesiąca Nisan (marzec/kwiecień). Łączono je z Paschą (Wj 12:1-20; Ez 45:21-24; Mt 26:17; Łk 22:1). i w pięć dni przybyliśmy do nich do Troady,#Dz 16:8, 11; 2Kor 2:12; 2Tm 4:13 gdzie spędziliśmy siedem dni.#20:6 Był wówczas 56 l. 57 r. po Chr.
Wydarzenia w Troadzie
7Pierwszego zaś dnia po szabacie,#20:7 Pierwsza wzmianka w Dz o nabożeństwie w pierwszym dniu po szabacie. Zob. jednak 1Kor 1:2. gdy się zebraliśmy na łamanie chleba,#Dz 2:42, 46; 20:11; 1Kor 10:16; 11:23-24 Paweł, który miał odjechać nazajutrz, rozprawiał z nimi i przedłużył mowę aż do północy. 8W górnej sali zaś, gdzie się zebraliśmy, było sporo lamp. 9Wówczas pewien młodzieniec, imieniem Eutychos, który zmorzony snem siedział na oknie, gdy Paweł długo rozprawiał, pogrążony we śnie spadł z trzeciego piętra na dół i podniesiono go martwego. 10Paweł zaś zszedł, przypadł do niego, otoczył go ramionami i powiedział: Przestańcie rozpaczać, gdyż jego dusza jest w nim.#1Krl 17:21; 2Krl 4:34 11Potem wszedł na górę, złamał chleb, skosztował, rozmawiał dłuższy [czas], aż do brzasku – i tak odszedł. 12Chłopca zaś odprowadzili żywego i odczuwano niemałą pociechę.
Podróż do Miletu
13My zaś udaliśmy się pierwsi na statek i odpłynęliśmy do Assos,#20:13 Assos: miasto w pn-zach Azji Mn. (wsp. Turcja). W IV w. p. Chr. przez kilka lat mieszkał w nim Arystoteles. skąd mieliśmy zabrać Pawła; tak bowiem zarządził, zamierzając sam iść pieszo.#20:13 Możliwe, że Paweł z towarzyszami wynajęli statek w Filippi lub Troadzie, aby zabrał ich do Patary w Licji. Stąd Paweł postanowił iść pieszo. Była to droga ok. 32 km, niemal o połowę krótsza niż rejs wokół przylądka Lekton. Wiosną mógł to być piękny spacer rzymską drogą (zob. Mt 14:23). 14Gdy spotkał się z nami w Assos, zabraliśmy go i przybyliśmy do Mitylene.#20:14 Mitylene: stolica Lesbos, ok. 50 km od Assos; ówcześnie ulubiona miejscowość wypoczynkowa Rzymian. 15Po odpłynięciu stamtąd, następnego dnia przybyliśmy naprzeciw Chios,#20:15 Chios: wyspa na M. Egejskim. a następnego zawinęliśmy do Samos,#20:15 Samos: wyspa na M. Egejskim u wybrzeży Azji Mn., Dz 20:15L. a jeszcze na następny dotarliśmy do Miletu.#2Tm 4:20#20:15 Milet: ok. 45 km na pd od Efezu, wcześniej wiodący port Jonii; w czasach Pawła w cieniu Efezu. 16Paweł bowiem uznał za lepsze opłynąć Efez, aby nie przyszło mu spędzić czasu w Azji; śpieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, w dzień Pięćdziesiątnicy#1Kor 16:8 znaleźć się w Jerozolimie.#Dz 19:21; 20:22; 24:11 17Z Miletu natomiast posłał do Efezu#1Kor 15:32; 16:8 i wezwał prezbiterów zgromadzenia.#Dz 11:30; 14:23; 20:28; 1Tm 4:14#20:17 Z racji odległości mogli być u niego dopiero następnego dnia wieczorem.
Mowa Pawła do prezbiterów kościoła w Efezie
18A gdy stawili się u niego, powiedział im: Wy wiecie, od pierwszego dnia, gdy stanąłem w Azji,#2Kor 1:12; 1Ts 1:5 jak z wami przez cały czas byłem,#Dz 19:10 19służąc#Rz 12:11; Kol 3:24 Panu z całą pokorą#Flp 2:3; 1P 3:8; 5:5#20:19 O pokorze zob. 2Kor 10:1; 11:7; 1Ts 2:6; Kol 3:12; Ef 4:2; Flp 2:3-11. wśród łez#Ps 6:7; Dz 20:31; 2Kor 2:4; Flp 3:18 i prób,#2Kor 11:24-28; Jk 1:2; 1P 4:12 które mnie spotykały z strony spisków#Dz 20:3 żydowskich, 20jak niczego pożytecznego#Dz 20:27 nie uchylałem się wam powiedzieć lub was [o tym] pouczyć publicznie i po domach,#Dz 2:46 21poświadczając#Dz 2:40; 20:24 Żydom i Grekom#Dz 18:4 dla [ich] opamiętania się#Mk 1:15; Łk 24:47; Dz 2:38; 19:4 przed Bogiem i do wiary#J 3:16, 36; Ef 1:15; Kol 2:5; Flm 5 w Pana naszego, Jezusa.#20:21 𝔓74 א (IV) A dod.: Chrystusa; słowa brak w: B (IV); ws; Dz 5:21L. 22A oto teraz, związany w duchu,#20:22 Być może: w poczuciu obowiązku (niósł wsparcie dla wiernych w Jerozolimie). idę ja do Jerozolimy,#Dz 19:21; Dz 20:16; 21:15 nieświadom, co mnie w niej spotka, 23prócz tego, co mi Duch Święty w każdym mieście poświadcza,#Dz 21:4, 11 mówiąc, że czekają mnie więzy i uciski.#Dz 9:16; 21:33; Rz 8:35; 1Ts 3:3 24Lecz żadnym rachunkiem nie wystawiam sobie wartości duszy,#Dz 15:26; 21:13#20:24 Lub: Lecz uważam, że moja dusza (l. życie) nie jest warta żadnego słowa. byle dokonać mojego biegu#Flp 2:16; 2Tm 4:7; Hbr 12:1 oraz posługi,#Dz 1:17; 21:19; Rz 11:13; 2Kor 4:1 którą przyjąłem od Pana Jezusa,#Ga 1:12; Tt 1:3 aby poświadczyć ewangelię#Dz 15:7; 1Kor 9:12 łaski Bożej.#Dz 20:32 25A oto teraz ja wiem, że już więcej nie będziecie oglądać mojego oblicza#Dz 1:3; 28:23 – wy wszyscy, między którymi przeszedłem, głosząc Królestwo.#Dz 20:38
26Dlatego poświadczam wam w dniu dzisiejszym, że jestem czysty od krwi wszystkich,#Ez 3:18-19; 33:5, 8-9; Dz 18:6 27gdyż nie uchylałem się od ogłaszania wam całego planu Boga. 28Uważajcie na samych siebie#1Tm 4:16 i na całe stado,#1P 5:2 w którym was Duch Święty ustanowił biskupami,#1Tm 3:1 abyście paśli zgromadzenie Boga, które sobie nabył#1Kor 6:20 przez swą własną krew.#Rz 3:25 29Ja wiem, że po moim odejściu wejdą do was wilki drapieżne,#Mt 7:15; 10:16; J 10:12 które nie będą oszczędzać stada;#Ez 34:5 30także spomiędzy was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy zwodnicze,#Rz 16:17-18; 1J 2:19#20:30 rzeczy zwodnicze, διεστραμμένα, np. niejasna filozofia, niemoralność, ascetyzm (Kol 2:8,18; Ef 4:14; Ef 5:6; 1J 2:18-19). aby pociągnąć za sobą uczniów.#Ga 4:17; 2P 2:1-3 31Dlatego czuwajcie,#Mt 24:42; Mk 13:35, 37; 1Kor 10:12; 1Ts 5:6; 1P 5:8 pamiętając, że przez trzy lata#Dz 19:10 nocami i dniami nie przestawałem ze łzami napominać każdego z was.#1Ts 2:11-12 32A teraz powierzam was Bogu#Dz 14:23 i Słowu Jego łaski,#Dz 20:24 zdolnemu zbudować i dać dziedzictwo#Dz 26:18; Ef 1:14; 1P 1:4 między wszystkimi uświęconymi.#Rz 6:19, 22; 1Kor 6:11; 1Ts 3:13; 5:23; Hbr 13:12 33Srebra ani złota, ani niczyjej szaty nie pożądałem.#1Sm 12:3; 2Kor 7:2; 12:17; 1Ts 2:5 34Sami wiecie, że te ręce służyły potrzebom moim i tych, którzy byli ze mną.#Dz 18:3; 1Kor 4:12; 1Ts 2:5; 4:11 35[Przez to] wszystko pokazałem wam, że w ten sposób się trudząc,#1Ts 2:9; 2Ts 3:8 trzeba wspierać słabych#Rz 15:1; Ga 6:2; 1Ts 5:14 i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który sam powiedział: Bardziej szczęśliwe jest dawać niż brać.#Łk 6:38
36A gdy to powiedział, zgiął wraz z nimi wszystkimi swoje kolana i modlił się.#Łk 22:41; Dz 7:60; 21:5 37I powstał niemały płacz wśród wszystkich, a rzucając się Pawłowi na szyję, całowali go, 38bolejąc szczególnie z powodu słów, które wypowiedział, że już nigdy nie będą oglądać jego oblicza.#Dz 20:25#20:38 Paweł przybył jeszcze potem do Efezu (1Tm 1:3; 3:14; 4:13), Troady i Miletu (2Tm 4:13, 20). I odprowadzili go na statek.#Dz 21:5
Obecnie wybrane:
Dzieje Apostolskie 20: SNPD4
Podkreślenie
Udostępnij
Kopiuj
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej
