2 Samuela 14
14
Powrót Absaloma
1A Joab, syn Serui, wiedział, że serce króla jest przy#14:1 przy, עַל, lub: przeciw, nad; nie musi to oznaczać uczuć pozytywnych. Absalomie. 2Joab posłał więc do Tekoa,#14:2 Tekoa: miejscowość na pogórzu Judy, ok. 16 km na pd od Jerozolimy, zob. Am 1:1. sprowadził stamtąd pewną mądrą#2Sm 20:16-19 kobietę i powiedział do niej: Udawaj, proszę, że jesteś w żałobie; przywdziej, proszę, żałobne szaty, nie namaszczaj się olejem i zachowuj się jak kobieta, która od wielu dni rozpacza po zmarłym. 3W ten sposób przyjdź do króla i przemów do niego mniej więcej tak – i Joab włożył słowa w jej usta.
4Kobieta z Tekoa powiedziała#14:4 Wg wielu Mss: poszła, pod. G. zatem do króla – upadła ona twarzą do ziemi, pokłoniła się i powiedziała: Królu,#14:4 Królu: det. jako wołacz. ratuj! 5A król powiedział do niej: Co ci jest? Wówczas powiedziała: Ach! Jestem wdową.#14:5 Lub: owdowiałą kobietą. Mój mąż umarł! 6A twoja służąca#14:6 służąca, שִׁפְחָה (szifchaʰ). miała dwóch synów. Poróżnili się obaj w polu, a nie było nikogo, kto by ich rozdzielił. I uderzył jeden drugiego – i uśmiercił go. 7A oto cała rodzina powstała przeciw twojej służącej; powiedzieli: Wydaj tego, który ugodził swojego brata! Uśmiercimy go za duszę jego brata, którą zabił, i zgładźmy przy tym dziedzica. W ten sposób zgaszą pozostały#14:7 pozostały, נִשְׁאָרָה; 4QSamᶜ sugeruje: mam zostawiony: השארתי lub: który jest moim zostawionym: נשארתי. jeszcze węgielek,#14:7 węgielek, גַּחֶלֶת, metaf.: nadzieję na kontynuację linii. tak że nie zachowa się ani imię mojego męża, ani pozostałość#14:7 pozostałość, שְׁאֵרִית (sze’erit). lub: reszta, potomstwo. po nim na obliczu tej ziemi.#Pwt 19:11-12
8Wtedy król odpowiedział tej kobiecie: Idź do swojego domu, a ja [odpowiednio] zarządzę w twojej sprawie. 9Lecz kobieta z Tekoa powiedziała do króla: Na mnie, mój panie, królu, spadnie wina i na dom mojego ojca, a król i jego tron pozostaną bez winy.#14:9 Być może grzeczna sugestia: Wydaj, królu, konkretną decyzję, bo sama rada nie wystarczy; radzący pozostanie nietknięty, a na mnie spadną konsekwencje, por. Wj 4:10; Sdz 6:15; 1Sm 25:24. 10I król powiedział: Gdyby ktoś przemówił przeciw tobie, niech go przyprowadzą do mnie, a już więcej cię nie dotknie.
11Wówczas powiedziała: Proszę, niech król zawezwie JHWH, swojego Boga, by mściciel krwi nie mnożył już rozlewu krwi i aby nie zgładzono mojego syna. I król powiedział: Jak żyje JHWH, że włos twojego syna nie spadnie na ziemię.
12A kobieta powiedziała: Pozwól, proszę, że twoja służąca przemówi jeszcze słowem do mojego pana, króla. I powiedział: Przemów! 13Wtedy kobieta powiedziała: Dlaczego więc umyśliłeś tak przeciw ludowi Bożemu? Skoro król tak rozstrzygnął tę sprawę, czy nie jest król jak ktoś winny tego, że nie jedna się ze swoim wygnańcem? 14Bo śmiercią pomrzemy i jesteśmy jak woda rozlana na ziemię, której nie da się zebrać. Bóg zaś nie odbiera życia,#14:14 Lub: duszy. ale obmyśla sposoby,#14:14 ale obmyśla sposoby, וְחָשַׁב, em. na: obmyślającemu, חוֹשֵׁב, 2Sm 14:14L. jak by wygnany od Niego nie pozostał wygnańcem.
15A teraz, jeśli przyszłam, aby przemówić do króla, mojego pana, w tej sprawie, to dlatego, że straszą mnie#14:15 straszą mnie: wg G: widzą mnie, ὄψεταί με. krewni.#14:15 Lub: ludzie, הָעָם. Powiedziała więc [sobie] twoja służąca: Niech przemówię do króla. Może król spełni słowo swojej służącej. 16Tak, [może] król [mnie] wysłucha, tak że wyrwie swoją służącą z dłoni tego człowieka, który chce#14:16 Za G: τοῦ ζητοῦντος. usunąć mnie i mojego syna z Bożego dziedzictwa. 17Powiedziała sobie zatem twoja służąca: Niech słowo mojego pana, króla, stanie się wytchnieniem,#14:17 wytchnieniem, מְנוּחָה (menuchaʰ), lub: odpoczynkiem; wg G: ofiarą, εἰς θυσίαν. bo mój pan, król, jest jak anioł Boży, aby wsłuchać się w to, co dobre i co złe – a JHWH, twój Bóg, niech będzie z tobą.#2Sm 19:28; 1Krl 3:9, 12; Iz 11:2
18Wtedy król odezwał się i powiedział do kobiety: Nie zataj przede mną sprawy, o którą cię zapytam. A kobieta powiedziała: Przemów, proszę, mój panie, królu! 19Wtedy król zapytał: Czy w tym wszystkim jest z tobą ręka Joaba? A kobieta odezwała się i powiedziała: Jak żyje twoja dusza, mój panie, królu, nikt w prawo ani w lewo [nie uchyli się] przed wszystkim, co orzeknie mój pan, król. Tak, twój sługa Joab – on mnie pouczył i on włożył te wszystkie słowa w usta twojej służącej.#14:19 służącej, שִׁפְחָתְךָ, w 4QSamᵃ: אמתך. 20Twój sługa Joab uczynił tę rzecz po to, by zmienić oblicze tej sprawy, a mój pan jest mądry mądrością anioła Bożego, tak że wie o wszystkim, co dzieje się na ziemi.#14:20 tak że wie o wszystkim, co dzieje się na ziemi, לָדַעַת אֶת־כָּל־אֲשֶׁר בָּאָרֶץ: wg 4QSamᶜ: by wiedzieć, co jest na ziemi, אשר בארץ [דעת]ל; pod. GL.
21Król powiedział wówczas do Joaba: Otóż spełnię#14:21 spełnię, עָשִׂיתִי, wg klkd Mss: uczyń, עשיתָ. tę rzecz. Idź więc, sprowadź tego młodego człowieka Absaloma. 22Wtedy Joab upadł twarzą do ziemi, pokłonił się, pobłogosławił króla i powiedział Joab: Dziś przekonał się twój sługa, że znalazłem łaskę w twoich oczach, mój panie, królu, ponieważ król spełnił słowo swojego sługi.#14:22 Za qere i 4QSamᶜ.
23Potem Joab powstał, udał się do Geszur i sprowadził stamtąd Absaloma do Jerozolimy. 24Król jednak powiedział: Niech wraca do swojego domu, mojego oblicza jednak nie zobaczy. I Absalom wrócił do swojego domu, ale oblicza króla nie zobaczył.
Absalom w Jerozolimie
25W całym zaś Izraelu nie było mężczyzny równie sławnego z urody jak Absalom. Od spodu jego stopy po sam czubek głowy nie było na nim żadnej skazy. 26A przy strzyżeniu jego głowy – a było tak, że strzygł się zawsze po upływie roku, bo ciążyła mu [głowa] i ją strzygł – waga włosów jego głowy wynosiła dwieście sykli#14:26 Tj. 1,4 kg. Wg G: sto, ἑκατόν; wariant MT zaświadczony też w 4QSamᶜ. Co do wag: Rdz 23:16; Wj 30:13. według odważnika królewskiego. 27Absalomowi zaś urodziło się trzech synów#2Sm 18:18 i jedna córka. Miała ona na imię Tamar. Wyrosła na kobietę o pięknym wyglądzie.#14:27 G dod.: i została ona żoną Roboama, syna Salomona, i urodziła mu Abiasza, καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοαμ υἱῷ Σαλωμων καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν Αβια.
Spotkanie Absaloma z Dawidem
28Absalom mieszkał w Jerozolimie całe dwa lata, lecz oblicza króla nie widział. 29Posłał więc Absalom do Joaba, aby wysłać go do króla, ale [Joab] nie chciał do niego przyjść. Posłał zatem drugi raz, ale też nie chciał przyjść. 30Wówczas powiedział do swoich sług: Patrzcie! Dział Joaba jest obok mojego, a ma on#14:30 ma on, וְלוֹ: w klkn Mss zapis: ולא. tam jęczmień. Idźcie i podpalcie#14:30 Za qere i 4QSamᶜ, 2Sm 14:30L. go ogniem. I słudzy Absaloma podpalili ten dział ogniem. 31Wtedy Joab wstał i przyszedł do Absaloma do jego domu, i powiedział do niego: Dlaczego twoi słudzy#14:31 W MT i 4QSamᶜ lp; w wielu Mss lm. spalili mój dział ogniem? 32A Absalom odpowiedział Joabowi: Oto posłałem do ciebie wiadomość: Przyjdź tutaj, a wyślę cię do króla z zapytaniem: Po co przybyłem [tu] z Geszur? Lepiej byłoby, gdybym nadal tam był. Teraz więc chciałbym zobaczyć oblicze króla, a jeśli ciąży na mnie wina,#Rdz 34:25-31 to niech mnie każe uśmiercić.
33Joab przybył więc do króla i doniósł mu o tym. Wezwał zatem Absaloma, a ten przyszedł do króla, pokłonił mu się – twarzą do ziemi przed królem#14:33 pokłonił mu się twarzą do ziemi przed królem: w 4QSamᶜ wariant krótszy (?): ויבוא[ אל המלך וישתחו וישק המלך לאבשלום]. – a król pocałował Absaloma.
Obecnie wybrane:
2 Samuela 14: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej