2 Królewska 3
3
Panowanie Jehorama w Izraelu
1Jehoram#3:1 Jehoram, יְהוֹרָם, czyli: JHWHjest wywyższony, 848-842 r. p. Chr. zaś, syn Achaba, objął władzę nad Izraelem w Samarii w osiemnastym roku [panowania] Jehoszafata, króla Judy, i panował dwanaście lat.
2Czynił on to, co złe w oczach JHWH, lecz nie tak, jak jego ojciec i jego matka, bo usunął pomnik Baala, który sporządził jego ojciec.#1Krl 16:2 3Jednak przywarł#3:3 Lub: trzymał się mocno grzechów. do grzechów Jeroboama,#1Krl 12:28 syna Nebata, w które wciągnął on Izraela – [i] nie odstąpił od nich.
Bunt Moabu
4A Mesza, król Moabu, był hodowcą owiec i oddawał królowi Izraela sto tysięcy owiec#3:4 owiec, כָּרִים, ἀρνῶν. i sto tysięcy baranów#3:4 baranów, אֵילִים, κριῶν. – wełnę. 5Lecz po śmierci Achaba król Moabu zbuntował się przeciw królowi Izraela.#2Krl 1:1
6Tego dnia król Jehoram wyszedł z Samarii i dokonywał przeglądu całego Izraela. 7Gdy szedł, wysłał do Jehoszafata, króla Judy, taką wiadomość: Król Moabu zbuntował się przeciwko mnie. Czy wyruszysz ze mną na wojnę z Moabem? A [on] odpowiedział: Wyruszę. Ja tak, jak i ty; mój lud, jak twój lud, moje konie tak, jak twoje konie.#1Krl 22:4 8Zapytał jeszcze: Którą drogą pójdziesz? A [on] odpowiedział: Drogą przez Pustynię Edomską.
Wojna z Moabem
9Wyruszył zatem: król Izraela, król Judy i król Edomu, zatoczyli drogę siedmiu dni, lecz nie było wody dla obozu i bydła, które prowadzili ze sobą. 10Wtedy król Izraela powiedział: Biada! Bo JHWH zwołał tych trzech królów, aby wydać ich w ręce Moabu. 11Lecz Jehoszafat zapytał: Czy nie ma tu proroka JHWH, abyśmy przez niego zapytali JHWH?#1Krl 22:7 Wtedy odezwał się jeden ze sług króla Izraela i powiedział: Jest tutaj Elizeusz, syn Szafata, który wylewał wodę na ręce Eliasza.#3:11 wylewał wodę na ręce Eliasza, אֲשֶׁר־יָצַק מַיִם עַל־יְדֵי אֵלִיָּהוּ, idiom: usługiwał Eliaszowi. 12Wtedy Jehoszafat powiedział: U niego jest Słowo JHWH. Zeszli zatem do niego: król Izraela, Jehoszafat#3:12 Dwa Mss G S VgMss dodają: król Judy. i król Edomu.
13Wtedy Elizeusz powiedział do króla Izraela: Cóż mnie i tobie?#3:13 Cóż mnie i tobie, מַה־לִּי וָלָךְ, idiom: Co my mamy ze sobą wspólnego. Idź do proroków swojego ojca i do proroków swojej matki.#1Krl 18:20#3:13 i do proroków swojej matki: brak w G*. Lecz król Izraela powiedział do niego: Nie, bo JHWH zwołał tych trzech królów, aby wydać ich w rękę Moabu. 14A Elizeusz odpowiedział: Jak żyje JHWH Zastępów, przed którego obliczem stoję, że gdyby nie Jehoszafat, król Judy, na którego mam wzgląd,#3:14 na którego mam wzgląd, כִּי לוּלֵי פְּנֵי יְהוֹשָׁפָט מֶלֶךְ־יְהוּדָה אֲנִי נֹשֵׂא, idiom: którego oblicze podnoszę. nie zważałbym na ciebie ani bym na ciebie nie spojrzał. 15A teraz sprowadźcie mi grającego na strunach. I gdy grający na strunach zaczął grać, spoczęła na nim ręka#3:15 ręka: w klkd Mss Tg: duch. JHWH. 16I powiedział:
Tak mówi JHWH: Poróbcie w tej rzecznej dolinie rowy, [liczne] rowy.#3:16 Lub: cysterny, cysterny, גֵּבִים גֵּבִים, 2Krl 3:16L. 17Gdyż tak mówi JHWH: Nie zobaczycie wiatru ani nie zobaczycie deszczu, a jednak ta dolina wypełni się wodą, tak że będziecie pić wy i wasze stada, i wasze bydło. 18Lecz i to w oczach JHWH za mało, wyda także Moab w waszą rękę. 19Pobijecie każde miasto warowne i każde miasto znaczne,#3:19 i każde miasto znaczne: brak w Ms i G*. zwalicie każde dobre drzewo, zatamujecie każde źródło wody i zniszczycie kamieniami każde dobre pole.
20A oto rano, w porze składania ofiary z pokarmów, zaczęły napływać wody od strony Edomu i ziemia wypełniła się wodą.
21Gdy tymczasem wszyscy Moabici usłyszeli, że królowie wyruszyli, aby z nimi walczyć, skrzyknęli wszystkich przypinających pas i górną część [zbroi]#3:21 górną część [zbroi], tj. i powyżej, וָמַ֔עְלָה. – i stanęli na granicy. 22Gdy wstali wcześnie rano, nad wodą wzeszło słońce i Moabici zobaczyli, że ta woda jest czerwona jak krew. 23Powiedzieli więc [sobie]: To krew! Królowie zostali całkowicie wybici – pobili każdy swojego przeciwnika! A teraz po łupy, Moabie!
24Lecz gdy podeszli pod obóz Izraela, Izraelici powstali i uderzyli na Moabitów, tak że ci uciekli przed nimi. Uderzyli#3:24 uderzyli, wg qere וַיַּכּוּ; weszli, wg ketiw וַיָּבוֹ. więc na nich i pokonali Moab. 25Miasta poburzyli, na każde dobre pole rzucali każdy swój kamień i [tak] je zarzucili, zatamowali każde źródło wody, zwalili każde dobre drzewo, aż do pozostawienia w Kir-Chareset jego kamieni, bo procarze otoczyli je i uderzyli.
26A gdy król Moabu zobaczył, że ulegnie w tej wojnie,#3:26 że ulegnie w tej wojnie, כִּי־חָזַק מִמֶּנּוּ הַמִּלְחָמָה, tj. że wojna jest zbyt silna dla niego. zebrał wokół siebie siedmiuset ludzi dobywających miecza, aby przebić się naprzeciw#3:26 naprzeciw, אֶל־מֶלֶךְ אֱדוֹם, lub: do króla Edomu, choć kontekst zdaje się wskazywać, że chodzi o przyimek: עַל, naprzeciw. króla Edomu, ale nie zdołali. 27Wtedy wziął swojego pierworodnego syna, który miał panować po nim, i złożył go w ofierze całopalnej#2Krl 16:3 na murze. Wtedy wzmógł się [tak] wielki gniew#3:27 gniew, קֶצֶף, odnosi się często do gniewu Bożego. przeciw Izraelowi, że odstąpili od niego i powrócili do swojej ziemi.#3:27 Moabska wersja zdarzenia, zob. Stela króla Meszy, syna Kemosz-Jattiego. Bitwa miała miejsce w 850 r. p. Chr.
Obecnie wybrane:
2 Królewska 3: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej