2 Kronik 20
20
Pokonanie Moabitów i Ammonitów
1Jakiś [czas] potem nadciągnęli synowie Moabu i synowie Ammona, a z nimi niektórzy z Maonitów,#20:1 Za em. מֵהַמְּעוּנִים, BHS, por. G: ἐκ τῶν Μιναίων: (1) mieszkańcy pogórza Seir, zob. ww. 10, 22, 23; (2) być może mieszkańcy miasta Maan, ok. 20 km na pd wsch od Petry. na wojnę przeciw Jehoszafatowi. 2Przyszli więc [zwiadowcy] i donieśli Jehoszafatowi: Nadciąga na ciebie potężny tłum zza morza, z Edomu,#20:2 Za em. מֵאֱדֹם; wg MT: z Aramu, מֵאֲרָם, pod. G: ἀπὸ Συρίας. i oto są już w Chaseson-Tamar, to jest w En-Gedi.
3Jehoszafat przestraszył się i postanowił#20:3 postanowił, וַיִּתֵּן יְהוֹשָׁפָט אֶת־פָּנָיו, idiom: nastawił swoje oblicze. szukać [woli] JHWH, ogłosił też post w całej Judzie. 4Zebrali się więc Judejczycy, aby szukać [rady] u JHWH – szukać JHWH przyszli także [ludzie] ze wszystkich miast Judy.
5Wtedy Jehoszafat stanął w zgromadzeniu Judy i Jerozolimy, w domu JHWH, przed nowym dziedzińcem, 6i powiedział: JHWH, Boże naszych ojców, czyż nie Ty jesteś tym [prawdziwym] Bogiem na niebiosach i [czy nie] Ty władasz pośród wszystkich królestw narodów? W Twojej ręce jest siła i potęga – i nikt Ci się nie przeciwstawi! 7Czyż nie Ty, nasz Boże, wydziedziczyłeś mieszkańców tej ziemi przed swoim ludem Izraelem i nie dałeś jej potomstwu Abrahama, swojego przyjaciela, na wieki?#Iz 41:8; Jk 2:23 8[Oni] w niej zamieszkali i zbudowali w niej świątynię dla Twojego imienia, mówiąc: 9Jeśli spadnie na nas nieszczęście, miecz sądu,#20:9 Lub: miecz, sąd; wg GL: powódź, ἄκρις, שֶׁטֶף. zaraza lub głód, to staniemy przed tym domem i przed Twoim obliczem, gdyż Twoje imię [mieszka] w tym domu, i będziemy wołać do Ciebie spośród naszej niedoli, a Ty wysłuchasz i wybawisz [nas]. 10Oto właśnie teraz Synowie Ammona i Moab, i pogórze Seir, gdzie nie pozwoliłeś Izraelowi wejść, gdy szedł z ziemi egipskiej, tak że ominęli ich i nie zniszczyli,#Pwt 2:4-19 11właśnie teraz oni odpłacają nam [w pełni], najeżdżając [nas] i chcąc nas wypędzić z Twojego dziedzictwa, które dałeś nam w posiadanie. 12Boże nasz! Czy ich nie osądzisz? Bo brak nam sił, by sprostać temu potężnemu tłumowi, który nadciąga przeciwko nam, a my nie wiemy, co zrobić, lecz nasze oczy kierujemy ku Tobie.
13Stali zaś przez obliczem JHWH wszyscy Judejczycy, a także ich potomstwo,#20:13 potomstwo, טַף, l. przychówek. ich kobiety i ich synowie. 14I wtedy Duch JHWH spoczął pośród zgromadzenia na Jachazjelu,#20:14 Jachazjel, יַחֲזִיאֵל, czyli: JHWHwidzi. synu Zachariasza, syna Benajasza, syna Jaiela, syna Mataniasza, Lewicie, z synów Asafa, 15tak że powiedział: Uważajcie, wszyscy Judejczycy i mieszkańcy Jerozolimy, i ty, królu Jehoszafacie! Tak mówi do was JHWH: Wy się nie bójcie i nie drżyjcie przed tym potężnym tłumem, bo to nie wasza wojna, ale Boża! 16Jutro zejdźcie naprzeciw nich. Oto oni będą piąć się zboczem Sis, a spotkacie ich na skraju doliny przed pustynią Jeruel. 17Nie waszą rzeczą będzie przeciw nim walczyć. Ustawcie się i stójcie, a zobaczycie ratunek, z którym [pośpieszy] wam JHWH, o Judo i Jerozolimo! Nie bójcie się i nie drżyjcie! Jutro wyjdźcie im naprzeciw, a JHWH będzie z wami!#Pwt 20:1-4
18Wtedy Jehoszafat pochylił się twarzą do ziemi,#20:18 twarzą do ziemi, אַפַּיִם אָרְצָה, idiom: nosem do ziemi. a wszyscy Judejczycy i mieszkańcy Jerozolimy padli przed JHWH, kłaniając się JHWH. 19Lewici zaś spośród synów Kehatytów i spośród synów Korachitów powstali, aby wielbić JHWH, Boga Izraela, bardzo donośnym głosem.#20:19 bardzo donośnym głosem, בְּקוֹל גָּדוֹל לְמָעְלָה, lub: głosem donośnym wzwyż.
20Wstali potem wcześnie rano i wyruszyli na pustynię Tekoa.#20:20 Tekoa: 19 km na pd od Jerozolimy. A gdy wychodzili, Jehoszafat stanął i powiedział: Słuchajcie mnie, Judejczycy i mieszkańcy Jerozolimy! Zaufajcie JHWH, waszemu Bogu, a otrzymacie wsparcie! Zaufajcie Jego prorokom, a poszczęści się wam. 21Potem naradził się z ludem i wyznaczył śpiewaków dla JHWH i wielbiących Ozdobę Świętości#20:21 Lub: (1) wielbiących w świętej szacie; (2) święty majestat, por. Prz 14:28; wg G: i wielbiących, by wyznać i wielbić świętości, καὶ αἰνοῦντας ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν τὰ ἅγια. w podążaniu na czele zbrojnych ze śpiewem: Wysławiajcie JHWH, ponieważ na wieki trwa Jego łaska!
22A w czasie, gdy zaczęli wznosić radosny okrzyk i pieśń uwielbienia, JHWH zasadził się#20:22 Lub: ustawił zasadzki. na synów Ammona, na Moabitów i pogórze Seir, nadciągających na Judę, i zostali pobici. 23Synowie Ammona i Moab wystąpili bowiem przeciw mieszkańcom pogórza Seir, traktując ich jak obłożonych klątwą i tępiąc. A gdy wybili mieszkańców Seir, dopomogli sobie nawzajem do zguby. 24Gdy więc Judejczycy doszli do strażnicy pustynnej i spojrzeli na tłum, oto [pozostały] po nich zwłoki porozrzucane po ziemi i nikt nie ocalał. 25Gdy Jehoszafat i jego lud przyszli, aby zagarnąć łup, znaleźli wśród nich obfitość#20:25 wśród nich obfitość, בָהֶם לָרֹב; wg G: wiele jucznego bydła, κτήνη πολλὰ. dobytku, szat#20:25 szat, za em. na: בְּגָדִים; w MT: zwłok, פְגָרִים. i cennych sprzętów, i nabrali sobie tyle, że aż nie mogli unieść, stąd przez trzy dni zgarniali łup, bo był tak obfity. 26W czwartym zaś dniu zgromadzili się w Dolinie Błogosławieństwa,#20:26 Błogosławieństwa, בְּרָכָה, lub: Beraka. ponieważ tam błogosławili JHWH – właśnie dlatego nadali temu miejscu nazwę Dolina Błogosławieństwa – [i nosi ją ona] aż do dnia dzisiejszego.
27Potem zawrócili, każdy Judejczyk i Jerozolimczyk, i Jehoszafat na ich czele, aby wrócić do Jerozolimy z radością, ponieważ JHWH rozradował ich z powodu [pobicia] ich wrogów. 28Wkroczyli do Jerozolimy [przy dźwiękach] lutni i cytr, i trąb, [i poszli] do domu JHWH.
29Wówczas strach przed Bogiem padł na wszystkie królestwa ziem, usłyszano bowiem, że JHWH walczył z wrogami Izraela. 30W ten sposób nastał spokój pod władzą Jehoszafata i dał mu jego Bóg zewsząd wytchnienie.
Dane o rządach Jehoszafata
(1Krl 22:41-51)
31Tak Jehoszafat panował nad Judą. Miał on trzydzieści pięć lat, kiedy objął władzę, a panował w Jerozolimie dwadzieścia pięć lat. Jego matka miała na imię Azuba#20:31 Azuba, עֲזוּבָה (‘azuwaʰ), czyli: naklejona (jak plaster na ranę) (?). [i była] córką Szilchiego.#20:31 Szilchi, שִׁלְחִי, być może skr.: zesłany [przez PANA].
32Kroczył on drogą swojego ojca Asy i nie odstąpił od niej, czyniąc to, co prawe w oczach JHWH. 33Wzniesienia jednak nie znikły i lud wciąż nie trwał swoim sercem przy Bogu swoich ojców.
34Pozostałe zaś sprawy Jehoszafata, pierwsze i ostatnie, oto zostały one spisane w Dziejach Jehu, syna Chananiego, które zostały włączone do zwoju Królów Izraela. 35Potem Jehoszafat, król Judy, sprzymierzył się z Achazjaszem, królem Izraela, ten zaś postępował bezbożnie. 36A sprzymierzył się z nim, aby budować okręty płynące do Tarszisz.#20:36 Określenie to może oznaczać okręty pełnomorskie. Budowali te okręty w Esjon-Geber. 37Wtedy Eliezer,#20:37 Eliezer, אֱלִיעֶזֶר, mój Bóg jest pomocą. syn Dodajasza#20:37 Dodajasz, za em. דּוֹדִיָּהוּ, czyli: ukochany przez JHWH, wg MT: Dodawahu, דּוֹדָוָהוּ. z Mareszy, wygłosił proroctwo przeciw Jehoszafatowi: Ponieważ sprzymierzyłeś się z Achazjaszem, JHWH roztrzaska twoje dzieło. I [rzeczywiście] okręty rozbiły się i nie były w stanie płynąć do Tarszisz.
Obecnie wybrane:
2 Kronik 20: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej