1 Królewska 1
1
Dawid i Abiszag
1Gdy król Dawid był stary, posunął się w latach,#1:1 Tj. ok. 970 r. p. Chr., 1Krl 1:1L. to choć okrywano go szatami, nie mógł się rozgrzać. 2Wówczas jego słudzy powiedzieli do niego: Niech poszukają#1:2 Forma nieokreślona, 1Krl 1:16L. dla naszego pana, króla, młodej dziewczyny, dziewicy,#Rdz 24:16; Pwt 22:13-19; Iz 7:14#1:2 Apozycja, 1Krl 1:16L. która stawałaby przed królem i była mu na usługi. Niechby kładła się na twoim łonie#1:2 Lub: w twoich objęciach. W opisie tym pobrzmiewa kont. erotyczny, por. Rdz 16:5; Kpł 18:23; 2Sm 12:8; Mi 7:5. i ogrzewała mojego pana, króla. 3Szukano#Est 2:1-18 zatem pięknej dziewczyny po całym obszarze Izraela i znaleziono Abiszag,#1:3 Abiszag, אֲבִישַׁג (’aviszag), czyli: mój ojciec jest tułaczem. Szunamitkę.#Joz 19:18; 1Sm 28:4; 2Krl 4:8; Pnp 7:1 Ją też przyprowadzono do króla. 4Była to bardzo piękna dziewczyna; została służącą króla, posługiwała mu, król jednak z nią nie obcował.#1:4 Lub: jej nie poznał.
Królewskie ambicje Adoniasza
5A Adoniasz,#2Sm 3:2-5#1:5 Adoniasz, אֲדֹנִיָּה, czyli: moim panem jest JHWH. Dwaj starsi synowie króla, Amnon i Absalom, nie żyli (2Sm 13-18), po 2Sm 3 nie ma też mowy o Kilabie. syn Chagit,#1:5 Chagit, חַגִּית (Chagit), czyli: radosna, odświętna, świąteczna. przechwalał się i mawiał: Ja zostanę królem. Sprawił przy tym sobie rydwan, [zgromadził] jeźdźców, a przed nim biegało pięćdziesięciu ludzi.#2Sm 13:21; 14:24; 15:1, 4 6Lecz jego ojciec nie upominał go od [najwcześniejszych] dni:#1:6 nie upominał go od [najwcześniejszych] dni, וְלֹא־עֲצָבוֹ אָבִיו מִיָּמָיו, idiom (?): nie rozliczał go z tego, co robi. Dlaczego tak postępujesz? On natomiast był bardzo przystojny,#2Sm 14:25-26 [matka] urodziła go zaś [jako następnego] po Absalomie.#1:6 Absalom, אַבְשָׁלוֹם (avszalom), czyli: ojciec jest pokojem, syn Maaki; w G: Αβεσσαλωμ. 7Jego sprawy toczyły się z Joabem, synem Serui, oraz z Abiatarem,#1Sm 22:20-23#1:7 Abiatar, אֶבְיָתָר (’evjatar), czyli: ojciec [obdarował] obficie (?). Pisownia imienia za G; wg wokalizacji MT: Ebiatar. kapłanem, którzy Adoniasza wspierali. 8Z kolei Sadok, kapłan, i Benajasz, syn Jehojady, i Natan, prorok, i Szimei, i Rei oraz wojownicy, których miał Dawid, nie byli za Adoniaszem.
9Gdy [pewnego razu] Adoniasz składał ofiarę z owiec i bydła, i tucznych cieląt przy kamieniu Zochelet,#1:9 kamień Zochelet, אֶבֶן הַזֹּחֶלֶת, lub: (1) Ewen-Hazzochlet; (2) Śliski Kamień; (3) Kamień Węża, od זחל, obejmującego znaczeniem kurczenie się, pełzanie, ociekanie. który leży obok En-Rogel,#Joz 15:7; 18:16; 2Sm 17:17#1:9 En-Rogel, עֵין רֹגֵל, lub: (1) Źródło Rogel; (2) Źródło Depczącego: na pd od Jerozolimy, na styku dolin Hinoma i Kidron, wsp. Bir Ayyub. zaprosił wszystkich swoich braci – synów króla#1:9 synów króla: brak w G*. – i wszystkich Judejczyków, będących sługami króla, 10ale nie zaprosił Natana, proroka, ani Benajasza, ani [ważniejszych] wojowników, ani Salomona, swojego brata.
Wstąpienie Salomona na tron
11Wówczas Natan powiedział do Batszeby, matki Salomona: Czy nie słyszałaś, że Adoniasz, syn Chagit, obwołał się królem, a nasz pan, Dawid, o tym nie wie? 12Teraz więc idź – pozwól, że dam ci radę – i ratuj swoją duszę oraz duszę#1:12 duszę, נֶפֶשׁ, lub: życie. swojego syna Salomona. 13Idź, wejdź do króla Dawida i powiedz mu: Czyż ty sam, mój panie, królu, nie przysiągłeś swojej służącej: Salomon, twój syn, zostanie po mnie królem i on zasiądzie na moim tronie? Dlaczego więc królem został Adoniasz? 14A oto, gdy ty będziesz tam jeszcze rozmawiać z królem, ja wejdę po tobie i potwierdzę twoje słowa.
15I Batszeba weszła do króla do komnaty, król zaś był już bardzo stary, a Abiszag, Szunamitka, usługiwała królowi. 16Gdy Batszeba pochyliła się i pokłoniła się królowi, król zapytał: Co tobie?#1:16 Co tobie, מַה־לָּךְ, lub: czego sobie życzysz, co mogę dla ciebie zrobić. 17Wówczas odpowiedziała: Panie mój, sam przysiągłeś swojej służącej na JHWH, swego Boga: Salomon, twój syn, zostanie królem po mnie i on zasiądzie na moim tronie. 18A teraz oto Adoniasz został królem, ty#1:18 ty, em. na אַתָּה, pod. wiele Mss G; w MT: teraz, עַתָּה. zaś, mój panie, królu, [nawet] o tym nie wiesz. 19Właśnie złożył w ofierze cielca i tuczne cielę, i owce w obfitości, zaprosił wszystkich synów króla i Abiatara, kapłana, i Joaba, dowódcę wojska, a Salomona, twojego sługi, nie zaprosił. 20Na ciebie,#1:20 ciebie: być może w tym przyp. zamiast ciebie, אַתָּה, powinno być: a teraz, עַתָּה. mój panie, królu, zwrócone są oczy całego Izraela, abyś im ogłosił, kto po nim zasiądzie na tronie mojego pana, króla. 21Bo [inaczej], gdy mój pan, król, zaśnie#1:21 Lub: spocznie. ze swoimi ojcami, ja i mój syn Salomon zostaniemy uznani za przestępców.#1:21 przestępców, חַטָּאִים, słowo to funkcjonuje również w zn.: grzesznicy.
22I oto, gdy ona jeszcze rozmawiała z królem, przyszedł Natan, prorok. 23I donieśli królowi: Oto przyszedł Natan, prorok. Wszedł więc przed oblicze króla i pokłonił się królowi twarzą ku ziemi.#1:23 twarzą ku ziemi, עַל־אַפָּיו אָרְצָה, idiom: nosem do ziemi. 24Potem Natan powiedział: Panie mój, królu! Czy to ty powiedziałeś: Adoniasz zostanie królem po mnie i on zasiądzie na moim tronie? 25Gdyż zstąpił [on] dziś i złożył w ofierze cielca i tuczne cielę, i owce w obfitości, i zaprosił wszystkich synów króla i dowódców wojska, i Abiatara, kapłana, i oto jedzą oni i piją przed nim, i mówią: Niech żyje król Adoniasz! 26Mnie jednak – a ja jestem twoim sługą – ani Sadoka, kapłana, ani Benajasza, syna Jehojady, ani Salomona, twojego sługi, nie zaprosił. 27Czy to od mojego pana, króla, wyszła [cała] ta sprawa, a [ty] nie powiadomiłeś swojego sługi,#1:27 sługi, wg qere עַבְדְּךָ; sług, wg ketiw עֲבָדֶיךָ. kto zasiądzie na tronie mojego pana, króla, po nim?
28Wówczas król Dawid odezwał się i powiedział: Przywołajcie mi Batszebę! Weszła zatem przed oblicze króla i stanęła przed obliczem króla. 29Wtedy król przysiągł w te słowa: Jak żyje JHWH, który wykupił#1Sm 14:45; 2Sm 4:9; 7:23 moją duszę z wszelkiej niedoli, 30że jak przysiągłem ci na JHWH, Boga Izraela, mówiąc, że Salomon, twój syn, zostanie królem po mnie i on zasiądzie na moim tronie zamiast mnie, tak też uczynię [i to] w dniu dzisiejszym.
31Batszeba schyliła się wówczas twarzą do ziemi, pokłoniła się królowi i powiedziała: Niech mój pan, król, żyje na wieki!#Dn 3:9; 6:21
32A król Dawid powiedział: Przywołajcie mi Sadoka, kapłana, i Natana, proroka, i Benajasza, syna Jehojady. Przyszli więc przed oblicze króla. 33Wtedy król powiedział do nich: Weźcie z sobą sługi waszego pana, wsadźcie Salomona, mojego syna, na moją mulicę#Kpł 19:19; 2Sm 13:29; Za 9:9; Mt 21:1-11 i sprowadźcie go do Gichonu. 34Niech tam namaści go Sadok, kapłan, i Natan, prorok, na króla nad Izraelem, a następnie zadmijcie w róg i powiedzcie: Niech żyje król Salomon! 35Potem udajcie się w górę za nim, a kiedy przyjdzie,#1:35 Potem udajcie się w górę za nim, a kiedy przyjdzie: brak w G*. niech zasiądzie na moim tronie i niech on zostanie królem zamiast mnie, jemu bowiem nakazałem być księciem nad Izraelem i Judą.
36Wówczas Benajasz, syn Jehojady, odpowiedział królowi: Amen! Tak [też] niech powie JHWH, Bóg mojego pana! 37Jak JHWH był z moim panem, królem, tak niech będzie z Salomonem, i niech wywyższy jego tron ponad tron mojego pana, króla Dawida.
38Potem zeszli: Sadok, kapłan, i Natan, prorok, i Benajasz, syn Jehojady, wraz z Kreteńczykami i Pletejczykami#2Sm 8:17; 20:7, 23 i wsadzili Salomona na mulicę króla Dawida, i zaprowadzili nad Gichon. 39Tam Sadok, kapłan, wziął róg z olejem z namiotu, namaścił Salomona, po czym zadęli w róg i cały lud powiedział: Niech żyje król Salomon! 40Potem cały lud ruszył za nim w górę, a lud grał na fletach i wykrzykiwał z tak wielką radością, że ziemia pękała od ich głosu.
41I usłyszał to Adoniasz oraz wszyscy zaproszeni, którzy byli z nim, a właśnie kończyli jeść. A Joab, gdy usłyszał głos rogu, zapytał: Dlaczego głos miasta tak huczy? 42Gdy on jeszcze mówił, oto wszedł Jonatan, syn Abiatara, kapłana. Wówczas Adoniasz powiedział: Wejdź, bo jesteś dzielnym wojownikiem i niesiesz dobrą wieść.
43Jonatan jednak odezwał się i powiedział Adoniaszowi: Niestety nie.#Rdz 17:19 Nasz pan, król Dawid, ustanowił królem Salomona. 44Król wysłał z nim Sadoka, kapłana, i Natana, proroka, i Benajasza, syna Jehojady, Kreteńczyków i Pletejczyków i wsadzili go na mulicę króla, 45po czym namaścili go Sadok, kapłan, i Natan, prorok, nad Gichonem na króla i sprowadzili go stamtąd radośni, dlatego miasto huczy – i stąd jest ten głos, który usłyszeliście. 46Salomon nawet zasiadł już na królewskim tronie, 47a także przyszli słudzy króla, aby pobłogosławić naszemu panu, królowi Dawidowi, mówiąc: Niech Bóg poszczęści imieniu Salomona [jeszcze] bardziej niż twojemu imieniu i wyniesie jego tron ponad twój tron; król zaś pokłonił się na łożu. 48Król powiedział też tak: Błogosławiony niech będzie JHWH, Bóg Izraela, który dał dziś#1:48 G dod.: [jednemu] z mojego nasienia, ἐκ τοῦ σπέρματός μου. siedzącego na moim tronie, a moje oczy mogą to oglądać.
49Wtedy zadrżeli i powstali wszyscy zaproszeni, którzy byli u Adoniasza, i poszli każdy swoją drogą. 50Adoniasz też przestraszył się Salomona, powstał, poszedł i uchwycił się narożników ołtarza.#Wj 21:12-14
Salomon i Adoniasz
51Salomonowi doniesiono: Oto Adoniasz przestraszył się króla Salomona i oto uchwycił się narożników ołtarza, mówiąc: Niech mi dziś król Salomon przysięgnie, że nie uśmierci swojego sługi mieczem. 52A Salomon powiedział: Jeśli będzie człowiekiem godziwym, nawet włos nie spadnie mu na ziemię, lecz jeśli znajdzie się u niego niegodziwość, umrze.
53Posłał zatem król Salomon i sprowadzili go z ołtarza, a on przyszedł i pokłonił się królowi Salomonowi. Salomon zaś powiedział do niego: Idź do swojego domu.
Obecnie wybrane:
1 Królewska 1: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej