پولُسئے کاگد په رومیان 8

پاکێن روهئے داتگێن زِندگی

1نون په هما مردمان هچّ مئیارباریے نێست که ایسّا مَسیهئیگ اَنت. 2چێا که چه ایسّا مَسیهئے برکتا، زِند بَکشۆکێن روهئے کانونا ترا چه گناه و مَرکئے کانونا آزات کرتگ. 3هما کار که شَریَتا کرت نکرتگ‌اَت، پرچا که گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے سئوَبا نِزۆر بوتگ‌اَت، آ کار هُدایا وت کرت. آ کاری هما وهدا کرت که وتی جندئے چُکّی گُنهکارێن اِنسانێئے شِکل و دْرۆشما رئوان دات تانکه په مئے گناهان کُربانیگ ببیت. اے پئیما انسانئے تَب و سَرشتئے گناهی سزا دات، 4تانکه شَریَتئے رهبند مئے زندا سَرجمیا پوره ببیت، ما که گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے راها نزورێن، پاکێن روهئے راها زورێن.

5آ که گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے راها زورنت، هما چیزّانی هئیالا بنت که آیانی تَب و سَرِشتَ لۆٹیت، بله آ که پاکێن روهئے راها زورنت، هما چیزّانی هئیالا بنت که پاکێن روهِشَ لۆٹیت. 6هما پِگر و هئیال که آییئے مهار گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے دستا اِنت، آییئے آسَر مَرک اِنت، بله هما پِگر و هئیال که آییئے مهار پاکێن روهئے دستا اِنت، آییئے آسَر زِندمان و اێمنی اِنت. 7هما پِگر و هئیال که مهاری گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے دستا اِنت، هُدائے دژمن اِنت. آ وتا هُدائے شَریَتئے دستا ندنت، چۆ کرت هم نکنت. 8آ مردم که گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے دستا اَنت، هُدایا وَشّ و رَزا کرتَ نکننت.

9بله شما گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے دستا نه‌اێت، پاکێن روهئے دستا اێت، پرچا که هُدائے روه شمئے دلا نِشتگ. اگن کَسێا مَسیهئے روه گۆن مبیت، آ مَسیهئے نه‌اِنت، 10بله اگن مَسیه شمئے دلا اِنت، گڑا بدن گناهئے سئوَبا مِریت بله راستاوَریئے سئوَبا پاکێن روه شمارا زندَ بَکشیت. 11اگن هماییئے روه شمئے دلا اِنت که ایسّا مَسیهی چه مُردگان زندگ کرت، گڑا آییا که مَسیه چه مُردگان زندگ کرت، شمئے زئوال بئیۆکێن بدنا هم چه وتی هما روهئے برکتا زِندَ بَکشیت که شمئے دلا نِشتگ.

12گڑا او براتان! ما وامدار اێن، بله گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے وامدار نه‌اێن که آییئے هسابا زِند بگوازێنێن. 13چێا که اگن شما گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے راها بگرێت، مرێت، بله اگن گۆن پاکێن روهئے زۆرا وتی تَب و سَرِشتئے گناه و بدکاریان بکُشێت، زِندگَ مانێت. 14آ سجّهێن مردم هُدائے چُکّ اَنت که هُدائے روه آیانی رَهشۆن اِنت. 15شمارا گُلامی روهے نرَستگ که پدا بتُرسێت، هُدایا شمارا زُرتگ و وتی چُکّ کرتگ و آییئے روه شمارا رَستگ. همے روهئے برکتا ما کوکّارَ کنێن ”اَبّا، او پِت!“ 16پاکێن روهئے جِند گۆن مئے اَرواها هۆر گواهیَ دنت که ما هُدائے چُکّ اێن. 17نون اگن ما هُدائے چُکّ اێن، گڑا میراس هم برێن، چه هُدایا میراسَ برێن و هما میراس که مَسیها رسیت، ما آ میراسا شریکدار اێن. البت شرت اِش اِنت که ما آییئے سکّی و سۆریان#8‏:17 سکّی و سۆری، بزان جنجالی، تکلیپ. شریکدار ببێن. اے ڈئولا آییئے شان و شئوکتا هم شریکدارَ بێن.

هُدائے مِهر و مئے بانداتئے شان و شئوکت

18منی نِزّا، اے زمانگئے سکّی و سۆری، هما شان و شئوکتئے دێما هچّ نه‌اَنت که په ما زاهر بئیگی اِنت. 19چێا که سجّهێن جهان په بێسَبری ودارا#8‏:19 ودار، بزان انتزار، رهچاری. اِنت که هُدا وتی چُکّانی شان و شئوکتا زاهر بکنت. 20سجّهێن جهان ناهودگیئے دستا دئیگ بوتگ. اے چه جهانئے جندئے واهگ و رَزایا نبوت، چه هماییئے واهگ و رَزایا بوت که جهانی ناهودگیئے چێرا چێر ترّێنت، بله گۆن اے اُمێتا 21که جهانئے جند چه تباهی و بربادیئے گُلامیا آزاتَ بیت و هُدائے چُکّانی پرشئوکتێن آزاتیئے شریکدارَ بیت.

22ما زانێن که سجّهێن جهان اَنگت چه چِلّگیئے دردان نارَگ و آه کشّگا اِنت. 23تهنا جهان نارَگا نه‌اِنت، ما هم که مارا پاکێن روهئے ائولی بَر و سَمر رَستگ، وتی درونا نارَگا اێن و په بێسبری وَدارا اێن که مارا هُدائے زُرتگێن چُکّ بئیگئے سرجمێن هَکّ برسنت، تانکه مئے بدن مۆکگ و آزات کنگ ببیت. 24ما گۆن همے اُمێتا رَکّێنگ بوتگێن، بله اُمێتے که سَرجم بوتگ، نون اُمێت گوَشگَ نبیت. چۆن بوتَ کنت که مردم هما چیزّئے اُمێتا ببیت که هست‌اِنتی؟ 25اگن هما چیزّئے اُمێتوار ببێن که اَنگت مارا نێست، گڑا په سَبر و اۆپار آییئے وَدارا نندێن.

26همے پئیما پاکێن روه مئے نِزۆریانی تها مارا کُمکَّ کنت، چێا که ما نزانێن چۆن و په کجام چیزّان دْوا بکنێن، بله پاکێن روهئے جِند گۆن اَنچێن نالگان مئے وکیلیا کنت که بئیان کنگَ نبنت. 27آ که مئے دلا پَٹّیت، پاکێن روهئے پِگر و هئیالانَ زانت، چێا که پاکێن روه گۆن هُدائے واهگ و رَزایا پَلگارتگێنانی#8‏:27 ”پَلگارتگێن“ هما مردم اَنت که گۆن ایسّا مَسیهئے هۆنا چه وتی گناهان شۆدگ و پاک کنگ بوتگ و اے ڈئولا په هُدایا در چنَگ بوتگ‌اَنت. وکیلیا کنت.

28ما زانێن، هُدا سجّهێن چیزّان په وتی دۆست دارۆکانی شَرّیا کارَ بندیت، په همایان که هُدائے اِرادهئے هسابا گْوانک جنَگ بوتگ‌اَنت. 29هُدایا آ چه پێسرا زانتنت و چه پێسرا در چِتنت هم که آ، آییئے چُکّئے رنگ و درۆشما ببنت، تانکه آ چُکّ بازێن براتانی تها ائولی ببیت. 30آ که هُدایا چه پێسرا در چِتنت، گْوانکی هم جتنت، آ که هُدایا گْوانک جتنت، راستاوَر و بێمئیاری هم کرتنت و آ که هُدایا راستاوَر کرتنت، شان و شئوکتی هم داتنت.

31اے چیزّانی بارئوا چے بگوَشێن؟ اگن هُدا گۆن ما گۆن اِنت، کئے مئے دژمن بوتَ کنت؟ 32آییا که وتی چُکّئے پرواه هم نداشت و په ما سجّهێنان چه آییا سر گوَست، گۆن چُکّا هئوار، آ دگه سجّهێن چیزّان چۆن مارا ندنت؟ 33هُدائے گچێن کرتگێنان کئے بُهتام جتَ کنت؟ اے هُدا اِنت که راستاوَر و بێمئیارَ کنت. 34هُدائے گچێن کرتگێنان کئے مئیاربار کرتَ کنت؟ ایسّا مَسیه هما اِنت که مُرت و چه مُردگان زندگ هم بوت، هما ایسّا که هُدائے راستێن کَشا اِنت و مئے وکیلیا کنت. 35کئے مارا چه ایسّا مَسیهئے مِهرا جتا کرتَ کنت؟ سکّی و سۆری یا تکلیپی یا آزار یا ڈُکّال#8‏:35 ڈُکّال، بزان کَهت، هُشکسالی. یا دِرته‌پُچّی یا هَتَر یا زَهم؟ 36اَنچُش که نِبیسگ بوتگ:

تئیی سئوَبا سجّهێن رۆچا ما گۆن مَرکا دێم په دێم اێن و

هما پَسان هساب بێن که هِلار کنگَ بنت. # 8‏:36 زَبور 44‏:22.

37اِنّه، مارا اے سجّهێن چیزّانی تها چه هماییئے برکتا مزنێن کامیابیے رسیت که گۆن ما مِهری کرتگ. 38من دِلجم آن که نه مَرک، نه زِند، نه پرێشتگ، نه هُکمران، نه انّوگێن و نه آیۆکێن چیزّ، نه واک و زۆر، 39نه بُرزی، نه جَهلی و نه سجّهێن جهانئے دگه چیزّے مارا چه هُدائے هما مِهرا جتا کرتَ کنت که چه مئے هُداوندێن ایسّا مَسیها مارا رسیت.

Obecnie wybrane:

پولُسئے کاگد په رومیان 8: HPKB

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij