پولُسئے کاگد په رومیان 7

سور و سانگئے مِسال

1او براتان! نزانێت که شَریَت تان هما وهدا اِنسانئے سرا هاکمیَ کنت که اِنسان زِندگ اِنت؟ من گۆن همایان هبرا آن که شَریَتا زاننت. 2په مِسال، شَریَتئے رَهبندا جَنێن تان هما وهدا وتی مردئے پابند اِنت که آییئے مرد زِندگ اِنت. بله اگن مرد مُرت، گڑا جن چه سور و سانگئے بندا آزات اِنت. 3تان وهدے که آییئے مرد زِندگ اِنت، اگن آ دگه مردے بگیپت، زِناکار گوَشگَ بیت. بله اگن آییئے مرد بمریت، جن چه اے بندا آزات اِنت و اگن جن دگه مردے بگیپت، زِناکار گوَشگَ نبیت.

4او منی براتان! همے پئیما چه مَسیهئے جِسمی مَرکا چه شَریَتا شمئے بند سِست و شریتئے هسابا شما مُرتێت که دگرێئے ببێت، هماییئے ببێت که چه مُردگان زندگ کنگ بوت. اے پئیما، ما په هُدایا بَر و سَمر آورتَ کنێن. 5وهدے مئے مَهار گُنهکارێن تَب و سَرِشتئے دستا اَت، مئے آزایانی تها هما پُرگُناهێن هئوا و هئوسان کارَ کرت که چه شَریَتئے زانگا چست بوتگ‌اَتنت که ما اَنچێن کار بکنێن که آیانی بَر و سَمر مرک اِنت. 6بله هما چیزّا که مارا پابند کرتگ‌اَت، نون آییئے هِسابا ما مرتگێن و چه شریَتئے بندا آزات بوتگێن، تانکه چه پاکێن روهئے نۆکێن راها هُدائے هِزمتا بکنێن، چه شَریَتئے نِبشتهانی کوَهنێن راها نه.

گۆن گناها گِر و چیلّ

7گڑا چے بگوَشێن؟ شَریَت گناه اِنت؟ هچبر! بله اگن شَریَت مبوتێن، منَ نزانتگ‌اَت که گناه چێے. اگن شَریَتا مگوَشتێن ”تَماه مکن“،#7‏:7 دَررئو 20‏:17؛ موسّائے واز 5‏:21. منَ نزانت تَماه و لالِچ#7‏:7 لالِچ، بزان تماه، هِرس. چێے. 8بله گناها چه هما پَرمانا پائِدگ زُرت و منی دلا هر پئیمێن تَماه‌ای پێدا کرت. بے شَریَتا گناه مرتگ. 9یکّ وهدے من بے شَریَتا زِندَ گوازێنت، بله اَنچُش که شَریَتئے پَرمان آتک، گناه زِندگ بوت و من مُرتان. 10گڑا زانگ بوت که هما پَرمانا که باید اِنت زِند بیاورتێن، په من مَرکی آورت. 11گناها چه اے پَرمانا پائِدگ زُرت، منا رَد دات و چه همے پَرمانا کُشتی. 12بله انگت، شَریَت پاک اِنت، هُدائے پَرمان پاک و برهَکّ و شَرّ اِنت. 13گڑا آ چیزّ که شَرّ اِنت، منی مَرکئے سئوَب بوت؟ هچبر! گناها آ شَرّین چیزّ کار بَست و منا دێم په مَرکا برت تانکه زانگ ببیت که گناه گناه اِنت و هما پَرمانئے وسیلها گناهئے بێکِساسێن گَندگی زاهر ببیت.

14ما زانێن که شَریَتئے سرچمّگ هُدائے پاکێن روه اِنت، بله من جسمی مردمے آن که گُلامێئے پئیما گناهئے کِرّا بها بوتگان. 15وتی جندئے کار و کِردان سرپدَ نبان. آ کاران که کنگَ لۆٹان، نکنانِش، بله هما کارانَ کنان که چه آیان نپرتَ کنان. 16اگن هما کارانَ کنان که کنگِشَ نلۆٹان، گڑا مَنّان که شَریَت شَرّ اِنت. 17نون چه اِد و رَند آ سِلّێن کارانی کنۆک من نه‌آن، هما گناه اِنت که منی تب و سرشتا اِنت. 18منَ زانان که منا، بزان منی گُنهکارێن تَب و سَرِشتا هچّ نێکیے مان نێست. منا نێکێن کار کنگئے واهگ هست، بله کرتَ نکنان. 19آ نێکێن کاران که کنگَ لۆٹان، نکنانِش، بله هما بدێن کارانَ کنان که کنگِشَ نلۆٹان. 20اگن من هما کارانَ کنان که کنگِشَ نلۆٹان، گڑا چه اِد و رَند آ کارانی کنۆک من نه‌آن، هما گناه اِنت که منی تب و سرشتا اِنت.

21پمێشکا من وتی تها اے کانونا گندان که وهدے نێکی کنگَ لۆٹان، نێکیئے جاگها بدی منی تها کئیت و نندیت. 22وتی دِل و دَرونا،#7‏:22 درون، بزان باتِن، اَندرون. چه هُدائے شَریَتا شادان آن، 23بله دگه کانونے وتی تب و سَرِشتا گِندان که گۆن منی اَگلئے کانونا جَنْگا اِنت و منا هما گناهئے کانونئے بَندیگَ کنت که منی آزایانی تها کارا اِنت. 24اُه که من چۆنێن سیَه‌بَهتێن مردمے آن. کئے منا چه اے مَرکیگێن جِسما رَکّێنیت#7‏:24 رَکّێنگ، بزان نجات دئیَگ، بَچّێنَگ.؟ 25هُدائے شُگرا گِران که چه مئے هُداوندێن ایسّا مَسیهئے برکتا رَکّان. گڑا بزان من وتی اَگلا هُدائے شَریَتئے گُلام آن، بله وتی تَب و سَرِشتا گناهئے کانونئے گُلام آن.

Obecnie wybrane:

پولُسئے کاگد په رومیان 7: HPKB

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij