Bibelappen-logo
Søkeikon

Hebrajczyków 6

6
1Dlatego pominąwszy podstawę nauki o Chrystusie,#Hbr 5:12#6:1 podstawę nauki o Chrystusie, τὸν τῆς ἀρχῆς τοῦ Χριστοῦ λόγον, tj. naukę o początku Chrystusa, lub: początek [w postaci] nauki Chrystusa. przejdźmy do doskonałości,#Flp 3:15; Hbr 5:14 nie kładąc znów fundamentu o odwróceniu się od martwych uczynków#Mk 1:15; Dz 2:38; 5:31; 20:21; Hbr 9:14 i wierze w Boga, 2pouczeniu o chrztach,#Kpł 6:27; Mk 7:4; J 3:25; Hbr 9:10#6:2 Chrzty, βαπτισμοῖς, w Hbr 9:10 przetłum. jako obmywania. o nakładaniu rąk,#Dz 6:6; 8:17; 9:17; 13:3; 19:6; 28:8; 1Tm 4:14; 2Tm 1:6 o zmartwychwstaniu#Mt 22:31; Dz 4:2; 23:6#6:2 o zmartwychwstaniu, ἀναστάσεώς νεκρῶν, tj. o wskrzeszeniu martwych. umarłych i o sądzie wiecznym.#Rz 2:5; Hbr 9:27; Obj 20:12-13#6:2 Wg Hbr 6:1-2 do podstaw należą: (1) nauka o odwróceniu się od martwych uczynków, zob. Ga 2:20; Ef 2:9; (2) nauka o zawierzeniu Bogu jako dawcy zbawienia, np.: Dz 16:31; Ef 2:8; (3) nauka o chrztach: Janowym, chrzcie w imię Jezusa, chrzcie w Duchu (Dz 2:37-38; 19:4-6, por. Did 7:1-4), l. o obmywaniach (Mk 7:1-22; Hbr 9:10); (4) nauka o nakładaniu rąk jako znaku wchodzenia w porządek Królestwa Bożego (np.: Dz 8:17; 9:17; 19:6; 2Tm 1:6-7) lub realizowania tego porządku na zewnątrz Kościoła (uzdrawianie: Mk 6:5; 16:18; Łk 4:40; Dz 28:8) i w jego obrębie (udzielanie błogosławieństwa: Mt 19:13-15; powierzanie zadań lub posyłanie do ich wykonania: Dz 6:6; 13:3; 1Tm 4:14; 5:22; 2Tm 1:6); (5) nauka o zmartwychwstaniu jako podstawie naszej nadziei (1Kor 15:12-24) oraz wydarzeniu dopełniającym Boże obietnice (J 5:25-29; 11:25; 2Kor 4:14); (6) nauka o sądzie wiecznym jako dopełnieniu historii zbawienia (np.: 1Kor 15:24-25; Obj 20:11-15). 3To właśnie uczynimy, jeśli Bóg pozwoli.#6:3 jeśli Bóg pozwoli, dlatego że to On daje nam zrozumienie prawdy (Łk 24:45; Ef 1:17-23). My także powinniśmy nasze plany uzależniać od Boga (1Kor 16:7; Jk 4:13-16).
4Niemożliwe jest bowiem raz#6:4 Hbr 6:4-8 rozumiany jest w trojaki sposób: (1) odnosi się on do chrześcijan, którzy na skutek niewytrwania w wierze utracili zbawienie; (2) odnosi się do ludzi, którzy znaleźli się pod wpływem „mocy przyszłego wieku”, ale z powodu niewiary nigdy nie przeżyli duchowego odrodzenia; (3) odnosi się do ludzi, którzy zostali „zbawieni” w sensie starotestamentowym (podobnie jak Izrael został „zbawiony” z niewoli egipskiej) i przez to posmakowali odnowy życia (Hbr 6:5 mówi bowiem o odnowieniu powtórnym), ale nie przeszli próby wiary (zob. 2Kor 13:5), od której zależy udział w obietnicach Królestwa Bożego, a w szczególności przeobrażenie, o którym mówi Paweł w 2Kor 5:17. W świetle przypowieści o siewcy to trzecie wyjaśnienie jest szczególnie godne uwagi (Mt 13:1-8, 18-23). Wskazują na nie dzieje Izraela: ci, którzy nie uwierzyli w obietnicę ziemi, nigdy do niej nie weszli. Podobnie będzie, jeśli adresaci Listu świadomie odrzucą Jezusa Chrystusa (1Kor 10:1-13). oświeconych,#J 1:9; 2Kor 4:6; Hbr 10:32 tych, którzy też posmakowali niebieskiego daru,#Dz 2:38; Rz 6:23 i którym dano stać się uczestnikami#Hbr 3:1 Ducha Świętego,#2Kor 1:22; 5:5; Ga 3:2, 5, 14; Ef 1:13; 1J 3:24; 4:13 5i którzy posmakowali#1P 2:3 dobroci słowa Bożego#6:5 Tj. słuszności Bożych rad lub wskazań. oraz [przejawów] mocy przyszłego wieku#Hbr 2:5#6:5 Przyszły (l. nadchodzący) wiek l. epoka, μέλλων αἰών, to era panowania Chrystusa; jej pierwszym wydarzeniem będzie powrót Jezusa dopełniający plan zbawienia (Mk 10:30; Hbr 9:28; 1Tm 6:19).6i którzy odpadli, ponownie odnowić ku opamiętaniu, jako tych, którzy krzyżują sobie#6:6 którzy krzyżują sobie, ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς, l. dla samych siebie; zaim ἑαυτοῖς jest najlepszym wyjaśnieniem tego fragmentu. To nie Bóg odcina ludzi od siebie, zob. Łk 22:31-34; 55-62; J 21:15-19, lecz oni sami odcinają się od Niego (Hbr 4:1). Syna Bożego i publicznie znieważają.#Mt 12:31; Hbr 10:26-27, 29; 1J 5:16 7Ziemia bowiem, która często pije spadający na nią deszcz i wydaje użyteczny plon tym, przez których jest też uprawiana, uczestniczy w błogosławieństwie [pochodzącym] od Boga;#Rdz 1:11-12 8ta natomiast, która rodzi ciernie i osty,#Rdz 3:18 jest bezużyteczna i bliska przekleństwa,#Rdz 3:17; Pwt 29:22; Mt 21:19 a jej kresem – spalenie.#J 15:6; 1Kor 3:13, 15#6:8 Zob. J 15:5-6; 2P 2:20-22; 1J 5:16. Z porównania wynika, że adresatom groziło zlekceważenie Bożego „deszczu”, tj. Jego licznych błogosławieństw; por. Mt 13:18-23.
9Ale chociaż tak mówimy, jesteśmy co do was, kochani, przekonani o [rzeczach] lepszych#Hbr 11:16, 30 i niosących zbawienie. 10Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy, aby zapomnieć o waszym dziele#1Ts 1:3 i o miłości dla Jego imienia,#Mk 9:41 której dowiedliście#Hbr 10:32-34 jako ci, którzy usługiwali i usługują świętym.#Rz 12:13; 2Kor 8:4; Flp 4:15; Hbr 13:16#6:10 Łaskawe postępowanie Boga względem nas ozn. też to, że bierze On pod uwagę całokształt naszego postępowania (zob. Rz 5:9; 1J 3:20). Nie jest On niesprawiedliwy w tym sensie, aby przekreślić naszą postawę z powodu gorszych okresów naszego życia wiary (por. J 20:1-19; Rz 11:20-24). 11Pragniemy zaś, aby każdy z was – ze względu na całkowitą pewność nadziei#Hbr 7:19; 1P 1:13 – aż do końca#Hbr 3:6, 14 przejawiał tę samą gorliwość,#6:11 Lub: zapał, σπουδή; chodzi o skupienie się na tym, co jest treścią objawionej nam w Chrystusie nadziei (por. Mt 5:18; 2Tm 3:16). 12abyście nie stali się ociężali,#Hbr 5:11 lecz byli naśladowcami#1Kor 4:16; 11:1; Ef 5:1; 1Ts 1:6; 2:14 tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice.#2Ts 1:4; Hbr 11:1-40; Obj 13:10
Przykład niezawodności Bożych obietnic
13Gdy bowiem Bóg składał Abrahamowi obietnicę#6:13 Obietnica została dana człowiekowi, który przeszedł próbę wiary w obietnicę (Rdz 22:1; Hbr 11:17-19). Bóg potwierdził tę obietnicę przysięgą, aby zaznaczyć jej niezmienny charakter. i nie miał nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie,#Rdz 22:16; Łk 1:73 14mówiąc:
Zaręczam, że ci pobłogosławię
i rozmnożę cię obficie; # Rdz 12:3; 17:4; 22:17 # 6:14 Hebr. Czy błogosławiąc ci, nie pobłogosławię, a rozmnażając, nie rozmnożę cię.
15a ponieważ [Abraham] był cierpliwy,#Rz 4:17-21#6:15 Próba wiary (zob. przyp. Hbr 6:4), której Bóg poddaje człowieka (2Kor 13:5-8), nie polega na ocenie jego czynów (wiele posunięć wierzącego Abrahama było nagannych), lecz na badaniu, czy pod wpływem okoliczności przeczących obietnicy (Rz 4:18-19) lub kuszących do zaparcia się Jezusa (Mt 10:32-33), jego ufność pozostanie niezachwiana (Hbr 6:12, 15). Bóg często próbuje wiarę długim czekaniem. Abraham czekał 25 lat, zob. Rdz 12:3-4; 21:5. doczekał się [spełnienia] obietnicy.#Ga 3:16-18#6:15 Tj. narodzin Izaaka (Rdz 17:2; 18:10; 21:5). 16Ludzie bowiem przysięgają na kogoś większego i przysięga przypieczętowuje koniec każdego ich sporu;#Wj 22:11#6:16 Lub: i przysięga raz na zawsze kończy każdy ich spór. 17stąd Bóg, chcąc mocniej przekonać dziedziców#Hbr 11:9 obietnicy#Rz 4:16 o niewzruszoności#Ps 33:11; 110:4 swego postanowienia, poręczył je przysięgą, 18abyśmy dzięki dwom niezmiennym posunięciom,#6:18 Pierwszym jest złożenie obietnicy, drugim potwierdzenie jej przysięgą. co do których niemożliwe jest, aby Bóg zawiódł,#Lb 23:19; 1Sm 15:29; Tt 1:2 my, którzy ocaleliśmy, mieli mocną zachętę,#6:18 Dzieje ludzi wiary są dla nas źródłem zachęty i przestrogą (zob. 1Kor 10:11). by uchwycić#1Tm 6:12 się przedłożonej nam nadziei.#Hbr 6:11#6:18 Treścią naszej nadziei jest przyjście Jezusa Chrystusa i nasze zjednoczenie się z Nim (1Ts 4:13-18; 2Ts 2:12; Hbr 10:35-39). 19Trzymamy się jej jako kotwicy duszy, pewnej i niewzruszonej, sięgającej aż poza zasłonę,#Kpł 16:2, 12, 15 20gdzie jako przewodnik wszedł za nas Jezus,#Hbr 10:20 stając się na wieki Arcykapłanem według porządku Melchizedeka.#Rdz 14:18; Ps 110:4; Hbr 5:6, 10; 7:1, 10, 11, 15, 17#6:20 Wyższość nowego przymierza nad starym łączy się z tym, że nasza nadzieja zakotwiczona jest w niebie.

Marker

Kopier

Sammenlign

Del

None

Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på