Kolosan 1
1
Powitanie
1Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa,#1Kor 1:1; Ef 1:1#1:1 Paweł: imię autora umieszczano wówczas na początku. Apostoł Jezusa Chrystusa: w obliczu herezji autor podkreśla, pod. jak w Ga 1:1, 12-13, że nie jest samozwańcem, lecz powołanym przez Boga. oraz Tymoteusz,#Dz 16:1; 17:14, 15; 18:5; 19:22; 20:4; 16:21; 1Kor 4:17; 16:10; 2Kor 1:1, 19; Flp 1:1; 2:19; 1Ts 1:1; 3:2, 6; 2Ts 1:1; 1Tm 1:2, 18; 6:20; 2Tm 1:2; Flm 1; Hbr 13:23#1:1 Tymoteusz wymieniany jest na wstępie w 2Kor, Flp, 1 i 2Tm oraz Flm, nie jako współautor (zob. Kol 4:18), ale raczej osoba podpisująca się pod Listem Pawła. brat, 2do świętych#1:2 Święty, ἅγιος, to oddzielony od czegoś i poświęcony czemuś, to człowiek, który odwrócił się od świata i poświęcił Bogu. W tym sensie święty lub oddany jest każdy chrześcijanin. i wierzących#1:2 Lub: wiernych. braci#1:2 bracia: zwrot obejmujący również siostry. w Chrystusie [zamieszkałych] w Kolosach: Łaska#J 1:17; Ef 1:2 wam i pokój#Ga 1:3 od Boga, naszego Ojca, i Pana, Jezusa Chrystusa.#1:2 i Pana, Jezusa Chrystusa, za א (IV) A; wyrażenia brak w: B (IV), wl; Kol 1:2L.
Modlitwa dziękczynna
3Dziękujemy Bogu, Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, zawsze, gdy się o was modlimy,#Ef 1:16; Flp 1:3-4; 1Ts 1:2-3 4[odkąd] usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusie Jezusie#Ef 1:15; Kol 2:5, 7; 1Ts 1:3#1:4 o waszej wierze w Chrystusie Jezusie: chodzi nie o wiarę w Chrystusa, lecz o to, że życie w Chrystusie pogłębia i rozwija wiarę człowieka, a nasze poleganie na Nim sprawia, że zawarta w ewangelii prawda przynosi owoce (o byciu w Chrystusie zob. np. Rz 6:1-14). i miłości,#1Kor 13:13; Kol 1:8 którą żywicie względem wszystkich świętych, 5z powodu nadziei,#Ef 1:18; 4:4; Kol 1:23, 27; Tt 2:13; 1P 1:3 odłożonej dla was w niebiosach,#Hbr 11:10; 1P 1:4 o której już słyszeliście w Słowie prawdy ewangelii,#Ef 1:13 6która do was dotarła. Podobnie jak na całym świecie#1Tm 3:16 wydaje ona owoce#Rz 1:16; Ga 5:22-23; Ef 5:9; Kol 1:10 i rośnie, tak też jest u was od dnia, gdy usłyszeliście i poznaliście łaskę#J 8:32; Ef 1:13 Boga w prawdzie.#Dz 4:33; 11:23; Rz 5:2#1:6 Takie poznanie czyni ewangelię owocną w życiu człowieka (Iz 55:11; Rz 1:16; Ef 2:8-10). 7Tak nauczyliście się od Epafrasa,#Kol 4:12-13; Flm 23#1:7 Epafras, Ἐπαφρᾶς, skr. Ἐπαφρόδιτος, zn.: należący do Afrodyty (bogini miłości), mieszkaniec Kolosów i być może założyciel tamtejszej wspólnoty, ewangelista w Laodycei i Hierapolis (Kol 4:12, 13). Nazywany współwięźniem i współpracownikiem (Flm 23). To on mógł opowiedzieć Pawłowi o problemach Kolosan i natchnąć go do napisania Listu (ww. 4, 8). Nie ten sam, co Epafrodytos z Flp 2:25; 4:18. naszego ukochanego współsługi, który jest zamiast was#1:7 wasא2 (IV); nas 𝔓46 (200 r.) א*, wl: wysłany przez wspólnotę do posługiwania Pawłowi; Kol 1:7L. wiernym posługującym#1:7 Lub: diakonem. Chrystusa, 8on też ukazał nam waszą miłość#Rz 15:30; Ga 5:22 w Duchu.#1:8 miłość w Duchu: chodzi o Jego owoc (Ga 5:22; por. Rz 5:5), a nie o naturalną dyspozycję człowieka.
9Dlatego i my od dnia, gdy [o tym] usłyszeliśmy, nie przestajemy modlić się#Ef 1:16 o was i prosić,#1:9 Treść modlitwy, Kol 1:9-14, kryje w sobie obraz zdrowego duchowego życia. abyście zostali napełnieni poznaniem#1:9 poznanie, ἐπίγνωσις, ozn. głęboką świadomość rzeczy. Jego woli#Rz 12:2; 1Kor 1:5; Ef 1:8-9; 3:19; 5:17 we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu,#Ef 1:15-17; Flp 1:9 10by postępować [w sposób] godny Pana#Rz 13:13; Ef 4:1; 5:15; Flp 1:27; 1Ts 2:12#1:10 Por. godny powołania (Ef 4:1), ewangelii (Flp 1:27), Boga (1Ts 2:12). dla całkowitego przypodobania [Mu] się, wydając owoc#Ga 5:22-23; Ef 5:9; Kol 1:6 w każdym dobrym czynie#Ef 2:10 i pogłębiając poznanie Boga, 11pokrzepieni wszelką mocą#Ef 1:19; 3:16; 6:10; 2Tm 2:1#1:11 pokrzepieni wszelką mocą, ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι, hebr. לְהִתְאַזֵּר בְּכָל־עֹז, tj. umocnieni mocą. według potęgi Jego chwały,#Flp 4:13 ku wszelkiej wytrwałości i cierpliwości.#2Tm 4:2 Z radością 12dziękujcie Ojcu, który nas przysposobił do udziału w dziedzictwie#1:12 Tym dziedzictwem są dobra, z których będziemy korzystać wraz z nastaniem pełni odkupienia (Rz 8:17; 1Kor 15:53; 2Kor 5:4; por. Joz 14:1). świętych#Dz 20:32; Ef 1:11, 18; 1P 1:4 w świetle.#1P 2:9#1:12 Światło: jest symbolem świętości (Mt 5:14; 6:23; Dz 26:18; 1J 1:5), prawdy (Ps 36:8; 119:105, 130; 2Kor 4:6), miłości (Jk 1:17; 1J 2:9-10), chwały (Iz 60:1-3; 1Tm 6:16) i życia (J 1:4). Łączy się z Bogiem (1J 1:5), Chrystusem (J 8:12) i odrodzonym człowiekiem (Ef 5:8). 13On nas wyrwał spod władzy ciemności#Łk 22:53; Dz 26:18; Ef 2:2; 6:12; Kol 2:15; 1P 2:9 i przeniósł do Królestwa#Rz 6:17-22; Ef 5:5 ukochanego Syna,#Mt 3:17; 17:5; Ef 1:6; 2P 1:17 14w którym mamy odkupienie, przebaczenie grzechów.#Łk 24:47; Dz 2:38; 10:43; Rz 3:24; Ef 1:7; Tt 2:14
Fundamentalne znaczenie Osoby i dzieła Jezusa Chrystusa
15On jest obrazem#Rz 8:29; 2Kor 3:18; 4:4; Hbr 1:3#1:15 obraz, εἰκών: zob. 2Kor 4:4, por. J 1:18; 14:9; Hbr 1:3. Niewidzialny Bóg objawia się w Chrystusie i jest taki jak On. niewidzialnego#J 1:18; 1Tm 1:17; 6:16; Hbr 11:27
Boga,#1:15 Kol 1:15-20 to być może hymn wczesnego Kościoła, którego sam Paweł jest autorem. Hymn ten uwypukla ważność Osoby i dzieła Jezusa Chrystusa w odniesieniu do stworzenia (ww. 15-17) i zbawienia (ww. 18-20).
pierworodnym#Obj 3:14 wszelkiego
stworzenia,#1:15 Pierworodny stworzenia, πρωτότοκος κτίσεως, nie zn.: pierwszy stworzony, lecz – jak w Kol 1:16, 17 – będący gruntem, przyczyną, uzasadnieniem i celem wszystkiego. Pierworodny ozn. pierwszeństwo co do czasu i co do rangi. W Rdz 49:3 πρωτότοκος pojawia się jako paralelne do ἀρχή, tj. początek, por. Pwt 21:17 (G); Rz 8:29. Jezus jest także pierwszym owocem, zapowiedzią zmartwychwstania (1Kor 15:20).
16ponieważ w Nim zostało stworzone
wszystko,#J 1:3, 10; Hbr 1:2
co jest w niebie i na ziemi,
rzeczy widzialne i niewidzialne,
czy to trony, czy rządy,
czy zwierzchności, czy władze;#Ef 1:21
wszystko zostało stworzone
przez Niego i dla Niego.#1:16 Porządek anielski i wszelkie hierarchie władzy, być może interesujące dla Kolosan (Kol 2:18), podlegają Chrystusowi.
17On sam jest przed#1:17 Przed, πρό, ozn. też pierwszeństwo co do czasu i rangi, por. J 1:1-2; 8:58. wszystkim#Prz 8:23-31; J 1:1; 8:58
i w Nim wszystko współistnieje;#Ef 1:23; 4:15; Hbr 1:3; 7:3#1:17 współistnieje, συνέστηκεν, tj. trzyma się ze sobą. Chrystus jest spoiwem wszechświata.
18On też jest Głową Ciała,
Zgromadzenia;#Rz 12:5; 1Kor 12:12; Ef 1:22; 4:15; 5:23
On jest początkiem,#Obj 21:6; 22:13
pierworodnym z umarłych,#Dz 4:2; 26:23; 1Kor 15:20, 23; Obj 1:5#1:18 pierworodnym z umarłych, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, tj. (1) pierwszym zmartwychwstałym i podstawą zmartwychwstania (1Kor 15:20, 44), w odróżnieniu od wzbudzonych tylko do ziemskiego życia (2Krl 4:35; Łk 7:15; J 11:44; Dz 9:36-41; 20:7-11); (2) pierwszym zrodzonym z duchowo martwych (Ef 2:1-5).
aby we wszystkim dostąpić
pierwszeństwa,
19gdyż w Nim spodobało się całej
Pełni#J 1:16; Ef 1:23; 3:19; Kol 2:9#1:19 Pełnia, πλήρωμα, odnosi się do (1) pełni Boskości (Kol 2:9); (2) wszelkich – w tym nadnaturalnych i zbawczych – czynników decydujących o losie człowieka; (3) do Kościoła w różnych przejawach jego życia. zamieszkać#1:19 Lub: [Bóg] zapragnął zawrzeć całą pełnię, zob. 2Kor 5:19; Kol 2:9.
20i przez Niego pojednać#2Kor 5:18-19; Ef 1:10; 2:16 ze sobą
wszystko,
wprowadzając pokój#Rz 5:1; Ef 2:15 przez krew
Jego krzyża;#Rz 3:25; Ef 1:7; 2:13; 1P 1:19#1:20 Pojednanie dot. ziemi i nieba. Stworzenie może go doświadczyć – zwrócić się ku Bogu. Bóg, w swojej wszechwiedzy, nie widział innej drogi do pokoju z człowiekiem jak tylko przez krzyż i przez przelaną na nim krew Tego, w którym zamieszkał swoją Pełnią.
[przez Niego]#1:20 przez Niego, δι᾽ αὐτοῦ, za 𝔓46 (200 r.) א; brak w B (IV), ws; Kol 1:20L. – czy to na ziemi,
czy w niebie.#Ef 1:10
Uczestnictwo Kolosan w przywileju pojednania
21I was, niegdyś obcych i wrogich#Rz 5:10; Ef 2:12; 4:18 myśleniem o złych czynach, 22teraz pojednał w Jego ziemskim ciele#1:22 ziemskim ciele, ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, tj. w ciele Jego ciała, zob. Kol 2:11. przez śmierć,#Ef 2:16 aby was przed sobą stawić jako świętych, nieskazitelnych i nienagannych,#Ef 1:4; 5:27; 1Ts 3:13; Tt 2:14 23o ile trwać będziecie w wierze,#Hbr 3:14#1:23 o ile, εἴ γε, l. o tyle, o ile; rozwój jest sprawą wiary, por. 1Kor 3:15. ugruntowani, stali i niewzruszeni#Ef 1:18; 4:4; Kol 1:5, 27; 2Ts 2:16 w nadziei płynącej z ewangelii, którą usłyszeliście zwiastowaną każdemu stworzeniu#Mk 16:15 pod niebem i której ja, Paweł, zostałem rzecznikiem.#2Kor 3:6; Ef 3:7; Kol 1:25#1:23 Lub: diakonem, διάκονος, pod. w. 25, gdzie może ozn. przedstawiciela.
Paweł – zwiastun Bożej tajemnicy
24Teraz raduję się w cierpieniach#1P 4:12 ze względu na was#Ef 3:13; 2Tm 2:10 i ze swojej strony uzupełniam w moim ciele braki udręk Chrystusowych#Flp 3:10#1:24 Tzn. tym bardziej Kościół zbliży się do pełni, w im większym stopniu dopełni się na moim ciele to, czego mi jeszcze brak z pełni cierpień, których doznał Chrystus. Ból cierpiących w imię Chrystusa jest ziarnem, z którego wyrasta Kościół (Kol 4:13; 2Kor 4:12). – za Jego Ciało, którym jest Zgromadzenie#Kol 1:18 25i którego rzecznikiem zostałem zgodnie z planem Boga powierzonym mi względem was,#Ef 3:2, 7-8#1:25 Lub: zarządzeniem Boga obejmującym mnie ze względu na was. by wypełnić Słowo Boga, 26tajemnicę#1:26 Słowo Boże nazwane jest tajemnicą objawiającą plan Boga. Słowo tajemnica, μυστήριον, łączyło się na gruncie greckim z misteriami religijnymi. Oznaczało ono wiedzę tajemną dostępną dla wąskiego grona ludzi. Paweł opisuje Bożą tajemnicę jako objawioną (Rz 16:25; Ef 1:9), dając wyraźnie do zrozumienia, że Boża tajemnica to nie wiedza tajemna dostępna dla nielicznych, lecz Chrystus i Jego dzieło odkupienia zwiastowane każdemu człowiekowi. zakrytą od wieków i pokoleń, a teraz objawioną Jego świętym,#Rz 16:25-26; Ef 3:4, 5, 9, 10; 2Tm 1:10; 1P 1:20 27którym Bóg zechciał oznajmić, jak wielkie jest wśród pogan bogactwo chwały#Ef 1:18 tej tajemnicy,#Rz 16:25; Ef 3:9 którą jest Chrystus w was,#Rz 8:11; Ef 1:12-13; 1J 5:11-12#1:27 Chrystus w was: myśl zawarta w tym wyrażeniu jest podstawą wewnętrznego życia i drogowskazem codziennego postępowania. nadzieja#1Tm 1:1 chwały. 28Jego to zwiastujemy, napominając każdego człowieka i nauczając każdego człowieka z całą mądrością, by stawić każdego człowieka doskonałym#Ef 4:13; 2Tm 3:17; Hbr 6:1#1:28 Lub: dojrzałym, w pełni przygotowanym, por. Mt 5:48; 19:21; Rz 12:2; 1Kor 2:6; 13:10; 14:20; Kol 1:28; Hbr 9:11; Jk 1:4; 3:2; 1J 4:18. w Chrystusie.#1:28 Chrystus w nas nie wyklucza potrzeby napominania i nauczania, duszpasterstwa i Kościoła, który jest środowiskiem duchowego rozwoju ku doskonałości, tj. dojrzałości. Celem pracy duszpasterskiej jest pomoc w osiągnięciu przez wierzącego dojrzałości w Chrystusie. 29Nad tym też się trudzę, zmagając się stosownie do Jego działania, które z mocą się we mnie przejawia.#Ef 3:7, 20; Flp 4:13#1:29 Nasz trud jest walką owocną na tyle, na ile przejawia się w nas Jego działanie. Warto więc robić wszystko, by usuwać wszelkie przeszkody z drogi obecnego w nas Chrystusa. Paweł może być tego przykładem jako człowiek, którym Bóg rzucił o ziemię (Dz 9:3-4), by rozbić jego wyobrażenia o Bogu i o ludzkich możliwościach (Dz 9:15; 20:24; Flp 3:7). Z Listów Apostoła wynika, że te przeszkody to: niepełne ofiarowanie siebie Bogu i patrzenie na życie „po staremu” (Rz 12:1-2); uwikłanie w to, co pospolite (2Tm 2:4, 21); nieznajomość celu drogi, brak dyscypliny co do czasu, pracy i życia duchowego (1Kor 9:26-27).
Markert nå:
Kolosan 1: SNPD4
Marker
Kopier
Sammenlign
Del
Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej