ປະຖົມມະການ 44

1ບັດນີ້ ໂຢເຊັບໄດ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳເຫລົ່ານີ້ແກ່ຜູ້ດູແລປະຈຳເຮືອນຂອງລາວວ່າ: “ຈົ່ງເອົາອາຫານຍັດໃສ່ກະສອບຂອງຄົນເຫລົ່ານີ້ໃຫ້ຫລາຍເທົ່າທີ່ພວກເຂົາສາມາດຂົນໄປໄດ້ ແລະ ຈົ່ງເອົາເງິນໃສ່ປາກກະສອບຂອງແຕ່ລະຄົນດ້ວຍ. 2ຫລັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງເອົາຈອກຂອງເຮົາທີ່ເປັນຈອກເງິນນັ້ນ ໃສ່ໄວ້ໃນປາກກະສອບຂອງນ້ອງຊາຍຫລ້າ ພ້ອມກັບເງິນຄ່າເຂົ້າຂອງລາວ”. ແລ້ວຜູ້ດູແລນັ້ນກໍໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ໂຢເຊັບໄດ້ບອກ.

3ພໍຮຸ່ງເຊົ້າມາ, ຄົນເຫລົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຖືກສົ່ງອອກເດີນທາງໄປພ້ອມກັບຝູງລໍຂອງພວກເຂົາ. 4ເມື່ອພວກເຂົາເດີນທາງໄປໄດ້ບໍ່ໄກຈາກເມືອງເທົ່າໃດ, ໂຢເຊັບກໍບອກຜູ້ດູແລຂອງຕົນວ່າ, “ຈົ່ງຕາມຄົນເຫລົ່ານັ້ນໄປທັນທີ ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຕາມໄປທັນພວກເຂົາແລ້ວ, ຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, ‘ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງຕອບແທນຄວາມດີດ້ວຍຄວາມຊົ່ວ? 5ນີ້ແມ່ນຈອກທີ່ນາຍຂອງເຮົາໃຊ້ດື່ມ ແລະ ໃຊ້ທຳນວາຍບໍ່ແມ່ນບໍ? ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ເຮັດນີ້ເປັນສິ່ງຊົ່ວຊ້າ’ ”.

6ເມື່ອລາວໄດ້ໄລ່ຕາມພວກເຂົາທັນແລ້ວ, ລາວກໍເວົ້າຕາມຄຳເວົ້າເຫລົ່ານີ້ກັບພວກເຂົາ. 7ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າຕໍ່ລາວວ່າ, “ເປັນຫຍັງນາຍຂອງພວກເຮົາຈຶ່ງເວົ້າຢ່າງນີ້? ບໍ່ມີທາງທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈະເຮັດຢ່າງນັ້ນ! 8ພວກເຮົາຍັງໄດ້ນຳເອົາເງິນຈາກດິນແດນການາອານທີ່ພົບໃນປາກກະສອບຂອງພວກເຮົາມາຄືນໃຫ້ທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງລັກເງິນ ຫລື ຄຳຈາກເຮືອນຂອງນາຍຂອງທ່ານດ້ວຍ? 9ຖ້າຫາກພົບຈອກເງິນຢູ່ນຳຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຄົນໃດ ລາວກໍຈະຕາຍ; ແລ້ວພວກເຮົາທີ່ເຫລືອທັງໝົດຈະຍອມເປັນຂ້າທາດຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ”.

10ລາວຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ດີຫລາຍ, ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ທ່ານເວົ້າ. ຖ້າເຮົາພົບຈອກນັ້ນຢູ່ກັບຜູ້ໃດ, ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຂ້າທາດຂອງເຮົາ, ຄົນທີ່ເຫລືອຈະພົ້ນຄວາມຜິດ”.

11ພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນຈຶ່ງຟ້າວປົດກະສອບຂອງຕົນລົງພື້ນ ແລະ ໄດ້ເປີດກະສອບນັ້ນອອກ. 12ແລ້ວຜູ້ດູແລຈຶ່ງໄດ້ດຳເນີນການຄົ້ນຫາ, ໂດຍເລີ່ມຈາກກະສອບຂອງອ້າຍກົກໄປຈົນເຖິງນ້ອງຊາຍຫລ້າ. ແລະ ໄດ້ພົບຈອກນັ້ນໃນກະສອບຂອງເບັນຢາມິນ. 13ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຈີກເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເອົາສິ່ງຂອງທັງໝົດຂຶ້ນຫລັງລໍແລ້ວໄດ້ກັບຄືນເຂົ້າມາໃນເມືອງອີກ.

14ໂຢເຊັບຍັງຢູ່ທີ່ເຮືອນເມື່ອເວລາທີ່ຢູດາ ແລະ ພວກອ້າຍນ້ອງຂອງລາວມາຮອດ, ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຖິ້ມຕົນເອງລົງທີ່ພື້ນຕໍ່ໜ້າໂຢເຊັບ. 15ໂຢເຊັບໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າເຮັດຫຍັງເຊັ່ນນີ້? ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຄົນຄືເຮົາສາມາດຊອກຮູ້ເລື່ອງຕ່າງໆໄດ້ໂດຍການທຳນວາຍບໍ?”

16ຢູດາໄດ້ຕອບວ່າ, “ພວກເຮົາຈະເວົ້າຫຍັງຕໍ່ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້? ພວກເຮົາຈະເວົ້າແນວໃດ? ພວກເຮົາຈະພິສູດຄວາມບໍລິສຸດຂອງພວກເຮົາໄດ້ໃດ? ພຣະເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມຜິດຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານແລ້ວ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ເປັນທາດຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍແລ້ວ, ຄືພວກເຮົາເອງ ແລະ ຄົນທີ່ຖືກຈັບໄດ້ວ່າມີຈອກເງິນຢູ່ນຳ”.

17ແຕ່ໂຢເຊັບໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຮົາຈະບໍ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ! ຄົນທີ່ຖືກຈັບໄດ້ວ່າມີຈອກຢູ່ນຳເທົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງເປັນຂ້າທາດຂອງເຮົາ. ສ່ວນພວກເຈົ້າທີ່ເຫລືອ, ຈົ່ງກັບໄປຫາພໍ່ຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍສັນຕິສຸກ”.

18ແລ້ວຢູດາຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ໂຢເຊັບ ແລະ ເວົ້າວ່າ: “ຂໍຈົ່ງຍົກໂທດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານດ້ວຍ, ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ຂໍອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ເວົ້າຄຳໜຶ່ງກັບນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ. ຂໍຢ່າໄດ້ໃຈຮ້າຍໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານເລີຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານທຽບເທົ່າກັບຟາໂຣກໍຕາມ. 19ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖາມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າມີພໍ່ ຫລື ນ້ອງຊາຍບໍ?’ 20ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຕອບວ່າ, ‘ພວກຂ້ານ້ອຍມີພໍ່ທີ່ເຖົ້າແກ່ແລ້ວ ແລະ ມີນ້ອງຊາຍຫລ້າຄົນໜຶ່ງທີ່ເກີດໃຫ້ແກ່ເພິ່ນເມື່ອເພິ່ນມີອາຍຸແກ່ແລ້ວ. ອ້າຍຂອງລາວກໍໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ, ລາວເປັນລູກທີ່ເຫລືອຢູ່ພຽງຄົນດຽວຂອງແມ່ລາວ, ແລະ ພໍ່ຂອງລາວກໍຮັກລາວຫລາຍ’.

21“ແລ້ວທ່ານກໍໄດ້ສັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານວ່າ, ‘ຈົ່ງພາລາວລົງມາຫາເຮົາເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ເຫັນລາວດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ’. 22ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ເວົ້າກັບນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ເດັກນ້ອຍຄົນນັ້ນອອກຈາກພໍ່ຂອງລາວມາບໍ່ໄດ້; ຖ້າລາວອອກຈາກເພິ່ນມາ, ພໍ່ຂອງລາວກໍຈະຕາຍ’. 23ແຕ່ທ່ານໄດ້ບອກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ມາເຫັນໜ້າຂອງເຮົາອີກ, ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ພານ້ອງຊາຍຫລ້າຂອງພວກເຈົ້າລົງມານຳ’. 24ເມື່ອພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບໄປຫາພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານນັ້ນ, ພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເພິ່ນຟັງເຖິງສິ່ງທີ່ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າ.

25“ຫລັງຈາກນັ້ນ ພໍ່ຂອງພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ເວົ້າວ່າ, ‘ຈົ່ງກັບໄປຊື້ອາຫານມາຕື່ມອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ’. 26ແຕ່ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, ‘ພວກເຮົາລົງໄປບໍ່ໄດ້. ນອກຈາກນ້ອງຊາຍຫລ້າຈະໄປກັບພວກເຮົາ ແລ້ວພວກເຮົາຈຶ່ງຈະໄປ. ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດໄປພົບໜ້າຊາຍນັ້ນໄດ້ຖ້ານ້ອງຊາຍຫລ້າຂອງພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ໄປກັບພວກເຮົາ’.

27“ແລ້ວພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບພວກຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າເມຍຄົນນີ້ຂອງພໍ່ມີລູກຊາຍໃຫ້ພໍ່ສອງຄົນ. 28ຄົນໜຶ່ງກໍຈາກເຮົາໄປແລ້ວ ແລະ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ລາວໄດ້ຖືກສັດຮ້າຍຈີກກິນເປັນຕ່ອນໆຢ່າງແນ່ນອນ”. ແລະ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາພໍ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນໜ້າລາວອີກເລີຍ. 29ຖ້າເຈົ້າເອົາລູກຄົນນີ້ໄປຈາກພໍ່ອີກ ແລະ ຖ້າມີອັນຕະລາຍເກີດຂຶ້ນກັບລາວ, ພວກເຈົ້າກໍຈະພາຫົວຫງອກຂອງພໍ່ລົງໄປສູ່ຂຸມຝັງສົບດ້ວຍຄວາມທຸກ’.

30“ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້, ຖ້າເດັກຊາຍບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບພວກຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍກັບຄືນໄປຫາພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ ແລະ ຖ້າພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍ ຜູ້ທີ່ຊີວິດຂອງເພິ່ນຜູກພັນກັບຊີວິດຂອງເດັກຊາຍຄົນນີ້ຢ່າງໃກ້ຊິດ, 31ເຫັນວ່າເດັກຊາຍບໍ່ໄດ້ກັບໄປ, ເພິ່ນກໍຈະຕາຍ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານກໍຈະເຮັດໃຫ້ພໍ່ຂອງພວກຂ້ານ້ອຍຜູ້ຜົມຫງອກແລ້ວລົງສູ່ຂຸມຝັງສົບດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ. 32ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພຂອງນ້ອງຊາຍຕໍ່ພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍແລ້ວ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, ‘ພໍ່ເອີຍ, ຖ້າລູກບໍ່ສາມາດນຳເອົາລາວກັບຄືນມາຫາພໍ່ໄດ້, ລູກກໍຂໍແບກຮັບເອົາຄວາມຜິດຕໍ່ໜ້າພໍ່ຕະຫລອດຊີວິດຂອງລູກ!’

33“ແລ້ວບັດນີ້, ຂໍກະລຸນາໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຍັງຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນຂ້າທາດຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍແທນເດັກຊາຍນັ້ນດ້ວຍ ແລະ ຂໍກະລຸນາໃຫ້ເດັກຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ກັບຄືນເມືອພ້ອມກັບພວກອ້າຍຂອງລາວ. 34ຂ້ານ້ອຍຈະກັບຄືນໄປພົບພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າເດັກຊາຍຄົນນີ້ບໍ່ໄດ້ໄປກັບຂ້ານ້ອຍ? ຢ່າເລີຍ! ຢ່າໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ຈະເກີດກັບພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍເລີຍ”.

Populaire Bijbelverzen uit
ປະຖົມມະການ 44

Video voor ປະຖົມມະການ 44

Overzicht: Genesis 12-50

Bijbel:

ລາວ

Vertaling: ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່ - LCV