Второе послание к Тимофею 1:7

Սիրելի՛ բարեկամ, իսկ քո կյանքում հաճա՞խ են լինում վախի դրսևորումներ։ Դրանք, անշուշտ, շատ բազմազան կարող են լինել։ Ոմանք վախենում են միայնությունից, ոմանք հիվանդությունից, ոմանք մահից, ոմանք իրենց իսկ մտքերից․․․նմանատիպ վախերը փորձում են կառավարել մեր կյանքը՝ ազդելով որոշումներ մեր կայացնելու վճռականության վրա։ Ցանկացած վախից ազատագրում կա, աստվածաշնչյան ճշմարտությունը իր մեջ մի կարևոր հուշում է պարունակում․․․

Առանց հավատքի չկա փրկություն։ Իսկ փրկարար հավատքը միայն և միմիայն կարող է հիմնված լինել Տիրոջ փոխանցած ուսուցումների վրա, որոնք մեզ հասանելի են դառնում հե՛նց Աստվածաշնչի շնորհիվ։ Աստվածաշունչը բացարձակ ճշմարտության միակ Աղբյուրն է: Եթե որևէ մեկը իրեն հավատացյալ է համարում, ապա պետք է փափագ ունենա նմանվելու Տեր Հիսուսին։ Աստվածաշնչին հավատացող մարդը թույլ է տալիս Աստծու Խոսքը փոխակերպի իր միտքն ու վարքագծը, արժեհամակարգը: Աստվածաշունչն ընդունող մարդը դառնում է Աստծուն հոգով և ճշմարտությամբ երկրպագող աշակերտ։ Եթե մենք մեր որոշումները կայացնենք Աստծու կամքին համապատասխան, ապա մեզ սպասում են Տիրոջ օրհնություններն ու պարգևները։

Տեր Հիսուսի ուսուցանած նեղ դուռը և նեղ ճանապարհը սկսվում է ապաշխարությամբ և տևում է մինչև երկրային կյանքի ավարտը: Այն շատ նման է մարաթոնյան մրցավազքի: Ճիշտ սկսելը չի կարող ապահովել ավարտին հասնելը, նեղ ճանապարհն ընտրած հավատացյալները պետք է համապատասխան որակներ ունենան: Աստծու Հոգու ներբնակությունը հավատացյալի կյանքում իր հետ բերում է ազատություն, մխիթարություն, քաջություն, զգաստություն, ճիշտ պահին անհրաժեշտ զորություն, իմաստություն, աստվածավախություն, նշաններ ու հրաշքներ, հոգևոր իշխանություն և շատ ու շատ զորավոր օրհնություններ: Պետք է հասնել մինչև վերջ և ժառանգել Տեր Հիսուսի շնորհած փրկության օրհնյալ խոստումը։