Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ 2. Mose 23-ից

Կիսվել

Jie sellen mie, däm HARN junen Gott, deenen. Un ekj woa mienen Säajen opp jun Äten un jun Wota jäwen, un de Krankheiten von junt wajchhoolen. Kjeene Fru woat onfruchtboa bliewen mank junt, un kjeene woat eene Stelp lieden. Du woascht de volle Mot von diene Doag kjrieen.

Nu kjikjt! Ekj schekj mienen Enjel ver junt, daut dee no junt oppe Reis oppaussen woat, un junt en daut Launt nenn brinjen woat, daut ekj fa junt reed jemoakt hab.

Nu wan jie oppmoakjsom no daut horchen waut hee sajcht, un aules doonen woaren, waut ekj saj, dan woa ekj een Fient sennen fa june Fiend, un jäajen dee sennen, dee junt jäajenaun sent.

Lot die nich met eene Grupp metrieten, wan see ojjerajchtet plonen. Wan du ver däm Rechta zeijen deist, bliew bie de Woarheit, un lot die nich von de Meaheit äwafieren, daut orrajchte to doonen. Unjastett däm oamen ver daut Jerecht, nich bloos wiels hee oam es.

Du saust nich eenen faulschen Berecht jäwen. Paus opp daut du die nich latst metschlapen von eenem, soo daut du met waut aundret aus de volle Woarheit em Jerecht väakjemst.