Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ 2. Mose 15-ից

Կիսվել

Hee säd: Wan jie no däm HARN junen Gott krakjt horchen woaren, un daut doonen woaren, waut hee von junt velangt, un jie junt bemieejen woaren, daut to hoolen, waut hee junt väasajcht, dan woaren de Krankheiten, dee ekj äwa de Ägipta brocht, nich opp junt komen. Ekj sie de HAR. Ekj sie dee, dee junt jesunt moakt.

Met däm HARN sie ekj stoakj, wäajen däm HARN sinj ekj, de HAR haft mie jerat. Hee es mien Gott, un am well ekj preisen. Hee es mien Voda sien Gott; ekj woa am huach achten.

Woona von de Jetta es soo aus du, HAR? Wäm siene heilje Städ es soo groosoatich; wäa es soo harlich un soo to bewundren? Wäa deit soone Wunda?

Met truhoatje Leew leitst du daut Volkj, woont du friejemoakt hast; met diene Krauft wiests du an no dien heiljet Tus.

Aus see dan no eene Städ kjeemen, kunnen see daut Wota, waut doa wia, nich drinkjen, wiels daut soo betta wia. See nanden de Städ Mara, wiels daut Wota soo betta wia. Daut Volkj grumsaujd to Moses: Waut sell wie drinkjen? Un Moses roopt däm HARN aun un de HAR wees am een Stekj Holt, woont Moses dan em Wota nenn schmeet. Un daut Wota wort scheenet Wota. De HAR jeef an doa eene Ordnunk un een Jesaz un hee proowd an auf.