Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ 2. Mose 13-ից

Կիսվել

De HAR jinkj äwadach ver an en eene steile Wolkj, an dän Wajch to wiesen, un enne Nacht aus een steilet Fia, daut see Licht hauden. Soo kunnen see Dach un Nacht hinjawäajes sennen. De steile Wolkj bleef äwadach, dän tietäwa ver daut Volkj, un de Wolkj von Fia bleef doa enne Nacht.

Dan aus de Kjennich daut Volkj gonen leet, leid Gott an nich delenjd dän Wajch, dee derch de Filista äa Launt jeit, dee doa kjarta es. Gott säd: Daut kunn sennen daut daut Volkj oppjäwen woat, wan see sikj fa dän Kjrich enjsten. Dan kunnen see met eemol trigj no Ägipten gonen.

Doawäajen leid Gott daut Volkj bie een Omwajch, derch de Wiltnis, daut Schelpmäa opptoo. De Israeliten jinjen aula toop ut Ägipten rut, meist soo aus wan see toom Kjrich jinjen.