Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ اِنجیلِ مَتّی 24-ից

Կիսվել

شِرارَت اَنّی زیاد وونِه گه خِیلیایی محِبَت نِسبَت به هَمدیَر سَرد وونِه. ولی هر کس تا آخَر دَووم بیارِه، نِجات پیدا کِنِّه.

سَرآخَر وختی پادشاهی ای خَوَرِخِش دِشتِه دِنیایی آدَمِنی گوش بَرِسِه و دِشتِه قومیشون اونی جا خَوَردار بَوون، اونوَخت دِنیا به آخر رَسِنِه.

هَمینجور هَم جَنگی خَوَری اِشنُنِنی و جَنگی خَوَر شِمِه گوش رَسِنِه. ولی هَراسون نَووئین، چون هَینجور اِتِّفاق وِنِه دَکِفِه، ولی آخَرِ زَمونی دورِه حَلا نَرِسیِه.

قوما و مَملِکَتا علِیه هَم اِرِسِنِنِه و قَحطی و زِلزلِه جاهای مِختَلِف اِتِّفاق کَفِنِه. ولی دِشتِه هَینِن تَنیا شِرو بَزائَنی دَردِ مونِّه.

آسِمون و زَمین از بِین شونِه، ولی می گَب هیچ وَخت از بِین نَشونِه.

چون خِیلیا می اِسمی هَمرا اِنِنِه و گِنِنِه: ”مِن مَسیحِ موعودِمِه!“ و خِیلیارِه از راه به دَر کِنِنِه.

«اون موقِه شِمارِ دِشمَنِنی تَسلیم کِنِنِه تا شِکَنجِه ای بِن دَووئین و شِمارِ کِشِنِنِه. می اِسمی خاطری دِشتِه قومِن شِمِه جا بیزار وونِنِه. اون روزا خِیلیا شی ایمونِه از دَس دِنِنِه و هَمدیَرِ دِشمَنی تَسلیم کِنِنِه و هَمدیَری جا بیزار وونِنِه. خِیلیا اِنِنِه شِرِه پِیغَمبَر جا زَنِنِه و خِیلیارِه از راه به دَر کِنِنِه.

عیسی جِواب هادا: «مِواظِب ووئین کَسی شِمارِ از راه به دَر نَکِنِه.

پَس شِما هَم حاضِر ووئین، چون اِنسونی ریکا وختی اِنِه گه وی انتظارِ نارِنی.

پَس ویشار ووئین، چون نَئونِنی شِمِه خِداوند چه روزی اِنِه.

«بِجز پیر هیچکی هون روز و ساعتِ نَئونِّه، حتّی ریکا و آسِمونی فِرِشتِگون هَم خَوَردار نینِه.

چون خِیلیا اِنِنِه و دِردِرو اِدِّعا کِنِنِه گه اَما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی، و گَت گَتِه مُعجِزِه و کارای عَجیب هَم کِنِنِه تا اگه بَوو حتّی انتخاب بَوِه ایشونِ هَم گِمراه هاکِنِن.

اِنسونی ریکائی بیموئَن دِرِس نوحی روزگاری تَرا هَسِّه. روزایِ پِش از کِلاک، مَردِن خاردِنِه و نوش کِردِنِه و زَن وَردِنِه و شی کِردِنِه. تا هَینگه نوح کَشتی ای دِلِه بوردِه و نَئونِسِنِه چی پیش اِنِه. تا هَینگه کِلاک بیمو و دِشتِه شی هَمرا بَوِردِه. اِنسونی ریکائی بیموئَن هَم هَینجور هَسِّه.