Աստվածաշնչի հայտնի հատվածներ Romanë 10-ից

Կիսվել

Sepse ndë mollojiç me gojë tënde Zotnë Iisunë, e të besoç që Perndia e ngjalli atë nga të vdekuritë me zëmërë tënde, do të soseç.

Sepse me zëmërë besonetë për të drejtë, e me gojë thuhetë për të shpëtuarë.

Besa ësht’ adha nga të digjuaritë, e të digjuaritë bënetë prej fjalësë Perndisë.

Sepse thotë karta: Çdo njeri që të besojë mbë të, do të mos turpëronetë. Sepse nukë ka të shquarë Çifutit, a Elinit. Sepse ai vetë është Zot i së gjithëvet, i pasurë për gjith’ ata që e thërresënë atë. Sepse cilido që të thërresë ëmërin’ e Zotit, do të shpëtojë.

E qish do të dhidhaksjënë ndë mos qofinë dërguarë? Sikundr’ është shkruarë: Sa janë të bukura këmbët’ e ature që vangjelisjënë haberet’ e paqit, e që vangjelisjënë haberet’ e së miravet.

Ma qish do të thërresënë një që nukë kanë besuarë mbë të? E qish do të besojënë atë që s’kanë digjuarë? E qish do të digjojënë pa qënë dhidhahu?

Sepse sosëjë e nomit është Krishti, mbë të dhënë të drejtë nde cilido që beson.