Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan ئنجیل مەتا 19

Pataje

وەلێ عیسا نوڕیه پێان و وەت: «ئیه ئەڕا ئنسان مەحاڵه، وەلێ ئەڕا خودا گشت چشتێگ بود.»

جا ئەوانه دی دو نێن، بەڵکەم یەێ تەنن. جا ئەو چشته که خودا داسه قێ یەکەو، ئایەم نەبایه جیاێەو بکێ.»

عیسا جواو دا: «مەر وەناو تەورات نەخوەنینه ئەیو که جهان وه دی هاورد وه سەرەتا ”ئیانه پیا و ژن وه دی هاورد.“ جا وەت: ”وه ئی بونه، پیا داڵگ و باوگ خوەێ هیلێده جێ، لچکێیه ژنەگەێ و ئەو دو نەفەره بونه یەێ جەسه.“

وەلێ عیسا وەت: «بیلن مناڵیل بانه ئەڕا لاێ مه؛ نوایان مەگرن، چوینکه پادشایی ئاسمان هن ئیجور کەسیلێگه.»

وەلێ قێر فرەێگ که یەکمینن، بونه ئاخر و ئاخریەگان بونه یەکم!

هەر کەیش وەبونەێ ناو مه ماڵ یا برا یا خویشک یا داڵگ یا باوگ یا مناڵ یا ماڵ موڵک خوەێ بیلیده جێ، سەد ئەوقره پەێا کەی و زنەیی ئەبەدی وه میراتی بی.

عیسا فەرمایش کرد: «ئەگەر تواێ کامڵ بویدن، بچو هەر چی ديری بفروش و پویلەگەێ بیه کەمدەسیل که وەناو ئاسمان گەنج وه دەس تیەرێ. ئمجا بەو بکەفه شونم.»

عیسا وەپێ وەت: «ئەڕا له باوەت خاسێ له لێم پرسید؟ تەنیا یەکیگ خاسه. ئەگەر تواێ بچیده ناو زنەیی ئەبەدی حوکمەگان شەریعەت وه جا بار.»

وه دواره وەپێدان ئویشم، ڕەد بوین شتر له کونای دەرزی ئاسانترە له ڕێ پەێا کردن دەوڵەمەنێگ وەناو پادشایی خودا.»

وەپێدان ئویشم، هەر کەس ژنەگەێ بێجگه ئەڕا خیزی تەڵاق بێی و ژنێگ تر بخوازێ، ئەوه داوانپێسی کردێه.»

ئمجا عیسا وه شاگردەگانێ وەت: «وه ڕاسی، وەپێدان ئویشم، ڕێ پەێا کردن دەوڵەمەنیل وه پادشایی ئاسمان چەنێ سەخته!