Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o 2. Mose 2

Rhanna

Gott hieed äa stänen, un hee docht aun sienen Bunt met Abraham, met Isaak, un met Jakob. Gott sach sikj daut met de Israeliten aun, un hee kjemmad sikj om an.

No eene lenjre Tiet, storf de Kjennich en Ägipten. De Israeliten worden jekjwält, daut see ständen, un see roopten no Help. Un Gott hieed an roopen en äare Kwol.

Aus daut Kjint groot jenuach wia, brocht see däm Kjennich siene Dochta däm wada. Dee neem dän Jung han aus äaren Sän. Un see nand am Moses: Wäajen, säd see, ekj am utem Wota hoof.

Aus de Mutta kjeem, säd däm Kjennich siene Dochta to ar: Nemm dit Kjint un besorj daut fa mie. Ekj woa die doafäa betolen. See neem daut un besorjd am.

Nu kjeem däm Kjennich siene Dochta no däm Riefa sikj to boden, un äare Deena jinjen opp daut Launt delenjd däm Riefa. See sach dän Korf mank daut Schelp un schekjt eene Mejal, dän to holen.

Aus Moses oppjewossen wia, jinkj hee eenen Dach doa, wua eena von siene Staum Breeda wia, un hee sach, woo schwoa dee daut hauden. Un hee sach uk, daut een Ägipta eenen Hebräa, eenen von Moses siene Staumbreeda, schluach. Hee kjikjt noch han un häa, un aus hee kjeenem sach, schluach hee dän Ägipta doot, un veschoawd am em Saunt.