نامه، مسیحیونِ عبرانی نِژادِ وِسه 10
10
مَسیحِ قِروونی بَیِّن اَت کش همیشه وِسه
1چوون شَریعَت فِقَط آیندهِ خوارِ چیائه سایه ئه، نا اونائه واقعی شکل. اینِ وِسه، هیچ وَخت نَتونده اون قرونیهائه هِمراه که هر سال این طی پیشکش بونه، اونایی که پرسشِ وِسه نزیک اِنِنه ره کامل هاکانه. 2وگرنه مگه وِشونِ قِروونیِ پیشکَش هاکاردِن قطع نَبونِسه؟ چوون اونایی که پَرَسِش کاندِنه اَت کَش پاک بونِسِنه و دییه شه ره گِناهکار نَدونِسِنه. 3ولی اون قِروونی ها هر سال گِناهونِ یاد یارنِنه، 4چوون محالِ گوها و بِزهائه خون، گِناهونِ پاک هاکانه.
5اینِ وِسه، مووقه ای که مَسیح این دِنیائه دِله بییَمو، بااوته:
«تِ قِروونی و هَدیه نِخواسی،
بلکه یِتا تَن مِ وِسه فِراهم هاکاردی.
6تِ اینِ جِم کیف نَکاردی که تِ وِسه تِمام سوزِ قِروونی ها و گِناهِ قِروونی ها ره بیارِن.
7پَس بااوتِمه: ”هارِش! مِن اِمبه،
تا تِ اِراده ره بهجا بیارِم، اِی خِدا؛
هَمون طی که طومارِ کتابِ دِله مِ خَوِری بَنوِشته بَییه»
8بعد اونی که گانه: «تِ قِروونی و هَدیه و تِموم سوزِ قِروونی ها و گِناهِ قِروونی ها ره نِخواسی و اونائه جِم کیف نَکاردی»، هر چَن که اونا طِبق شَریعَت پیشکَش بونِسِنه. 9بعد گانه: «هارِش! مِن اِمبه تا تِ خواسه ره بهجا بیارِم.» وه اَوِّلی ره باطل کانده تا دوِّمی ره برقِرار هاکانه. 10اِما عیسیِ مَسیحِ تَنِ قِروونی هاکاردِنِ طَریقِ جِم، اَت کَش همیشه وِسه، وه وِسه وَقف بَیمی.
11هر کاهِن، هر روز خدمِتِ وِسه بِلِند بونه و هَمون قِروونی ها ره که هیچ وَخت نَتوندِنه گِناهونِ پاک هاکانِن، هَمِش پیشکَش کانده. 12ولی مَسیح بعد از اون که یِتا قِروونی گِناهونِ خاطِری همیشهِ وِسه پیشکَش هاکارده، خِدائه راسِ دَسِ وَر هِنیشته. 13از اون مووقه، اِنتِظار کَشِنه که وه دِشمنون وه لینگِ بِنِ کرسی بَووِن، 14چوون یِتا قروونیِ هِمراه، اونایی که وَقف بونِنه ره همیشهِ وِسه کامل هاکارده.
15روحالقدس هم اِما ره یِتا گِواهی دِنه. اَوِّل گانه:
16«خِداوند گانه،
این اون عَهدیِ که بعد از اون روزا وِشونِ هِمراه وَندِمبه.
شه شَریعتِ وِشونِ دلهائه دِله اییِلمه،
و وِشونِ فکرائه سَر نِویسِمبه.»
17بعد اَی گانه:
«وِشونِ گِناهون و شَرورِ کارا ره
دییه هیچ وَخت شهیاد نیارمه.»
18اونجه که وِشونِ بَخشش دَره، دییه گِناهِ وِسه قِروونی پیشکش هاکاردِن احتیاج نییه.
کامل ایمون
19پَس ای بِرارون، از اونجه که خاطِر جمع هَسیمی که عیسیِ خونِ طریق تومبی قدس الاقداسِ دِله بوریم، 20یِتا تازه و زنده راهِ طریق که وه، اون پردهِ میون یعنی وه تَن، اَمه وِسه واز هاکارده، 21و از اونجه که یِتا کاهِنِ اَعظِم خِدائه سِرهِ سَر دارمی، 22بِئین یِتا راسِ دِل و کاملِ ایمونِ هِمراه، خِدا ره نزیک بَوویم و شه دلها ره بَدِ وجدانِ جِم پاک هاکانیم و شه تَن ها ره پاکِ اوهِ هِمراه بَشوریم. 23بِئین بدون اینکه شک هاکانیم، اون امیدی که اونِ اِعتراف هاکاردیمی ره قایم بِچَسبیم، چوون اونی که وَعده هِدا وِفادارِ. 24بِئین این فکر دِله دَوویم که چی طی هَمدییه ره تَشویق هاکانیم تا مِحَبَّت هاکانیم و خوارِ کارا اِنجام هادیم. 25جَمع بیِّنِ جِم هَمدییهِ هِمراه دَس نَکِشیم، هَمون طی که بَعضیائه وِسه عادِت بَییه، بلکه ویشتِر هَمدییه ره تَشویق هاکانیم - بخصوص اَلان که ویندِنی اون روز، یعنی خِداوند عیسیِ بَردَگِردِسِنِ روز، همین طی دَره نزیک بونه.
26چوون اگه بعد از اون که حَییقَتِ بِشناسیمی، عمداً این طی گِناه هاکانیم، دییه گِناهونِ وِسه هیچ قِروونی ای به جا نَموندِنه؛ 27اونچی که به جا موندِنه، تَرسِ هِمراه اِنتِظار بَکِشییَن، مجازات و یِتا گَتِ تَشِ که خِدائه دِشمنونِ بَلعِنه . 28هر کی که موسیِ شَریعتِ رَد کارده، دِ یا سه تا شاهدِ گِواهیِ هِمراه، بی رحمیِ هِمراه بَکوشته بونِسه. 29شِما گَمون کاندینی وه حَق، که خِدائه ریکا ره لینگِ لو بَییته، و اون عَهدِ خون که وه وِسه وَقف بَییه ره بی حِرمتی هاکارده و فیضِ روحِ بی عزّت هاکارده، چه بدترِ مجازاتی وه سَر اِنه؟ 30چوون اِما اون کِسی که اینِ بااوته ره اِشناسِمبی: «تقاص مِ وِسه هَسه؛ مِن سزا دِمبه،» و اَی هم بااوته: «خِداوند شه قومِ داوِری کانده.» 31زنده خِدائه دَس دَکِتِن، چَنده تَرس دارنه.
32ولی اون قدیمِ روزا ره شه یاد بیارین، اون مووقه که تازه نورانی بَییه بینی؛ شِما یِتا سختِ مبارزهِ دِله، عِذابِ هِمراه طاقت بیاردینی. 33بَعضی وختا همهِ چِشِ پَلی، فحش خواردینی و عِذاب کَشینی و بَعضی وختا کِسایی دوش به دوش اِیست هاکارده بینی که وِشونِ هِمراه این طی رِفتار بونِسه. 34چوون شِما اونایی هِمراه که زِندونِ دِله دَینه، همدردی کاردینی و اون مووقه که شِمه مال و مِنالِ غارِت کاردِنه خِشالیِ هِمراه قبول کاردینی، چوون شِما شه دونِسِنی یِتا بهترِ مال و مِنالِ صاحابِنی که تا اَبد موندِنه.
35پَس شه اطمینانِ جِم دَس نَکِشین، چوون یِتا گَتِ پاداش شه دِمبال دارنه. 36چوون شِما احتیاج دارنِنی که طاقت بیارین تا اون مووقه که خِدائه خواسه ره به جا یارنِنی، اونچی که وَعده هِدا بَیّه ره به دَس بیارین. 37چوون
«یه مدِّت دییه، وه که قِرارِ بِیّه، اِنه
و دیر نَکانده.
38ولی مِ صالح آدِم
ایمونِ هِمراه زندگی کانده.
و اگه مِ جِم شه دیمِ بَردِگاردِنه،
مِ جان اون آدِمِ جِم راضی نَبونه.»
39ولی اِما کِسایی جِم نیمی که بَرگِردِنِنه و هِلاک بونِنه، بلکه اونائه جِم هَسیمی که ایمون دارنِنه و شه جانِ حِفظ کاندِنه.
S'ha seleccionat:
نامه، مسیحیونِ عبرانی نِژادِ وِسه 10: EMB
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
@2024 Korpu Company