پِطرُسِ اوّلین نامه 4
4
خِدائه فیضِ ناظرون
1پَس از اونجه که مَسیح جِسمِ دِله عِذاب بَکِشیه، شِما هم، شه ره این طرزِ فِکرِ هِمراه حاضر و آماده هاکانین، چوون هر کس که جِسمِ دِله عذاب بَکِشیه، دییه گِناهِ هِمراه کاری نِدارنه. 2و بَقیهِ عمرِ جِسمِ دِله، نا آدِمی هِوا و هوسِ هِمراه، بلکه خِدائه ارادهِ دِله زندگی کانده. 3چوون که قدیم ندیما، هَمون اِندا شه عمرِ اون کارائه سَر بییِشتینی که خِدانشناسون کاردِنه. و شه زندگی ره بی عفتی و هِوا و هوس و مَستی و هرزگی و عیشِ نوش و شرم آورِ بِتپرسیِ هِمراه سَر هاکاردینی. 4اِسا که شِما این بی حدِّ حِسابِ هرزگیِ دِله وِشونِ هِمراه شَریک نَوونِنی، حیرونِنه و شِما ره فحش دِنِنه. 5ولی وه ره که آماده ئه تا زنده ها و مِرده ها ره داوِری هاکانه، حِساب پَس دِنِنه. 6چوون اینِ وِسه ئه که اِنجیل حَتّی اونایی که بَمِردِنه ره موعظه بَییه تا هر چَن جِسمِ دِله آدِمونِ هِمراه داوِری بَینه، ولی روحِ دِله هَمون طی که خِدا خوانه، زندگی هاکانِن.
7همه چیِ آخِر، نزیکِ؛ پَس شه دِعاهائه خاطِری هوشیار بوئین و شه دَمِ بَیرین. 8همه جِم مهمتر، هَمدییه ره جان و دِلِ هِمراه دوس دارین، چوون دوس داشتِن یَته خَله گِناهونِ پوشِندِنه. 9بدون این که غرغر هاکانین، هَمدییه ره مهمون هاکانین. 10و هر کِدوم از شِما طبقِ اون عطیه که بَییتِنی، هَمدییه ره خِدمِت هاکاردِنِ وِسه به کار بَیرین. یِتا خِادِمِ واری که خِدائه جورواجورِ فیضِ وِسه خِدمِت کانده 11هر کس گَب زَنده، خِداوندِ واری گَب بَزِنه؛ و هر کس که خِدمِت کانده، اون قِوَّتِ هِمراه که خِدا دِنه خِدمِت هاکانه، تا همه چیِ دِله، خِدا عیسی مَسیحِ طَریقِ جِم جِلال بَیره. جِلال و سلطَنِت تا اَبد و تا اَبد وه هِمراه دَووه. آمین.
مَسیحِ ایمون داشتنِ وِسه عِذاب بَکِشییَن
12ای عزیزون، این تشِ جِم که شِمه آزمود هاکاردِنِ وِسه شِمه میون دَکِته، تعجب نَکِنین، اِنگاری که یِتا عجیبِ چی شِمه سَر بییَمو. 13بلکه اینِ وِسه که مَسیحِ عِذاب هائه دِله شَریک بَینی، خِشال بوئین تا اون مووقه که وه جِلال دیار بَووه، شِما هم خِشالی هاکانین و شاد بوئین. 14اگه مَسیحِ اِسمِ خاطِری شِما ره فحش هادِن، خِشا به حال شِما، چوون جِلالِ روح که خِدائه روحِ شِمه سَرقِرار گِرنه . 15ولی اگه شِمه جِم یه نَفِر عِذاب کَشِنه، نَکِنه که قتل، دِزّی، شِرارت یا فضولیِ خاطِری بوئه. 16با این وجود، اگه مسیحی بییَنِ خاطِری عِذاب کَشِنه، شرمنده نَبوئه، بلکه اون اسمِ دِله خِدا ره جِلال هاده. 17چوون اونِ مووقه بَرِسیه که داوِری، خِدائه سِره جِم شِروع بَووه؛ و اگه اَمه هِمراه شِروع بونه، وِشونِ آخِرعاقِبت که خِدائه انجیلِ جِم اِطاعت نَکاندِنه، چی بونه؟ 18و
«اگه صالح آدِم، سختیِ هِمراه نِجات بَیره،
بی دینون و گناهکارونِ سَر چی اِنه؟»
19پَس کِسایی که خِدائه خواسِ هِمراه، عِذاب کَشِنِنه، وِنه شه جانها ره ’وِفادارِ خالقِ‘ بِسپارِن و خوارِ کارا ره اِدامه هادِن.
S'ha seleccionat:
پِطرُسِ اوّلین نامه 4: EMB
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
@2024 Korpu Company