غَلاطیان 3
3
صالِح بَووئن ایمونی هَمرا؟
1اِی نادونِ غَلاطیِن، کی شِمارِ جادو هاکِردِه؟ عیسی مَسیحی بَمِردَن اَنّی آشکار شِمارِ بُتِه بَوِه گه انگار وی شِمِه چِشی پِش مصلوب بَوِه. 2فقط خوایمِه هَینِه شِمِه جا دِنَّم: شریعتی اعمالی هَمرا خِدایی روحِ بَیتِنی یا ایمون به اونچی گه بِشنُسِنی ای هَمرا؟ 3شِما اَنّی نادونِنی؟ گه روحی هَمرا شِرو هاکِردِنی و اِسا خواینِنی جِسمی هَمرا کامِل بَووئین؟ 4مَگِه دِشتِه هون عذابارِه، بیخِدی تَحَمِل هاکِردنی؟ مَگِه هَینگه راساسی بیخِدی زحمت بَکِشی ووئین! 5اونیگه خِدایی روحِ شِمارِ دِنِه، و شِمِه میِن معجزات کِنِّه هَین کارِ شریعتی اعمالی هَمرا کِنِّه، یا ایمون به اونچی گه بِشنُسِنی ای هَمرا؟ 6هَمونجور گه ابراهیم «خِدارِه ایمون بیاردِه و هَین ویسِه صالحی بِشمارِس بَوِه.» 7پَس وینِنی اونانیگه ایمون دارِنِه ابراهیمی وَچیلنِه. 8و مِقدّسِ نِوِشتِه ها پِشتَر بَئیِه گه خِدا غیریهودیِنِ ایمونی خاطری صالح اِشمارنِه، هینِسِه، هون خَوَرِخِشِ ابراهیمِ اعلام هاکردِه و بُتِه «دِشتِه قومیشون تی طریقی جا بَرکَت گیرِنِه.» 9پَس اونانیگه ایمونِ تکیِه دارِنِه، ابراهیمی هَمرا، هون مَردِ ایمون، بَرکَت گیرِنِه.
10چون دِشتِه اونانیگه خواینِنِه شریعتی اعمالِ بِجا بیارِن، هَمه لَعنَتی بِن دَرِنِه، چون توراتی کیتابی دِلِه بَنوِشت بَوِه: «هر کی دِشتِه اونچی گه شریعتی کیتابی دِلِه بَنوِشت بَوِه رِه پایبَن نَووئه و اونانِه بِجا نیارِه، لعنت بَوو.» 11اِسا، مَعلومِ گه هیچکَس شریعَتی خاطری خِدایی وَر صالِح بِشمارِس نَوونِه، چون «صالح آدم ایمونی هَمرا زندگی کِنِّه.» 12ولی شریعَت ایمونی جا نیِه، بَلگی «اونیگه، اونانِه بِجا اُرنِه اونانی دِلِه زندگی کِنِّه.» 13اَمِه عوض مسیح لعنت بَوِه و هَینجوری اَمارِه شریعَتی لعنتی بِن آزاد هاکِردِه، چون توراتی دِلِه بَنوِشت بَوِه گه: «هر کی دار بَزِه بَوو، ملعونِ.» 14وی هَینجور هاکِردِه تا ابراهیمی بَرکَت، مَسیحْ عیسایی دِلِه، غیریهودیِنی نَصیب بَوون و تا اَما هون روح گه وَعده هادا بَوِه وِه رِه، ایمونی راهی جا بَیریم.
خِدایی وعده و شریعت
15اِی بِرارِن، بِلین روزمَرِه زندگی ای جا یَتِه مَثل بیارِم. هیچکَس نَتِنِّه یَتِه عهدِ گه آدمی رسمی هاکِرد وو رِه، باطل هاکِنِه یا یَچی اونِه اِضافِه هاکِنِه. 16اِسا، ابراهیم و وی نَسلِ وعده ها هادا بَوِه. نُنِه: «و نَسلها رِه،» جوریگه اِنگار خِیلیایی خَوَری ووئِه، بَلگی گِنِه «تی نَسلِ،» گه منظور مَسیحِ. 17خوایمِه هَینِه بُئِم گه: شریعت گه چارصد و سی سال بعد بیمو، هون عهدی گه خِدا پِشتر دَوَس وِه رِه باطل نَکِنِّه، جوریگه وَعدِه هیچ بَوو. 18چون اگه اِرث شریعَتی جا ووئه، دِ وعده ای جا نیِه؛ ولی خِدا اونِه وعده ای راهی جا ابراهیمِ هادا.
19پَس منظور شریعَتی جا چی وِه؟ شریعَت تقصیراتی خاطری زیاد بَوِه، هون هَم فقط تا موقِه ای گه هون ’نَسل‘ گه وَعدِه اِشارِه کِردِه، بیِه. شریعَت فِرشتِگونی طریق و یَتِه واسطه گری دَسی طریق برقرار بَوِه. 20اِسا هیچ واسطه گری فقط یَه طرفی نماینده نیِه، ولی خِدا یَتّائِه.
21پَس مَگِه شریعَت خِدایی وعدِه هایی ضِدِ؟ اَصلاً! چون اگه شریعتی هادا بَوِه وِه گه بَتِنِسِه زندگی هادِه، پس راساسی صالحی هَم شریعتی راهی جا بِدَس ایمو. 22ولی مِقدَّسِ نِوِشتِه ها اعلام هاکِردِه گه هَمه گِناهی دِلِه اَسیرِنِه، تا هون وعده گه عیسی مسیحی ایمونی راهی جائه، اونانیگه ایمون بیاردِنِه رِه هادا بَوو.
23اَما، پِش از ایمونی بیموئَن شریعتی تسلّطی بِن اسیر وِمی و تا ایمونی ظاهر بَووئن زیندونی دِلِه اَمارِه داشتِنِه. 24پَس تا موقِه ای گه مَسیح بیِه شریعَت اَمِه سَرپَرس بَوِه، و ایمونی هَمرا صالِح بِشمارِس بَوِمی. 25ولی اِسا گه ایمون بیمو، دِ هون سَرپَرسی دَسی بِن دَنیمی.
26چون مَسیحْ عیسایی دِلِه، شِما هَمه ایمونی خاطری، خِدایی ریک ریکانی. 27چونگه شِما هَمه گه مَسیحی دِلِه تعمید بَیتِنی، مَسیحِ شی تَن دَکِردنی. 28دِ نا یهودی معنی دارنِه نا یونانی، نا نوکر نا آزاد، نا مَردی نا زَنا، چون شِما هَمه مَسیحْ عیسایی دِلِه یَتّانی. 29و اگه شِما مَسیحی سِه هَسّنی، پَس ابراهیمی نَسلِنی و طبقِ وَعده، وارِثین هَم هَسِّنی.
S'ha seleccionat:
غَلاطیان 3: WMB
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
@ 2024 Korpu Company