رومیُون 7
7
آزاد بودِن اَ شریعت
1یا ای کاکائُن، مگه نادونین؟ - چونکه با کسونی گَپ اَزدَم که شریعتُ اَدونِن - که شریعت فَکَه تا زَمُنی به یه آدم حکم اَکُنت که اُ آدم زنده اَن؟ 2چونکه، طِبکِ شریعت، یه زن شو دار تا موکعی که شویی زنده اَن مال شوشِن. ولی اگه شویی بِمِرِت اُ زن اَ تعهد شرعی که به شوخو ایشَه آزاد اِبو. 3پَ اگه زن موکعی که شوش زندهاَن، وا یه مَرد دگه زندگی بُکنت، زناکار وا حساب اَتات. ولی اگه شویی بِمِرِت زن اَ اُ شریعت آزادِن، و اگه یه شو دگه بِگِنت زناکار نَن.
4پَ همیطوَم ای کاکائُنُم، شما هم اَ طریق بدنِ مسیح نسبت به شریعت مُردِین تا مال یکی دگه بَشین، یعنی مال همو که اَ مُردَئُن زنده بودِن، تا ما بِی خدا ثمر بیاریم. 5چون اُ موکَع که ما زیر سلطه جسم زندگی ماکِه، هوا و هوسوی گناه آلودمُ که شریعت سُکِشُ شَکِه، توو عضوئُوی ما کار شاکِه تا بِی مرگ ثمر بیاریم. 6ولی الان، ما اَ شریعت آزاد بودِیم و نسبت به اُ چیزی که به ما توو اسیری ایگُناشته، مُردِیم تا ایطوکا توو راه جدید روح خدا، خذمت بُکنیم، نه فَکَه توی راه کِدیمی یه نوشته.
شریعت و گناه
7پَ چه بِگِیم؟ یعنی شریعت گناهِن؟ ابداً! ولی اگه شریعت نَهَستَه، اُمنادونست گناه چِن. چون اگه شریعت اینَگُفتَه: «طمع مَکُن»، اُمنادونست طمع کِردِن چِن. 8ولی گناه اَ طریق ایی حکمِ شریعت، فرصت پیدا ایکه تا توو مه همه طور طمعیُ به بار بیارِه. به چه که جدا اَ شریعت، گناه مُردِن. 9زَمُنی مه جدا اَ شریعتْ زنده هَستَرُم ولی وختی حکم شریعت هُند، گناه زنده بو و مه مُردُم. 10همو حکمی که وعدۀ زندگی ایدا باعث مرگ مه بو. 11چونکه گناه اَ طریق حکم شریعت، فرصت پیدا ایکه به مه گول ایزَه و اَ طریق اُ به مه ایکُشت. 12پَ، شریعتْ مقدّسِن و حکمِ شریعت هم مقدّس و درست و خُبِن.
13پَ یعنی اُنچه که خُبِن، بِی مه باعث مرگ بو؟ ابداً! ایی گناهَه که اَ طریق اُنچه که خُبِن، در مه مرگُ به بار ایوا تا ایطوکا گناه، گناه بودِنی معلوم بَشِت، و اَ طریق حکم شریعت معلوم بَشِت که بدی گناه چِکَک بی حد و اندازن.
14چونکه ما اَدونیم که شریعت روحانین، ولی مه جسمانیُم و مثه یه برده به گناه فروخته بودَم. 15به چه که مه نافهمُم چه اَکِردَم، چون کاریُ که مَوات ناکُنُم بلکه همو کاریُ اَکُنُم که ازش بیزارُم. 16حالا اگه کاری که اُمناوا ئو اَنجُم اَدَم، پَ کبول اَکُنُم که شریعت خُبِن. 17پَ حالا، دگه مه نَهُم که ایی کارُ اَنجُم اَدَم، بلکه گناهی که در مه ساکنِن ایی کار اَنجُم اَدِت. 18چونکه اَدونُم که هیچ چیز خُبی در مه، یعنی در جسمُم ساکن نین. به چه که مه مَوات اُنچه که درستِنُ اَنجُم هادَم ولی توان اَنجُم دادنی اُمنی. 19چون اُ کار خُبُ که مَوات، اَنجُم نادَم، بلکه کار بدی که اُمناوا ئو، مرتب اَنجُم اَدَم. 20حالا اگه کاریُ اَنجُم اَدَم که اُمناوا، پَ دگه مه نَهُم که اُ رو اَنجُم اَدَم بلکه گناهی که در مه ساکنِن اُ رو اَنجُم اَدِت.
21پَ به ایی قانون اَرِسُم که وختی مَوات کار خُب بُکنُم، بدی دَمِ دَسُمِن. 22به چه که مه توو باطن خو اَ شریعت خدا، کیف اَکُنُم، 23ولی یه قانون دگه ای توو عضوئُوی خوم اَگینُم که با شریعتی که عکلُم کبولی اَکُنت جنگ اَکُنت و به مه اسیر قانون گناهی اَکُنت که توو عضوئُوی مه ساکنِن. 24وُی که چِکَک بدبختُم! کِن که بِی مه اَ ایی بدن مرگ آزاد بُکنت؟ 25شُکر خدا اَ طریق خداوندمُ عیسی مسیح!
پَ، مه خوم وا عکلُم شریعت خدائو خذمت اَکُنُم ولی وا جسمُم قانون گناهُ خذمت اَکُنُم.
S'ha seleccionat:
رومیُون 7: PES
Subratllat
Comparteix
Compara
Copia
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
©️2024 Korpu Company