Daniela 6

6
Daniel w lwiej jamie
1A Dariusz#6:1 Dariusz, aram. דָּרְיָוֶשׁ (darjawesz), od spers. Darayawa(h)usz, ak. Dariyawusz, czyli: wspierający (l. podtrzymujący) dobro, dobrodziej. SP mówi o trzech osobach o tym imieniu: (1) Dariusz Med, Dn 6:1; 9:1; 11:1 (539-536 r. p. Chr.). Brak na razie danych na jego temat. Być może chodzi o jednego z dowódców Cyrusa, Gobriasza (Gubaru l. Ugbaru, spers. Gaubaruwa), który zdobył Babilon dla Persów i rządził w imieniu Cyrusa. Jako namiestnik prowincji Gutium mógł być uznany za Meda. Flawiusz uważa, że był to Cyaxares II, teść Cyrusa. (2) Dariusz I (522-486 r. p. Chr.), zob. Ezd 4:5; 5:5-7; 6:1-12; Ag 1:1, 15; 2:10; Za 1:1, 7; 7:1; (3) Dariusz Pers (הַפַּרְסִי) II (424-404 r. p. Chr.) zob. Ne 12:22. Med#6:1 Być może zarchaizowane określenie Achemenidów? objął królestwo,#Iz 13:17; 21:2; Jr 51:11, 28 mając sześćdziesiąt dwa lata. 2Dariusz uznał za właściwe i powołał nad królestwem stu dwudziestu satrapów,#6:2 satrapa, aram. אֲחַשְׁדַּרְפַּן (achaszdarpan). którzy mieli być nad całym królestwem. 3Nad nimi [ustanowił] trzech ministrów,#6:3 minister, aram. סָרַךְ (sarach), l. zwierzchnik, nadzorca. z których jednym był Daniel, przed którymi satrapowie ci mieli zdawać sprawę, aby król nie ponosił szkody.#6:3 Tzn. finansowej, militarnej i politycznej. 4Wtedy [też okazało się], że Daniel wyróżniał się wśród ministrów i satrapów, ponieważ był w nim nadzwyczajny duch, i król zamierzał ustanowić go nad całym królestwem.
5Wówczas ministrowie i satrapowie szukali, by znaleźć po stronie królestwa powód [do skargi] przeciwko Danielowi, lecz żadnego powodu [do skargi] ani zepsucia#6:5 zepsucia, aram. שְׁחִיתָה (szechita), skorumpowania. nie mogli znaleźć, ponieważ był on godny zaufania i żadnego zaniedbania ani zepsucia nie dało się znaleźć.
6Wtedy ludzie ci powiedzieli: Nie znajdziemy u tego Daniela żadnego powodu [do skargi], chyba że znajdziemy przeciwko niemu [coś, co łączy się] z prawem jego Boga. 7Wtedy ci ministrowie i satrapowie [zgodnie] stłoczyli się u króla i tak odezwali się do niego: Królu Dariuszu, żyj na wieki! 8Uzgodnili wszyscy ministrowie królestwa, namiestnicy, satrapowie, doradcy i zarządcy, aby wydać zarządzenie królewskie i zatwierdzić nakaz, że każdy, kto by w ciągu trzydziestu dni składał prośbę do jakiegokolwiek boga lub człowieka oprócz ciebie, królu, będzie wrzucony do lwiej jamy. 9Teraz więc, królu, wydaj taki nakaz i sporządź#6:9 Lub: podpisz pismo. pismo, które nie może być zmienione według prawa Medów i Persów, które nie przemija.#Est 1:19 10Wobec tego król sporządził pismo i nakaz.
11A Daniel, gdy dowiedział się, że sporządzono takie pismo, udał się do swojego domu, a okna [były] dla niego otwarte w jego górnej komnacie od strony Jerozolimy, i trzy razy dziennie klękał on na swe kolana i modlił się,#1Krl 8:48; Ps 55:18 i uwielbiał swojego Boga, tak jak czynił przedtem. 12Wtem stłoczyli się ci ludzie i zastali Daniela modlącego się i szukającego łaski u swojego Boga. 13Następnie zbliżyli się i powiedzieli wobec króla w związku z nakazem królewskim:#6:13 w związku z nakazem królewskim: słów tych brak w: G S. Czy nie sporządziłeś nakazu, że każdy, kto by w ciągu trzydziestu dni prosił o cokolwiek jakiegokolwiek boga lub człowieka oprócz ciebie, królu, będzie wrzucony do lwiej jamy? Król odezwał się i powiedział: Prawdziwa to rzecz zgodnie z prawem Medów i Persów, które nie przemija. 14Wtedy odezwali się i powiedzieli wobec króla: Daniel, który jest z wygnańców judzkich,#6:14 Lub: synów wygnania. nie zważa na ciebie, królu, na rozkaz i na nakaz, który sporządziłeś, i trzy razy dziennie zanosi swoje prośby.
15Wtedy, gdy król usłyszał te słowa, bardzo mu się to nie podobało. I skierował swe myśli na Daniela, aby go wybawić, i aż do zachodu słońca walczył, żeby go uratować. 16Wtedy ci ludzie stłoczyli się u króla i powiedzieli do króla: Wiedz, królu, że według prawa Medów i Persów każdy nakaz lub przepis, który król ustanawia, jest niezmienny. 17Wtedy król powiedział, aby przyprowadzono Daniela i wrzucono go do lwiej jamy. Odezwał się król i powiedział do Daniela: Twój Bóg, którego nieustannie czcisz, wyratuje cię! 18Po czym przyniesiono jeden kamień i położono go na otworze jamy, i opieczętował go król swoim sygnetem i sygnetami swoich dostojników, aby sprawa Daniela nie uległa zmianie.
19Potem król udał się do swojego pałacu i spędził noc na poście, nie sprowadzono do niego tancerek,#6:19 tancerek, aram. דַחֲוָן (dachawan), lp דַּחֲוָה (dachawaʰ): zn. niepewne. Inne: muzyki, nałożnic (aram. לְחֵנָה, zob. Dn 5:2), kobiet (od דחה, pchać, por. arab. określenie kobiety), stołów, jedzenia. a sen go odbiegł. 20Potem król wstał bardzo wcześnie rano o świcie i [zaniepokojony] śpiesznie poszedł do lwiej jamy. 21A gdy zbliżył się do jamy, do Daniela, smutnym głosem zawołał, odezwał się król do Daniela i powiedział: Danielu, sługo Boga żywego! Czy twój Bóg, którego nieustannie czcisz, zdołał cię wybawić od lwów? 22Wtedy Daniel przemówił do króla: Królu, żyj na wieki! 23Mój Bóg posłał swojego anioła i zamknął paszcze lwów, i nie wyrządziły mi szkody, gdyż przed Nim okazała się moja niewinność. Owszem, również przed tobą, królu, żadnego przestępstwa nie popełniłem. 24Wtedy król ucieszył się bardzo z jego [powodu] i powiedział, aby wyciągnąć Daniela z jamy. I Daniel został wyciągnięty z jamy, i nie znaleziono na nim żadnego uszkodzenia, gdyż ufał swojemu Bogu.
25Powiedział też król, aby przyprowadzono tych ludzi, którzy złośliwie oskarżali#6:25 Idiom: którzy pożerali kawałki Daniela, aram. דִּי־אֲכַלוּ קַרְצוֹהִי דִּי דָנִיֵּאל. Daniela, i wrzucono ich#6:25 Wg G: Wówczas tych dwóch ludzi, którzy świadczyli przeciwko Danielowi, ich i ich żony, i ich dzieci rzucono lwom, τότε οἱ δύο ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ καταμαρτυρήσαντες τοῦ Δανιηλ αὐτοὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐρρίφησαν τοῖς λέουσι. do lwiej jamy – ich samych, ich dzieci i ich żony, a zanim dosięgnęli dna jamy, lwy rzuciły się na nich i pokruszyły wszystkie ich kości.
26Potem król Dariusz napisał do wszystkich ludów, narodów i języków mieszkających na całej ziemi:
Pokój niech wam się pomnaża!
27Został przeze mnie ustanowiony przepis, że na całym obszarze mojego królestwa należy drżeć i bać się Boga Daniela.
On bowiem jest Bogiem żywym
i trwa na wieki,
a Jego królestwo jest niezniszczalne
i władza Jego – do końca.
28On wybawia i ratuje,
i czyni znaki i cuda
na niebie i na ziemi.
[On jest też tym], który wyratował
Daniela z mocy#6:28 Idiom: z ręki lwów; lub: z lwich łap. lwów.
29I Danielowi wiodło się [dobrze] za panowania Dariusza i#6:29 Być może zn. eksplikatywne (epegzegetyczne), tzn.: Danielowi natomiast wiodło się za panowania Dariusza, czyli za panowania Cyrusa, Persa. Historycznie rzecz biorąc, może chodzić o Gubaru lub Kambyzesa, syna Cyrusa. za panowania Cyrusa,#2Krn 36:22-23; Ezd 1:1-3#6:29 Cyrus, aram. כּוֹרֶשׁ (koresz), pers. Kurusz, bab. urasz, egip. Kawarusza: pasterz. Cyrus II Wielki, król Persji (559-529 r. p. Chr.) i Babilonu od 539 r. p. Chr. Zob. Iz 44:28; 45:1; Ezd 1:1-7; 3:7; 4:3-5; 5:13-17; 6:3-14; 2Krn 36:22; Dn 1:21; 6:29; 10:1. Persa.

S'ha seleccionat:

Daniela 6: SNPD4

Subratllat

Copia

Compara

Comparteix

None

Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió