प्रकाशितवाक्य 6
6
पैली मोर-चिट्टे घोड़े उपर सवार
1आऊँ पी के दिखया के मेम्ने ओनें सत्तें मोरां बिचा एक गी खोलया; ते ओनें चोने प्राणियें बिचा एक दा गर्जन जेया शब्द सुनया, “आ!” 2आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक सफेद कोड़े ऐ, ते उस्स दा सवार तनुष लेते दे ऐ; ते उसी एक मुकुट दिता गीया, ते ओ जय करदा निकलया के ओर बी जय आसल कर।
दुई मोर-योद्द
3जेस ले उस्स ने दुई मोर खोली, ते आऊँ दुए प्राणी गी ए आखदे सुनया, “आ!” 4पी एक ओर कोड़ा निकलया जेहड़ा लाल रंग दा हा; ओदे सवार गी ए आक्क दिता गीया के तरती उप्परा मेल चुकी लै, तां जे लोग एक दुए दी अत्या करन; ते उसी एक बड़ी तलवार दिती गई।
त्रिया मोर-काल
5जेस ले उस्स ने त्रिया मोर खोली, ते आऊँ त्रिये प्राणी गी ए आखदे सुनया, “आ!” आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक काला कोड़ा ऐ, ते ओदे सवार दे हत्थे च एक त्रकड़ी ऐ; 6ते आऊँ ओनें चोने प्राणियें बिचा एक शब्द ए आखदे सुनया, “दीनार दा सेर उपर कनक, ते दीनार दा त्रै सेर जौ, लेकन तेल ते अंगुरें दा रस दा नुस्कान नी करयो।”
चौथी मोर-मौत
7जेस ले उस्स ने चौथी मोर खोली, ते आऊँ चौथे प्राणी दा शब्द ए आखदे सुनया, “आ!” 8आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक पिला जेया कोड़ा ऐ; ते ओदे सवार दा नां मौत ऐ, ते नरक ओदे पिछें-पिछें ऐ; ते उनेंगी तरती दी एक चौथाई उपर ए आक्क दिता गीया के तलवार, ते अकाल, ते मरी, ते तरती दे जंगल दे जानबर इंदे रहें लोकें गी मारी देंन।
पंज्मी मोर-शीद
9जेस ले उस्स ने पंजमी मोर खोली, ते आऊँ बेदी दे थलै उंदे प्राणें गी दिखया, जेड़े परमेसर दे वचन दे कारन ते उस्स गुआई दे कारन जेकी उनै दिती हे मारी दिते गै हे। 10उनै बड्डे शब्द कन्ने पकारीयै आखया, “ए स्वामी, ए पवित्र ते सचाई; तू कदों तकर न्याय नेई करग? ते तरती दे रोने आलें कन्ने साड़े खून दा बदला कदों तकर नेई लैगा?” 11उंदे बिचा अर एक गी सफेद कपड़ा दिता गीया, ते उंदे कन्ने गलाया गीया के ओर थोड़ी देर बसां करो, जेस ले तकर के थआड़े संगी दास ते प्रा जेड़े थआड़े जे वध ओनें आले न उंदी बी गिनती पूरी नी ओई लै।
छेमी मोर-हल-चल
12जेस ले उस्स ने छेमी मोर खोली, ते आऊँ दिखया के एक बड़ा पुंचाल ओया, ते सूरज कंबल जेया काला ते पूरा चण खून जेया ओई गीया। 13अम्बर दे तारे तरती उपर इयां किरी गै जियां बड़ी अंधी थमां इलिये अंजीर दे बूट्टे थमां कच्चे फल चढ़दे न। 14अम्बर ऐसा सरकी गीया जियां पत्र लपेटने कन्ने सरकी जांदा ऐ; ते अर एक पाड़, ते टापू, अपने-अपने जगह थमां टली गीया। 15ओस बेलै तरती दे राजा, ते प्रधान, ते सरदार, ते अमीर ते जोरे आले ते सामर्थ आले लोग, ते अर एक दास ते अर एक अजाद पाड़ें दी खुएं च ते चट्टानें च जाई छप्पें, 16ते पाड़ें ते चट्टानें गी आखन लगे, “साहडे उपर डिगी जाओ; ते असैं ओदे मुंह थमां जेहड़ा संहासन उपर बैठा ऐ, ते मेम्ने दे गुस्सै थमां छपाली लैओ। 17किके उंदे गुस्सै दा खतरनाक धयारे आई पूजे दा ऐ, हूंन कुन्न ठैरी सकदा ऐ?”
S'ha seleccionat:
प्रकाशितवाक्य 6: DOG
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.