प्रकाशितवाक्य 14
14
मेम्ना ते 144,000 लोक
1पी आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, ओ मेम्ना सिय्योन पाड़ उपर खडोते दा ऐ, ते ओदे कन्ने एक लख चरताली हजार मनुक्ख ऐ, जिंदे मथे उपर उंदे पिता दा नां लिखे दा ऐ। 2ए सोर्ग बिचा मिगी एक ऐसा शब्द सनाई दित्ता जेड़ा पानी दी मती तारें च मते गरजने आले जेया शब्द हा, ते जेड़ा शब्द आऊँ सुनया ओ ऐसा हा मन्नो वीणा बजाने आले वीणा बजादे ओन। 3ओ संहासन दे समुक ते चारें प्राणियें ते प्राचीनें दे समुक एक नमां गीत गा करदे हे। ओनें एक लख चरताली जार मनुक्खें गी छुड़ीयै, जेड़े तरती उपरा खरीदी लेते दे हे, कोई ओ गाना नेई सीखी सकदा हा। 4ए ओन जेड़े जनांनीयें दे कन्ने गन्दा नेई ओए, लेकन कंवारे न; ए उवै न के जिथें कुदै मेम्ना जांदा ऐ, ओ ओदे पिछें ओई लैंदे न; ए ते परमेसर दे नमित्त पैला फल ओनें आसतै मनुक्खें बिचा खरीदी लेते दे न। 5उंदे मुंह बिचा कदें चुठ नेई निकले दा हा, ओ नर्दोश न।
त्रेह सोर्गदूतें दी कोश्नां
6पी आऊँ एक ते सोर्गदूत गी अम्बर च उड़दा दिखया, जेसदे कोल तरती च रैने आलें दी अर एक जाती, ते कुल, ते पाषा, ते लोकें गी सनाने आसतै सनातन शोभ समाचार हा। 7उस्स ने बड्डे शब्द कन्ने आखया, “परमेसर थमां डरो, ते उस्स दी मैमा करो, किके ओदे न्याय करने दा समां आई पूजे दा ऐ; ते उस्स दा पजन करो, जेस ने सोर्ग ते तरती ते समुंद्र ते पानी दे सोते बनाए।”
8पी एस थमां बाद एक अते, दुआ, सोर्गदूत ए आखदा आया, “डिगी पेया, ओ बड़ा बेबीलोन डिगी पेया, जेस ने अपने ब्यभिचार दी कोपमय शराव साड़े जातीयें गी पलाई ऐ।”
9पी इंदे बाद एक अते, त्रिया, सोर्गदूत बड्डे शब्द कन्ने ए आखदे आया, “जेहड़ा कोई उस्स जानबर ते उस्स दी मूरत दी पुजा कर, ते अपने मथे जां अपने हत्थे उपर उस्स दी मोर ले 10ओ परमेसर दे प्रकोप दी निरी शराव, जेड़ी ओदे कटोरे च पाई गेदी ऐ, पीग ते पवित्र सोर्गदूतें समुक ते मेम्ने दे समुक अग्ग ते गन्धक दी पीड़े च पौग। 11उंदी पीड़ा दा तूंआं जूगे जूगे उठदा रोह्ग, ते जेहड़ा उस्स जानबर ते उस्स दी मूरत दी पुजा करदे न, ते जेड़े ओदे नां दी मोर लैंदे न, उनेंगी रात धयारे चैन नेई मिलग।”
12पवित्र लोकें दा संदोख इसै च ऐ, जेड़े परमेसर दी आग्यें गी मनदे ते यीशु उपर बश्वास रखदे न।
13पी आऊँ सोर्ग बिचा ए शब्द सुनया, “लिख; जेड़े मुर्दे प्रभु च मरदे न, ओ हूंन थमां धन्न न।” आत्मा आखदा ऐ, “आं, किके ओ अपने सारे कम्में थमां बसां पांघन, ते उंदे कम उंदे कन्ने ओई लैंदे न।”
तरती दी फसल दी कटाई
14आऊँ दृष्टि कित्ती, ते दिखो, एक उजला बदल ऐ, ते उस्स बदल उपर मनुक्ख दे पुत्तर जेया कोई बैठे दा ऐ, जेसदे सिर उपर सोने दा मुकट ते हत्थ च चोखी दराटी ऐ। 15पी एक ते सोर्गदूत ने मंदर थमां निकलियै उस्स कन्ने, जेड़ा बदल उपर बैठा हा, बड्डे शब्द कन्ने पकारीयै आखया, “अपनी दराटी लेईयै बड्ड, किके बड़ने दा समां आई पूजे दा ऐ, इसै आसतै के तरती दी खेतरी पक्की चुकी दी ऐ” 16इसै आसतै जेड़ा बदल उपर बैठा हा उस्स ने तरती उपर अपनी दराटी लाइ, ते तरती दी बड़ने कित्ती गई।
17पी एक सोर्गदूत उस्स मंदर थमां निकलया जेड़ा सोर्ग च ऐ, ते ओदे कोल बी चोखी दराटी हे। 18पी एक ते सोर्गदूत जिसी अग्गी उपर आक्क हा, बेदी बिचा निकलया, ते जेसदे कोल चोखी दराटी हे उस्स कन्ने उच्चे शब्द कन्ने आखया, “अपनी चोखी दराटी कन्ने तरती दी बेल दे गुछे कटी ले, किके उस्स दी दाख पकी दी ऐ।” 19ओस बेलै उस्स सोर्गदूत ने तरती उपर अपनी दराटी लाइ ते तरती दी अंगुरें दी बेल दा फल कटीयै अपने परमेसर दे प्रकोप दे बड्डे रसकुंड च सुट्टी दिता; 20ते शैर दे बार उस्स रसकुंड च दाख मिंधेगे, ते रस कुंडे बिचा इयां खून निकलया के कोड़े दी लगामें तकर पूजया, ते सौ म्यान तकर रुड़ी गीया।
S'ha seleccionat:
प्रकाशितवाक्य 14: DOG
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.