لوکا 12
12
ریاکاریئے هُمیر
(مَتّا 10:26–27)
1همے وهدا هزاران مردم مُچّ بوت. هرکس دومیا لگت کنان اَت. ایسّایا سجّهێنان پێسر گۆن مُریدان وتی هبر بُنگێج کرت و گوَشتی: ”چه پَریسیانی هُمیرا که دوتل و دوپۆستیئے هُمیر اِنت، وتا دور بدارێت، 2چێا که هچّ چُشێن چێرێن چیزّے نێست که زاهر مبیت و هچّ چُشێن رازے نێست که زانگ مبیت. 3پمێشکا، هر هبرے که شما شپئے تهاریا کرتگ، رۆچئے رُژناییا اِشکنگَ بیت و هر هبرے که شما لۆگئے ته و تۆکی کۆٹیانی تها په هلوَت کرتگ، مردم لۆگانی سرا سرَ کپنت و آ هبرئے جارا جننت.
متُرسێت
(مَتّا 10:19–20، 28–33؛ 12:32)
4او منی دۆستان! شمارا گوَشان که چه همایان متُرسێت که شمئے بدنا کُشتَ کننت بله چه اِشیا گێشتر هچّ کرتَ نکننت. 5من شمارا گوَشان که چه کئیا بتُرسێت. چه هماییا بتُرسێت که کُشگا رَند دۆزها دئور دئیگئے واک و اِهتیاری هست. هئو! من شمارا گوَشان که چه هماییا بتُرسێت. 6پنچ جِنگُل په دو پئیسها#12:6 اَسلیگێن یونانی نبشتانکَ گوَشیت: ”دو اَسَریون.“ اَسَریون آ زمانگا کمنهادێن زرّے اَت. بها بیت، بله هُدا چه اے جِنگُلان یکّێا هم بێهئیالَ نبیت. 7هُدایا شمئے سرئے مودانی هساب هم گۆن اِنت. گڑا متُرسێت چێا که شمئے اَرزش چه جِنگُلان گێشتر اِنت.
8من شمارا گوَشان که هرکَس که مردمانی دێما منی گواهیا دنت، انسانئے چُکّ هُدائے پرێشتگانی دێما آییئے گواهیا دنت و 9هرکَس که مردمانی دێما منی گواهیا ندنت، من هُدائے پرێشتگانی دێما آییئے گواهیا ندئیان. 10همے ڈئولا، اگن کَسے انسانئے چُکّئے هِلاپا هبرے بکنت، پَهِلّ کنگَ بیت، بله هرکَس که پاکێن روهئے بارئوا کُپر بکنت، آ بَکشگَ نبیت.
11وهدے مردم شمارا گرنت و کَنیسَهانَ برنت و هاکم و هکومتانی دێما پێشَ کننت، پرێشان مبێت که په وتی دێمپانیا#12:11 دێمپانی بزان وتی رَکّێنگئے جُهد، اَربی و پارسیا ”دفاع“. چے بگوَشێن، 12چێا که پاکێن روه شمارا هما وهدا وت سۆجَ دنت که چے بگوَشێت.“
نادانێن زمیندارئے مِسال
13چه مردمانی مُچّیا یکّێا گۆن آییا گوَشت: ”او استاد! منی براتا بگوَش که چه پتئے میراسا منی بهرا بگیشّێنیت و بدنت.“ 14ایسّایا پَسّئو دات: ”او مرد! کَسّا منا شمئے کازی و داور نکرتگ.“ 15پدا گۆن مردمان گوَشتی: ”هُژّار بێت! وتا چه هر ڈئولێن تَماه و لالِچا دور بدارێت، چێا که مال و دئولتئے زیادَهی انسانئے زِندئے مکسد و مُراد نهاِنت.“
16مِسالے دات و گوَشتی: ”سێرێن زمیندارے هستاَت که آییا چه وتی ڈگاران بازێن کِشارے رَست. 17نون وتی دلا گوَشتی: ’چے بکنان؟ منا په اِشانی اَمبار کنگا جاگه نێست.‘ 18پدا گوَشتی: ’نون زانان چے بکنان. وتی اَمبارانَ کرۆجان#12:18 کرۆجگ، بزان هَرۆجَگ، اَڈّ کرتگێن چیزّێئے پرۆشگ. و اِشانی جاگها مسترێن اَمبارَ بندان و سجّهێن دان و چیزّان همۆدا اَمبارَ کنان. 19پدا گۆن وتَ گوَشان: ”تئو په باز سالا مزنێن مالے مُچّ کرتگ. نون آسودگ بئے، وشّ بوَر و بنۆش و گَل بئے!“‘ 20بله هُدایا گوَشت: ’او نادان! همے شپئے جِندا تئیی ساه چه تئو گِرگَ بیت، گڑا تئیی اے مُچّ کرتگێن مال و مِلکت کئییگَ بنت؟‘
21اِش اِنت هما مردمئے آسر و آکبت که په وت مال اَمبارَ کنت، بله هُدائے گوَرا هستۆمند نهاِنت.“
آسودگێن زِند
(مَتّا 6:25–33)
22ایسّایا گۆن مُریدان گوَشت: ”پمێشکا شمارا گوَشان که په وتی زِندا پرێشان مبێت که چے بوَرێن، نه په وتی بدنا که چے بپۆشێن 23چێا که زِند چه وراکا و بدن چه پۆشاکا گێشترَ کرزیت. 24گوَراگان بچارێت، نه کِشنت و نه رُننت و نه بان#12:24 بان، بزان کۆٹی، کَمرَه، اۆتاک. و اَمبارِش هست. بله اَنگت هُدا آیان رۆزیگَ دنت. شمئے اَرزش چه مُرگان باز گێشتر اِنت. 25هِچکَس په پِگر و پرێشانی وتی زِندئے رۆچان دمانے هم گێش کرتَ نکنت.#12:25 یا: وتی بالادا یکّ دستے بُرزتر کرتَ نکنت. 26اگن شما اینچُکێن کَسانێن کارے کرتَ نکنێت، گڑا چێا زِندئے دگه چیزّانی بارئوا وتا پرێشانَ کنێت؟
27او کَمباوران! گُل و پُلّانی نێمگا دلگۆش کنێت که چۆن رُست و رُدۆمَ کننت. نه زهمتے کَشّنت و نه رێسنت و گوَپنت، بله من شمارا گوَشان که سُلئیمانا گۆن وتی مزنێن شان و شئوکتا اے پُلّانی ڈئولێن پۆشاک گوَرا نبوتگ. 28وهدے هُدا گیابانئے کاهان که مرۆچی هستاَنت و باندا تَرونا سۆچگَ بنت، چۆ بْرَهدارَ کنت، گڑا شمارا چِه پئیما شرترێن پۆشاکَ ندنت، او کَمباوران!؟ 29پمێشکا وتی سرجمێن دلگۆشا وَرد و نۆشئے نێمگا مکنێت. اے چیزّانی بارئوا پرێشان مبێت. 30دنیائے هُداناباورێن مردم اے سجّهێن چیزّانی رَندا تچنت، بله شمئے آسمانی پتَ زانت که شمارا اے چیزّ پَکار اَنت. 31هُدائے بادشاهیئے شۆهازا ببێت، اے وت شمارا دئیگَ بنت.
32او منی کسانُکێن رُمبئے مردمان! متُرسێت، چێا که شمئے آسمانی پتئے رَزا و واهگ همِش اِنت که بادشاهیا شمارا بدنت. 33وتی مال و مِلکتا بها کنێت و نێزگارانی سرا بهر کنێت. په وت اَنچێن زَرتورَگ اَڈّ بکنێت که هچبر کوَهنَ نبنت، آسمانا اَنچێن گنجے اَمبار بکنێت که نه هلاسَ بیت، نه دُزّے آییئے نزّیکّا کئیت و نه وَرۆک و رَمێزیَ#12:33 وَرۆک و رمێز، بزان گوَنڈێن کِرم و لولُّک که دار و پُچَّ وارت. ورنت. 34پرچا که همۆدا که شمئے مال اِنت، شمئے دل هم همۆدا بیت.
په ایسّائے پِر ترّگا تئیار ببێت
(مَتّا 24:42–51)
35لانکا ببندێت و وتی چِراگا رۆک بدارێت. 36هما هِزمتکارانی پئیما ببێت که وتی واجهئے رَهچار اَنت که کدێن چه سور و آرۆسئے شادهان پِرَ ترّیت و اَنچُش که کئیت و دروازگا ٹُکّیت، آ دروازگا په آییا پَچَ کننت. 37بَهتاور اَنت هما هِزمتکار که آیانی واجهَ کئیت و گندیت که آگه و هُژّار اَنت. من شمارا راستێنَ گوَشان، آیانی واجهئے جند په آیانی هِزمتا لانکَ بندیت، آیانَ نادێنیت و ورگ دێما دنت. 38بَهتاور اَنت هما هِزمتکار که اگن آیانی واجه شپئے دومی یا سئیمی پاسا هم بئیت، گندیت که آگه اَنت. 39شما شَرَّ زانێت، اگن لۆگئے هُدابُندا بزانتێن دُزّ کجام وهدا کئیت، گڑا آییا هچبر دُزّ وتی لۆگئے جنَگا نهاِشتگاَت. 40همے پئیما تئیار ببێت، چێا که انسانئے چُکّ اَنچێن وهدێا کئیت که شما آییئے اِنتزار و وَدارا نبێت.“
41پِتْرُسا گوَشت: ”او هُداوند! اے مِسال تئو په ما آورت یا په سجّهێنان؟“ 42هُداوندێن ایسّایا گوَشت: ”اَمانتدار و داناێن کارمَستر هما اِنت که واجه آییا وتی اے دگه سجّهێن هِزمتکارانی مستر بکنت تانکه آیان په وهد وَرد و وراک بدنت. 43بَهتاور اِنت هما هِزمتکار که وهدے واجه کئیت، آییا هما کارانی سرا گندیت. 44شمارا راستێنَ گوَشان، واجه هما هِزمتکارا وتی سجّهێن مال و هستیئے کارمَسترَ کنت.
45بله اگن هما کارمَستر وتی دلا بگوَشیت: ’اَنگت منی واجهئے آیگا باز وهد هست‘ و پمێشکا وتی همکارێن گُلام و مۆلدان لَٹّ و کُٹّ بکنت، ورد و نۆشا دزگٹّ ببیت و ملار و هنۆش ببیت. 46آییئے واجه اَنچێن رۆچ و ساهتێا کئیت و رسیت که آ نزانت و وَدارا نهاِنت. گڑا واجه آییا شَرّیئے سرا لَٹّ و کُٹَّ کنت و ناباورانی نیاما دئورَ دنت.
47آ هِزمتکار که وتی واجهئے واهگ و رزایا زانت، بله اَنگت آییئے واهگئے سرا اَمل کنگا وتا تئیارَ نکنت، سکّ لَٹَّ وارت. 48بله هما که په نازانتی اَنچێن رَدے جنت که لَٹّ و کُٹّئے سِزاوار ببیت، کمتر لَٹَّ وارت. چێا که چه مسترێن مَنسبدارا#12:48 مَنسَبدار، بزان کارێئے زِمّهوار، اُگدَهدار. گێشتر جُست و پُرسَ بیت و کَسێا که گێشتر زِمّهواری دئیگ بوتگ، چه آییا گێشتر هساب گِرگَ بیت.
ایسّائے رَندگیری
(مَتّا 10:34–36)
49من آتکگان که دنیایا آسے رۆک بکنان. دْرێگتا اے وهدی آ آس رۆک بوتێن. 50بله چه آییا پێسر منا پاکشۆدیێئے زلورت اِنت،#12:50 ایسّائے مانا وتی مَرک اِنت. که تانکه اے کار سرجم نبوتگ، سکّ پرێشان و بێتاهیر#12:50 بێتاهیر، بزان ناآرام، بێکرار. آن. 51شُما گُمانَ کنێت من آتکگان که دنیایا سُهل و اێمنی بیاران؟ نه، شمارا گوَشان که من په سِست و سێدئے آرگا آتکگان. 52چه اے دمانا و رَند، یکّ لۆگێئے پنچێن مردمانی نیاما ناتپاکیَ کپیت، سئے دوئے هِلاپا و دو سئیئے هِلاپا بیت. 53پت چُکّئے هلاپَ بیت و چُکّ پتئے، مات جنکّئے هلاپَ بیت و جنکّ ماتئے، وَسّیگ نِشارئے هلاپَ بیت و نِشار وَسّیگئے.“
زمانگئے زانگ
(مَتّا 5:25–26؛ 16:2–3)
54گڑا ایسّایا گۆن مردمان گوَشت: ”وهدے شما گندێت که رۆنِندئے نێمگا جمبرێا بستگ، هما دمانا گوَشێت: ’سکّ هئورَ گواریت‘ و هئور هم بیت. 55وهدے چه جنوبا گواتَ کَشّیت، گوَشێت: ’مرۆچی گرم و لِوارَ بیت‘ و همے ڈئولا هم بیت. 56او دورو و دوپۆستێن مردمان! وهدے شما زمین و آسمانئے نشانیان مانا کُرتَ کنێت، گڑا چۆن اَنّوگێن زمانگئے نشانیان مانا کرتَ نکنێت؟
57شما پرچا وت پئیسلهَ نکنێت که کجام چیزّ راست اِنت؟ 58وهدے گۆن وتی دئینکارا هَکدیوانا#12:58 ”هَکدیوان“، بزان آمیدگِس، دادگاه. رئوئے، جُهد کن راها گۆن آییا سُهل و سَلاه بکنئے. چۆ مبیت که ترا کازیئے کِرّا ببارت و آ ترا سپاهیگئے دستا بدنت و سپاهیگ ترا زندانا ببارت و بند بکنت. 59ترا گوَشان، تان وهدے که تئو زَرّانی گُڈّی #12:59 گُڈّی، بزان آهِری.پئیی و پئیسها پُرّ مکنئے، چه اۆدا آزاتَ نبئے.“
S'ha seleccionat:
لوکا 12: HPKB
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.