لوکا 10
10
په هپتادێن مُریدان ایسّائے سر و سۆج
(مَتّا 10:1–15؛ مَرکاس 6:7–13)
1اِشیا رَند هُداوندێن ایسّایا دگه هپتاد#10:1 لهتێن دَزنبشتا ”هپتاد و دو“ آتکگ. اَنچُش در 17ئے تها. مُرید گچێن کرت و هما شهر و مێتگان که رئوگی اَت، چه وت پێسر دو دوا راهی داتنت و 2گۆن آیان گوَشتی: ”کِشار باز اِنت بله رُنۆک#10:2 رُنۆک، بزان هما که کشارا بُرّیت و مُچَّ کنت. کمّ، پمێشکا گۆن کِشارئے واهندا#10:2 واهند، بزان مالِک، هُدابُند. دَزبندی بکنێت که په وتی کِشاران رُنۆک دێم بدنت. 3برئوێت، من شمارا رئوانَ دئیان بله شُما اَنچُشَ بێت که گُرکانی نیاما گوَرگ#10:3 گوَرَگ، بزان کسانُکێن اِسپێتپَس، گوَرک.. 4وتی سات و سپرا گۆن وت نه زَرتورَگ#10:4 زرتورگ، بزان هما پێلک یا تورگ که زرّی مانَ کننت. و لۆت و پێلک#10:4 پێلک، بزان تورگ، لۆت، پێلگ. بزورێت و نه چئوَٹّ. راها گۆن کَسّا تئیارجۆڑی مکنێت.
5هر لۆگێا که رئوێت ائولا بگوَشێت: ’اے لۆگئے مردم اێمِن باتنت‘. 6چه آ لۆگئے مردمان اگن کَسے اێمنیئے لۆٹۆک اِنت، شمئے نێکدواییئے برکتا آییا اێمنیَ رسیت و اگن نه، اے اێمنی شمئے جندا رسیت. 7هما یکّێن لۆگا بدارێت و لۆگ په لۆگ مرئوێت. هرچے که شمارا په ورگا داتِش، بوَرێت و بنۆشێت، چێا که کار کنۆک وتی مُزّئے هکدار اِنت.
8هر شهرێا که رئوێت و آ شهرئے مردم شمارا وشّاتکَ کننت، گڑا هرچے که په ورگا کارنت، بوَرێت. 9آ شهرئے نادْراهان دْراه کنێت و مردمان بگوَشێت که هُدائے بادشاهی شمئے کرّا آتکگ و سر بوتگ. 10بله اگن شهرێا شتێت که آ شهرئے مردمان شمارا وشّاتک نکرت، گڑا چه اۆدا در آێت و هما شهرئے رَهسران هرکَسا که گندێت، آییا بگوَشێت: 11’شمئے شهرئے هما دَنز و هاک که مئے پادان پِر بوتگاَنت، مااِش همِدا چَنڈێن، تانکه اے دَنز شمئے هِلاپا شاهدی بدئینت. بله بزانێت که هُدائے بادشاهی آتکگ و سر بوتگ.‘ 12شمارا گوَشان، جُست و پُرسئے رۆچا آ شهرئے سِزا چه سُدومئے سِزایا گنترَ بیت.
بَژن و اَپسۆز
(مَتّا 11:20–24)
13بَژن و اَپسۆز په شما، او کُرازینئے مردمان! بَژن و اَپسۆز په شما، او بئیتسئیدائے مردمان! هما مۆجزه که من شمارا پێش داشتگاَنت، اگن سور و سئیدونئے شهران پێش بداشتێننت، گڑا اۆدئے مردمان هما دمانا وتی گناهانی پشۆمانیئے پۆشاک گوَرا کرتگاَت و پُرانی سرا نِشتگاَتنت. 14جُست و پُرسئے رۆچا شمئے سزا چه سور و سئیدونئے سِزایا گنترَ بیت. 15او کَپَرناهومئے مردمان! شما چست کنگ و آسمانا برگَ بێت؟ هچبر! مُردگانی جهانا سَرْشَکونَ بێت.
16اگن کَسے شمئے هبران گۆش بداریت، آ منی هبران هم گۆشَ داریت. هرکَس شمارا نمَنّیت، آ منا هم نمَنّیت و هما که منا نمَنّیت، آییا هم نمَنّیت که منا راهی داتگ.“
17ایسّائے هپتادێن مُرید په گلے پِر ترّتنت و گوَشتِش: ”او هُداوند! تئیی نامئے برکتا جِنّ هم مئے هُکما مَنّنت.“ 18ایسّایا درّاێنت: ”من شئیتان دیست که گِرۆکێئے ڈئولا چه آسمانا کپت. 19من شمارا هما اِهتیار داتگ که مار و زومّان و دژمنئے سجّهێن واک و کدرتا لگتمال بکنێت. هچّ چیزّ شمارا تاوان داتَ نکنت. 20بله په اِشیا گل مبێت که جِنّ شمئے هُکمانَ مَنّنت، په اِشیا گل ببێت که شمئے نام آسمانا نبیسگ بوتگ.“
ایسّائے شادمانی
(مَتّا 11:25–27؛ 13:16–17)
21هما دمانا ایسّا پاکێن روهئے برکتا گَل بوت و گوَشتی: ”او منی پت، آسمان و زمینئے هُدابُند!#10:21 هُدابند، بزان واجه، واهُند، مالک، ساهِب. ترا سَتا کنان و ساڑایان که تئو اے هبر چه دانا و اَگلمندان چێر داتنت و په سادگێن مردمان زاهر کرتنت. هئو منی پت! تئو چه وتی رزایا چۆ کرت. 22سجّهێن چیزّ پتا منی دستا داتگاَنت. کسَّ نزانت که چُکّ کئے اِنت، تهنا پتَ زانت. همے ڈئولا، تهناچُکَّ زانت که پت کئے اِنت و آ مردم هم زاننت که چُکّ بلۆٹیت پتا په آیان زاهر بکنت.“
23پدا ایسّایا دێم گۆن مُریدان کرت و اِهوَتا#10:23 اِهوَتا، بزان دگه کسے مزانت. گوَشتنتی: ”بَهتاور اَنت هما چمّ که هرچے شما دیستگ، آ هم بگندنت. 24من شمارا گوَشان، بازێن پئیگمبر و بادشاهێا لۆٹتگ که هرچے شما گِندگا اێت، ما هم بدیستێن، بله ندیستِش و هرچے شما اِشکنگا اێت ما هم بِشکُتێن بله نهاِشکتِش.“
نێکێن سامِریئے مِسال
(مَتّا 22:34–40؛ مَرکاس 12:28–31)
25نون چه شَریَتئے کازیان یکّے په ایسّائے چَکّاسگا پاد آتک. جُستی کرت ”او استاد! من چۆن بکنان که اَبدمانێن زِندئے واهند ببان؟“ 26ایسّایا پَسّئو دات: ”شَریَتا چے نبشته اِنت، چه آییئے وانگا تئو چے سرپدَ بئے؟“ 27آییا پَسّئو دات: ”وتی هُداوندێن هُدایا چه دلئے جُهلانکیا، و گۆن سجّهێن جان و ساه، گۆن سجّهێن وس و واک و گۆن سجّهێن پَهم و پِگرا، دۆست بدار#10:27 لاویان 19:18. و همساهگا هم وتی جندئے پئیما دۆست بدار.“#10:27 موسّائے واز 6:4 و رَند. 28ایسّایا گوَشت: ”تئو شَرّ گوَشت، همے ڈئولا بکن، ترا اَبدمانێن زِندَ رَسیت.“
29شَریَتئے زانۆگرا په اے نیّتا که پێش بداریت، من شَرّێن جُستے کرتگ، چه ایسّایا جُستی کرت: ”گڑا منی همساهگ کئے اِنت؟“
30ایسّایا آییئے پَسّئوا گوَشت: ”یَهودی مردے چه اورشَلیما دێم په اَریهائے شهرا رئوگا اَت که ڈُنگان گپت. آییئے گوَرئے پُچِّش کَشِّتنت، آییئے جندِش جت و نێمجان کرت و شتنت. 31بے گَت و گُمانا چه همے راها یکّ دینی پێشواے گوَزگا اَت، وهدے اے مردی دیست، وتی راهی تاب دات و گوَست. 32همے ڈئولا، مزنێن پرستشگاهئے هِزمتکارے همینگُر آتک. وهدے آ مردی دیست، راهئے دومی نێمگی گپت و شت. 33بله رَندترا سامِری کئومئے#10:33 یَهودیان سامِری گُمراه زانتگاَنت و گۆن آیان دئیگر و بدل و باندات نکرتگ. یکّ مردے چه اۆدا گوَزان همے جاگها رَست. وهدے آ مردی دیست، آییئے سرا بَزّگی بوت. 34آییئے کِرّا آتک و ٹَپّی ٹێل و شراب جت و بستنت، وتی اۆلاکا سواری کرت، یکّ کاروانسراێا آورت و آییئے هئیالداریای کرت. 35دومی رۆچا کاروانسرائے هُدابُندی دو دینار دات و گوَشتی: ’اے مردئے هئیالداریا بکن، اگن چه اے زَرّان گێشتر پَکار بوت، پِر ترّگئے وهدا ترا دئیان.‘“
36گڑا ایسّایا چه هما شَریَتئے زانۆگرا جُست کرت: ”تئو چے گوَشئے، چه آ سئیێنان کجام یکّ هما مردئے همساهگ اَت که ڈُنگان گپتگاَت؟“ 37آییا پَسّئو دات: ”هما که آییئے سرا بَزّگی بوت.“ ایسّایا گوَشت: ”برئو، تئو هم اَنچُش بکن.“
مَریَم و مَرتا
38ایسّا و آییئے مُرید که راها اَتنت، آتک و مێتگێا رَستنت. اۆدا مَرتا نامێن جنێنێا ایسّا وتی لۆگا مهمان کرت. 39مَرتایا مَریَم نامێن گهارے هستاَت که په هُداوندێن ایسّائے هبرانی گۆش دارگا آییئے پادانی دێما نِشت.
40بله مَرتا که مهمانیئے کارانی چِن و لانچا دَزگٹّ اَت، ایسّائے کِرّا آتک و گوَشتی: ”او هُداوند! ترا اے هبرئے پرواه نێست که منی گهارا منا تهنا یله داتگ و سجّهێن کار منی سرا اَنت؟ بگوَشی منا کُمکّ بکنت.“ 41بله هُداوندێن ایسّایا پَسّئو دات: ”مَرتا، او مَرتا! تئو بازێن کار و بارانی سرا وتا نگران و پرێشانَ کنئے، 42بله تهنا یکّ چیزّے پکار اِنت. هما که شرتر اِنت، مَریَما په وت گچێن کرتگ و چه آییا پَچ گِرگَ نبیت.“
S'ha seleccionat:
لوکا 10: HPKB
Subratllat
Copia
Compara
Comparteix
Vols que els teus subratllats es desin a tots els teus dispositius? Registra't o inicia sessió
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.