Versets bíblics populars de غَلاطیان 4

Comparteix

پَس چونگه شِما وَچیلِنی، خِدا شی ریکائی روحِ اَمِه دِلی دِلِه بِشتِه گه داد زَنِّه «اَبّا، اِی پیر!» پس تو دِ نوکر نیئی، بَلگی ریکائی؛ و اگه ریکائی خِدا تِرِه وارِث هاکِردِه.

ولی موقه ای گه هون تعیین بَوِه وخت کامِلاً بَرسِه، خِدا شی ریکارِه بَرِسانیِه گه یَتِه زَنایی جا بَزا بَوِه و شَریعتی بِن دِنیا بیمو، تا اونانیگه شریعَتی بِن دَوِنِه رِه آزاد هاکِنِه، و هَینجوری اَما ریک ریکائی مقامی دِلِه فرزند خوندگی ای حَق، اَمِه نصیب بَوو.

ولی اَلَن خِدارِه اِشناسنِنی، یا بهترِ بُئِم خِدا شِمارِ اِشناسِنِه، چِتیِه گه یَکَش دییَر هَین دِنیایی سِس و بی اِرزِشِ قانونایی سَمت گِردِنِنی، خواینِنی یَکَش دییَر اونانی سِه نوکری هاکِنین؟